Vikan


Vikan - 07.12.1967, Blaðsíða 43

Vikan - 07.12.1967, Blaðsíða 43
úr um hvor betur endist, upp- haflega gerðin eða sú betrum- bætta. — Ertu ekki oft í miklum vafa um, hverju á að breyta og hverju ekki? — Sé maður í vafa, hreyfir maður ekki við neinu. — Hafa danskir rithöfundar ekki haft mikil áhrif á þig? — Ekki að ráði — það ég til veit. Ég fór snemma eigin leið- ir. Efni mitt enda annað en þeirra. En auðvitað kynntist ég dönskum rithöfundum allvel og ýmsir þeirra urðu góðir vinir mínir. Við Johannes V. Jensen fengum með okkur ýmsa ágæta menn eins og Tom Kristensen, Ludvig Holstein og Thöger Lar- sen, og þýddum þó nokkrar íslendingasögur á dönsku. Jen- sen þýddi Eglu, Holstein Njálu, ég Grettlu o.s.frv. Myndskreyt- ingarnar annaðist Johannes Larsen, fágætur og ágætur maður. Hann var tvö sumur hér heima og teiknaði sögustaðina, og tel ég þær myndir einhverj- ar þær beztu, sem af þeim stöð- um hafa verið gerðar. Ég reyndi talsvert til að fá íslenzk yfir- völd til að sýna Larsen einhvern sóma, en það vildi ekki takast, og ég get ef til vill sjálfum mér um kennt, að fara ekki beinustu leið. En það hefði þó mátt bjóða honum að halda hér sýningu. Mér finnst sárgræti- legt að fslendingar skuli ekki hafa eignast myndir hans, eink- um þar sem þær — að því er ég bezt veit — voru okkur ætl- aðar. Nú er það ef til vill um seinan. — Áttirðu ekki stöðugu gengi að fagna meðal Dana, eftir að Borgarættin kom út? — Nei, svo einfalt var það nú ekki. Leikur að stráum átti ekki upp á háborðið hjá þeim. Um Skip heiðríkjunnar gegndi öðru máli. Fjallkirkjan hefur annars aldrei notið sín þar í landi. Ann- ars lá við að Gyldendal hætti við Sögu Borgarættarinnar vegna undirtekta þeirra, sem fyrsta bindið, Ormarr Örygsson fékk. Síðar varð Borgarættin einhver mesta sölubókin af bókum mín- um úti í heimi. Sú sem víðast hefur farið er þó Aðventa. — Þú er einn af þeim íslenzku höfundum, sem þýddur hefur verið á flest erlend mál. Mig minnir meira að segja að Svart- fugl hafi komið sem neðanmáls- saga í eistnesku blaði, einhvern- tíma skömmu fyrir stríðið. ¦—¦ Jú, og Borgarættin hefur verið þýdd á grænlenzku. Það var Gestur eineygði, sem reið baggamuninn. Fyrsta heildarút- gáfan kom út árið 1915 og hef- ur verið endurprentuð þó nokkr- um sinnum. — Fylgdi ekki oft mikið sál- arstríð þessum árum, meðan tví- sýnt var hvernig gengi þitt sem rithófundar yrði? f BORGARSJÚKRAHÚSIÐ VAR EINGONGU NOTAÐ THERMOPANE EINANGRUNARGLER Gi averbel's ggfgæ ÞÉR FÁIÐ EKKI ANNAÐ BETRA 1 IðUUKKT KKIST.IÁNNNON «& CO. HF. SIMI 11400 — Sálarstríð? segir Gunnar og hlær. — Ég held að stríðið hafi fremur verið líkamlegt. Maður svalt stundum hálfu hungri. — Þykir þér sérstaklega vænt um einhverja af bókum þínum, umfram aðrar? — Ekki er því að neita, að mér er fremur vel við sumar þeirra, þar á meðal Brimhendu og Vikivaka, sem fáir sinna. — Datt þér aldrei í hug að verða eitthvað annað en rit- höfundur? — Nei. Og Gunnar hlær hjart- anlega að slíkri fjarstæðu. ¦— Nema hvað ég var um hríð að hugsa um að reyna að hafa ofan af fyrir mér sem garðyrkju- maður. Því starfi fylgir sá kost- ur, að maður þarf ekki að standa í að drepa. — Þú hefur átt fallega garða úti. — Já, hérna sérðu myndina af einum þeirra. Gunnar bendir á stórt málverk eftir son sinn, sem hangir á veggnum til hlið- ar við okkur. — Það var konan min, sem hafði veg og vanda af görðunum. Hún er fædd með „en grön finger", eins og Danir segja; það verður allt að gróðri í kringum hana. — Mér verður litið til suðurveggs stofunnar, sem er að mestu gluggi. Hann er allur þakinn einskonar neti úr vafningsviði, sem einhvern- veginn gerir að verkum að stof- an virðist samlagast mátulega sterkri góðviðrisbirtunni úti; það er ekki sól. Ég segi: Þú ert viðkvæmur gagnvart lífi. - Eg hef drepið fiska og VIKAN-JÓLABLAÐ 43
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.