Vikan


Vikan - 07.12.1967, Blaðsíða 65

Vikan - 07.12.1967, Blaðsíða 65
Jólagiafir barnanna Framhald af bls. 48. — Neil .... Það var ekki til neins að segja öðruvísi en var. Hann hugsaði ennþá. Svo sagði hann: — Þá eru Lað . . . eru það Ifka börnin hanc Eiliða. Ósköp sagði hann þetta dapur- lega. Nú fyrst virtist hann vera að nálgast vonleysi, uppgjöf. ... O, hann mundi hrista það af sér, ef ekki þó . . . í dag var . . . já, Þor- láksmessa var á morgun. Kannski maður sæi einhver ráð. Allt í einu brá drengurinn við: — Heyrðu, pabbil — Jó. — En þú safnaðir peningum, þeg- ar þú keyptir stóru klukkuna, sem núna er í skólanum. — Ja-á. — En þá gætirðu alveg eins safn- að fyrir jólagjöfum. Hana — nú var . . . nú sat ég laglega í þvf . . . ég, sem aetlaði að vera búinn að hreinsa frá mér stílana, svo að ég gæti gert það, sem mér sýndist, á jólunum — já, í jólafríinu. Nei, það var ekki um annað að gera en.... Hann mundi ekki verða í rónni fyrr. Hann sá það víst ó mér, að mér þótti miður, og ég skammaðist m(n sárlega. Og þó: Ég var búinn að hlakka svo til — já, rétt eins og þegar ég var krakki. Ef stdarnir lægju óhreyfðir fram yfir hátfð, þá . . . þá yrði sjálfsagt ekki neitt úr neinu fyrir mér — og hátfSin . . . mér mundi ekki finnast hún eins og ella. Stllarnir voru sem fmynd alls míns viSurstyggilega þrajldóms viS andlaus störf og niSurdrepandi.... Og: Hvort mundi ég svo sem geta séð öllum fátækum börnum í kaup- staðnum fyrir jólagjöfum? — Pabbi, sagði drengurinn lágt og hikandi, en þó áhugi undir niðri. Nei, ég verS. ÞaS var ekki um annaS að tala. En skyndilega þreif drengurinn húfuna sína og hlióp fram á gólfiS. Svona. nú varS ég þó Ifklega aS. : . . Ég ræskti mig og stóð á fætur. — Nonni minn, sagði ég, ef til vill óþarflega hátt. Hann nam staðar, var búinn að opna hurSina, já, kominn hálfur út um gáttina. — Ég skal gera þetta, Nonni minn, sagSi ég fastmællur, já, á- kveðinn og örvandi. — Nei, sagði hann þrókelknis- lega. — Hún mamma — ég man það, að hún mamma sagði, að þú hefðir svo mikið að gera og þú . . . Þig langaði svo til aS skrifa eitthvað f jólafríinu — og þú þyrft- ir aS klára þessa stíla. Drengurinn skauzt út, og hurSin skall aftur. . . . Átti ég? .... Æ, við sæjum nú til fram yfir hádegi á morgun.... Nonni litli kom ekki um þrjú- leytið í kaffið, korn alls ekki f kaffi. Og klukkan sjö vat 'hann ekki kom- f______ 1 f ] HjólaborÖ Gólftaski Tæki ó snúningsfæti Nýjar gerðir af sjónvarpstækjum frá GRUNDIG Ridiostota Vilboros oo Þorstoiis Laugavegi 72 - Símar 10259 og 15388 inn. Ég hringdi heim til Dísu, telpu, sem bjó þarna rétt hjá. Hún var prýðisbarn, og þau léku sér mikið saman, hún og Nonni, en reyndar minna nú en áSur, þvf aS hann var oft farinn aS vera með Bidda 6 Holtinu ... Önei, drengurinn hafði ekki komið, en Dfsa var svo aS segja nýkomin inn úr dyrunum. — Þau hefðu verið saman í einhverju flakki úti í bæ, sagði móðir Dfsu. Nei, það fékkst ekki upp úr telp- unni, hvaS þau hefSu veriS aS gera, en hún sagði, að hann Nonni mundi segja frá þvf, — bæði heima hjá henni og heima hjá sér. . . . Hvort hún vissi, hvað hefði orðiS af hon- um, þegar þau hefSu skiliS? .... Jú, hann hafSi sagzt ætla til pró- fastsins.... Prófastsins? Já, en svo var ekki hægt að fá meira.... Ég var aS hugsa um aS hringja til prófasts, en hætti viS þaS. Ég fór svo inn að borða, sagSi kon- unni, að drengurinn væri á leiðinni. Þegar ég hafði lokið snæðingi, fór ég á ný fram f stofu og hélt áfram meS stflana. Nokkru eftir að ég var setztur, heyrði ég, að hurð var skellt, og svo . . . svo heyrðust raddir úr eldhúsinu. GóS stund leiS. Sfðan heyrði ég, aS eldhúshurðin opnað- ist. . . . Hlunkur. . . . Nú, núl Hann hafði þó bara dottiS um þröskuld- inn.... Nei, hann fór aS gráta. Honum var ekki svo heert viS þvf, þó að hann dytti. Svona, nú var hann aS koma. Hann var sveittur og rauSur, en augun voru björt, já, glampandi. fcg sagði frekar undrandi en óvít- andi: — Þú komst ekki aS borSa á réttum tíma, Nonni minn — og þú hafSir heldur ekki komiS í kaffið? Hann hristi höfuSiS: — Ég mátti ekki vera aS þvf, pabbi, en nú er ég líka alveg bú- inn, og Dfsa litla fór allt saman með mér nema bara til prófasts- !ns. Þangað varS ég aS fara einn, pabbi. . . . Og þau fá öll jólagjafir, Biddi og Jóa og Aggi og Nonni — og . . . og öll saman systkinin á Holtinu — og ElliSabörnin — þau eru miklu fleiri, pabbi, — og Kka börnin hans Jóa brennivíns, þó að ég gleymdi þeim f dag — öll jóla- giafir. Ég lagði frá mér sjálfblekunginn: — Ha, hvaS ertu aS segja? Hann kinkaSi kolli: — Það er alveg satt. Ég fór fyrst til Dísu og sagði henni þetta, aS þau fengju ekkert, og svo spurSi ég hana, hvort hún héldi, aS Hann vildi, aS ég safnaSi fyrir þau. Ég horfSi f augun á Nonna litla: — Hvaða hann? spurði ég með hægð. — Jesús, auðvitaS, sem viS vor- VIKAN-JÓLABLAÐ 65
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.