Vikan


Vikan - 07.12.1967, Blaðsíða 105

Vikan - 07.12.1967, Blaðsíða 105
KJOLA- EFNL. I " ' , ' .*v;r,TT ^Q'^ LAUGAVEGI 59 SÍMI 18647 ingur hennar væri stoð og styrk- ur. Hún horfði djúpt í augu hans og sá þar sál mannsins meS allri sinni kvöl og kvíða. Þar og þá tók Adrienne Blair sína ákvörð- un. Hún gerði það af eigin, frjáls- um vilja, hún gerði það heils- hugar og innilega. Án þess að hika þrýsti hún sér að honum, greip um axlir hans og þrýsti höfðinu að grófum tvídjakkan- um. Næstum eins og í leiðslu horfði hann yfir dökkt höfuð hennar, inn í þrenn augu sem virtu hann þegjandi fyrir sér úr dyrunum. Allir voru jafn snortn- ir, fullir boðskapar sem ekki fór milli mála. Hann greip um Adri- enne og með lágri stunu f ól hann andlitið í hári hennar. Heil ei- lífð leið þar til hann loksins hélt henni aðeins frá sér. — Ástin mín, ég verð að tala við þig. Ég veit að það er orðið dálítið seint, en hin skilja það örugglega. — Þú þarft ekki að gera það í kvöld, Martin. Mig langar að vita það allt, en það getur beð- ið, það skiptir engu máli lengur. fl ¦ rmr T.7<uEz*wif&u<T:r^£3t*z:~<xf. kboexta I sw' s" ;srr»v '¦.; tjtw "glogga íjakla efni„ ¦¦¦HMI LAUGAVEGI 5'J SÍMI 18478 — Ég hef nú þegar beðið of lengi með það. Nú tefli ég ekki lengur á tvær hættur. Hann tók um hönd hennar og leiddi hana framhjá hinum, inn í bókastof- una og lokaði dyrunum á eftir þeim. Það var nóg skíma af ar- ineldinum, til þess að hann gæti slökkt á iömpunum. Hann lét hana setjast í sinn uppáhalds stól, en sjálfur settist hann á teppið við fætur hennar. Með lágri röddu og án þess að flýta sér tók hann til máls. Hann not- aði ekki fleiri orð en nauðsyn- legt var, reyndi ekki að fegra neitt, heldur gaf skýrslu um hjónaband, þar sem sjálfselska annars aðilans hafði eyðilagt allt frá upphafi. — Við höfðum ekki verið gift í heilt ár, þegar mér varð ljóst að við áttum ekki saman. Það var of mikil blind undirgefni af minni hálfu, og mikil skefjalaus heimtufrekja af Caroline. Tvisv- ar áður en Jamie fæddist fór hún frá mér, en vonin um drjúg- an arf eftir föður minn, kom henni til að gefa hjónabandinu nýtt tækifæri. Martin brosti drungalega. — Sem hinn yngsti þriggja sona fékk ég, eftir að erfðaskatturinn var borgaður, nákvæmlega fimmhundruð og sjötíu þúsund krónur, en ég var fús að leyfa Caroline að hlakka til þess að fá eitthvað meira, ef hún yrði kyrr heima og reyndi raunverulega að halda hjóna- bandinu gangandi. Vegna minna ímynduðu synda stökk hún frá mér, þegar Jamie var þriggja ára gamall, aðeins fjórum mán- uðum eftir að pabbi dó. Ég fann svo sem engan mun. Við höfð- um ekki lifað saman eins og eiginmaður og eiginkona í meira en tvö ár. Hún hafði þegar ráðið sig sem einkaritara hjá Paul Kynossis, og nokkrum vikum eftir að hún fór frá mér, fór hún til Ameríku í viðskiptaerindum, ásamt honum. Við bjuggum í Ox- ford í það skipti, og kvöld nokk urt kom hún til að sækja afgang- inn af eignum sínum. Síðan hef ég ekki séð hana nema núna í kvöld, þegar Tyson sótti mig til að staðfesta að líkið væri af henni. Hann þagnaði og sá fyrir sér lífvana líkamann. — Fólk sem drukknar er sjaldnast fög- ur sýn, en Caroline heppnaðist að vera falleg fram í rauðan dauðann. Hún var eins og sof- andi brúða, þar sem hún lá í kjallaranum hjá Tyson. Hún var gáfuð, hafði óhemju viljastyrk, en var sú tillitslausasta og sjálfs- elskufyllsta manneskja, sem ég hef hitt. Þegar hún stakk af með Kynossis, ímyndaði ég mér til að byrja með að ég myndi fá hana aftur, en það var aðeins sært stoltið sem kallaði á það. Innan fárra mánaða varð mér fyllilega Ijóst að það sem ég hafði ált af ást í hennar garð, var gersam- lega horfið. Ég keypti húsið hér, VIKAN-JÓLABLAÐ 105
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.