Vikan


Vikan - 07.12.1967, Blaðsíða 84

Vikan - 07.12.1967, Blaðsíða 84
góða aðstöðu, ef þeir koma og segia.- Ja, þarna er hlutverk, sem ég vil ekki að neinn leiki nema þú. Þá er ég kominn upp í horn, og ég er svo oft settur upp í horn. Ég tók einmitt eftir því í Vikunni hjá þér, að honum Helga Sæmundssyni vex í augum hlutdeild mín sem þýðara og leikstjóra í útvarp. ÞaS er ekki á rökum byggt. En að ég leiki þar of mikið er siálfsagt rétt hjá honum. Og þá ábendingu frá engum lægri manni en sjálfum formanni Mennta- málaráðs, ætti ég auðvitað að taka Þeir sem nú vinna mest að leik- stjórn fyrir okkur eru: Lárus Páls- son — sem reyndar hefur ekki feng- izt við það að ráði siðustu tvö ár- in af heilsufarsástæðum, en hafði áður haft með höndum stjórn mjög margra leikrita. — Gísli Halldórsson, Helgi Skúlason, Baldvin Halldórs- son, Ævar Kvaran, og nú í seinni tíð Sveinn Einarsson, Benedikt Árna- son og fleiri. Og því er ekki að leyna að ef ég væri ekki svo störfum hlaðinn, sem raun ber vitni, hefði ég gaman af að stiórna fleiri leik- remci eina dagskrá. Og þá eigum við um þetta að veiia- Að grafa öll okkaf bæði góði og vondu leikrit ofan í kistu og soerta þau ekki nemc einu sinni,,eðc endurtaka þau eitt og eitt einstöku sinnum. Þetta verður alltaf álitamál. Ég álít, að það eigi að gera dólítið af bessu, en ekki alltof mikið. Og því reyni ég að fara þann milliveg, sem ég tel nokkuð hæfilegan. Því að mér finnst sárt, að hafa komið góðu leikriti i úrvals þýðingu, vel unnu af leikstjóra og leikurum, inn á heimur þessa stundina,- hér ríkir værð og hlýja, það er undarlegt að hafa þessa gamalkunnu útvarps- rödd svona út af fyrir sig. Umræðu- efnið er ekki þrotið, langt því frá, en okkur kemur saman um að slíta þessu tali um sinn, þau mál, sem við höfum nú rætt um. verða hvort sem er seint fullkrufin. Og sjórinn gjálpar við Skúlagöt- una en hrímið liggur yfir Reykiavík. ¦k Lelkfang fyrfr alla ffiðlskylduna 216 spurningar 216 svör Svarið er rétt, þegar Ijósið kviknar. Heildsölubirgðir: Páll Sæmundsson Laugavegi 18 A. til alvarlegrar fhugunar. — Líklega er sannleikurinn só, að fólk tekur ekki eftir nafnaroms- unni, sem lesin er á undan og eftir leikritunum. ÞaS þarf þess ekki, vegna þess að það nauðþekkir all- ar raddirnar. Og þá heyrir enginn heldur hver er leikstjórinn. Sjálfur man ég ekki eftir einum né neinum leikstióra, ufan hvað mér kemur í hug núna, að Ævar R. Kvaran muni hafa stýrt einu eða tveimur framhaldsleikritum. — Já, ég trúi þvi. En hvaS leik- stjórunum viðkemur, skal ég nefna nokkra þá helztu. Hér fyrr á árum stiórnaSi Haraldur Björnsson mörg- um leikritum fyrir útvarpiS, en hef- ur ekki kært sig um að fást viS þaS nú síðustu árin. Indriði Waage var líka lengi einn af okkar aSal- leikstjórum meSan hans naut viS. 84 VIKAN-JÓLABLAÐ ritum en ég geri. — Eitt ætlaSi ég aS spyrja þig um, Þorsteinn, og þaS eru endur- teknu leikritin. Einhvers staðar hef ég séð skammir og nöldur um þau. — Já, það er ekki óalgengt, að fólk finnur að því að fá endurtek- ið leikrit. Og kannski hefur það eitthvað til síns máls. En að jafnaði gerum við ekki mikið af þessu í vetrardagskró, það er frekar á sumr- in,- við erum bæði að reyna að spara og þó er ekki lagt eins mikið upp úr dagskrónni eins og þú veizt. En svo eru aðrir, sem hafa látið í Ijósi að þeir væru miög ánægðir einmitt yfir því, að fó góð leikrit endurtekin. Þeir nytu þeirra kannski ennþó betur aS heyra þau í annað tírin, Nú erum við öðru vísi settir en aðrar útvarpsstöðvar; við hófum eins og ég hef áður minnst á, ekki segulband, og fá svo ekki að flytja það nema einu sinni. — Ég held, að það þurfi sérstakt Kmminni til að muna svo leikrit kannski fiögur, fimm, sex ár aftur í tímann, að maður hafi ekki gaman af að heyra þau í annað sinn. — Leikrit kemur fólki ekki ó óvarf nema einu sinni. Og ég get skiliS, aS sumir hafi þá afstöðu, aS vilja alltaf fá nýtt og nýtt. En ég álít samt ekki rétt að biða eftir því aS við fóum tvær dagskrár, heldur hitt, að endurtaka góð leikrit endr- um og eins. Það er komið miðnætti og kók- flöskurnar tómar. Vindlarnir breytt- ir í blóan reyk. Ekki rengi ég það, að þetta stúdíó henti ekki leik sem bezt; engu að síður er það mér nýr 'Jœðingarmushr i flriðarhöfðingjans Framhald á bls. 17. gott byðist í bráð. Hann stakk því upp á því við Breta að þeir og Rússar skiptu hinu gerspillta og sjúka Tyrkjaveldi á milli sín, eða, var sarnum spurn, hefði Jón Boli nokkuð á móti því að fá í sinn hlut tii dæmis Egyptaland og Krít? En Bretar höfðu alls engan áhuga á tortímingu Tyrkja- veldis. Hitt yar þeim ríkara í hug að bægja Rússum frá Mið- jarðarhafi, einkum með tilliti til samgangnanna við Indland, sem þá grunaði að sarinn hefði nokkra ágirnd á. Forsætisráðherra Breta þá var
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.