Óðinn - 01.01.1929, Blaðsíða 10

Óðinn - 01.01.1929, Blaðsíða 10
10 ÓÐINN Sjera Guðmundur Helgason frá Reykholli, áður formaöur Búnaðarfjelags Islands. Helgasonar prests á Húsavík Benediktssonar. Hún var þá ekkja eftir Halldór Magnússon á Helluvaði í Mývatnssveit; höfðu þau ált 2 börn, er dóu ung. Hún tók þegar við öllum búsfor- ráðum innan húss, en Hólmfríður, tengdamóðir hennar, ljet af, og dó ekki löngu síðar, 5. okt. 1853, á 68. ári (f. 1. mars 1786). Helga var hin mesta snyrtikona. Fórust henni bústörfin vel, og var hún höfðingi í öllum útlátum. Bú þeirra Halls tók brált miklum þroska og varð mesta rausnarheimili. Hann bygði upp bæinn og öll útihús. Var mesti myndarbragur á öllum bygg- ingum hans og búskap þeirra öllum. Varð heim- ili þeirra eitt af hinum helstu bændaheimilum í Tunguhreppi, og sumum þótti það jafnvel standa fremst þeirra, að öllu samtöldu. Gestrisni var þar mikil, enda var staðurinn á krossgöt- um. Leið manna lá þar um út og fram Tung- una austanverða og svo vestan yfir miðja Tungu og yfir Lagarfljót, því að Hallur hafði ferju á Lagarfljóti, þótt ekki væri lögferja. Fengu allir far yfir fljótið sem þess beiddust, þegar einhver ferjufær maður var heima, og oft ferjaði Hallur sjálfur. Var oft mikið ómak og erfiði af ferju- störfum þeim, meðfram vegna þess að langt var frá bæ til ferjustaðarins, nærri hálftimagangur, og erfitt að ferja, þegar fljótið var mikið. En ferjutollur var oft lítt krafinn og víst aldrei af fátækum mönnum. En þrátt fyrir ferjukostnað hans og þrátt fyr- ir gestrisni hans og ýmsa aðra hjálpsemi stóð bú hans í blóma, mannmargt og fjérmargt með tvennum beitarhúsum, enda var hann ágætur búmaður. Þau Helga áttu ekki barn fyr en 1856. Þá fæddist þeim sonur 31. júli, er skírður var Hall- dór-Sigurður. Hann var mjög efnilegt barn, en dó úr barnaveiki á 5. ári, 30. marts 1861. Varð þeim það hinn mesti harmur. Sögðu menn, að Helga hefði aldrei orðið söm eftir þann missi. En Hallur sagði það á gamals aldri, að þá hefði hann fyrst gripið til þess, að hressa sig á víni, þegar saknaðarköst gripu hann, og það hefði orðið fyrsta orsökin til þess, að hann varð nokk- uð vínhneigður síðari hluta ævinnar. Ekki áltu þau fleiri börn. Bú hans stóð með sömu rausn eftir sem áður. Naut Helga sín þó ekki til bú- skaparins eftir sonarmissinn sem áður, en 8 ár lifði hún eftir það. Hún dó 14. ágúst 1869, 46 ára gömul. Hallur hjelt búi sínu áfram í sama horfi eftir dauða Helgu; en óhægt þótti honum að búa með ráðskonum. Vorið 1871 rjeðst til hans sem ráðskona Gróa dóttir Björns Björnssonar, er búið hafði á Bóndastöðum. Hafði hún þá verið vinnukona á Hallfreðarstöðum hjá Páli ólafs- syni og Þórunni Pálsdóttur sýslumanns Guð- mundssonar, og getið sjer þar besta orð. Fann Hallur brátt, að hún var gædd meiri kostum en alment var, og hún kunni einnig að meta kosti hans. Fór vel á með þeim og giftust þau um haustið, 23. nóvember 1871; var hann þá 51 árs, en hún 27 ára. Björn faðir Gróu var sonur Björns Skúlason- ar, er bjó hjer og þar í fjörðunum austan Fljóts- dalshjeraðs. Var hann að ýmsu allmikill hæfi- leikamaður, smiður góður og vel skurðhagur. Hann var söngmaður og smiðaði sjer langspil, til að spila á, því að lítið var þá um hljóðfæri. Hann dó nærri níræður á Kóreksstöðum 24.des. 1872. Skúli faðir hans bjó síðast á Brimnesi í Seyðisfirði; hann var sonur Sigfúsar bónda á Kleppjárnsstöðum, Jónssonar stúdents á Skjöld- ólfsstöðum, Gunnlaugssonar prests í Möðrudal
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.