Vikan


Vikan - 07.12.1967, Blaðsíða 73

Vikan - 07.12.1967, Blaðsíða 73
að við værum að fara úr landi, heldur lét þá á mér skilja að ferðinni væri heilið í þorp eitt alllangl norður frá. En örlög okkar urðu ekki ráðin í pakk- húsinu, heldur var farið með okkur í ráðhús útborgarinnar. Þar inni var svipað um að Htast og á hernaðarmyndum frá Na- poleonstímanum. Verkamenn höfðu' stillt upp byssum sínum í þríhyrninga eins og árás væri yfirvofandi hvenær sem var. Þarna sátu menn og átu baun- ir úr spilkomum. Ég var leiddur fyrir eins konar ráð til yfir- heyrslu og var ræðzt við af mik- illi kurteisi og vinsemd eins og tíðkast á Spáni. Mér flaug í hug að maður yrði þó a. m. k. drep- inn kurteislega. Einn mannanna ætlaði að sýna að ég væri eitt- hvað vafasamur í pólitíkinni, og sagði: En nú erum við að gera gott ríki fyrir alla, hvers vegna eruð þér þá að fara burtu?". Ég varð að vera klár á svarinu: „Það er vegna þess, herra minn, að ég hef fengið sumarfrí og þess- ir vinir mínir sem bíða í hinum bílnum úti komu hingað frá Bretlandi, og við ætluðum að að fara saman norður eftir og njóta sjávarins og sólarinnar þar. Mér þykir slæmt ef ég missi sumarfríið, því að ég hef átt ann- ríkt að undanförnu." Þetta var töfraorðið. Skyndilega voru allir orðnir mér vinsamlegir: „Já, maðurinn vill taka sumarfríið sitt. Maður skilur það." Og þess- ir menn sem ég efast um að hafi nokkurn tíma fengið sumarfrí á ævi sinni slepptu okkur og létu okkur fá tvo lífverði svo að við kæmumst í sumarfríið, og þar að auki vegabréf. — Hvernig fuglar voru þetta? — Þú meinar Hfverðirnir? Þeir voru nú heldur skuggalegir ná- ungar. Annar þeirra hafði verið atvinnulaus í fimm ár, og hinn eitthvað svipað. Þeir litu út eins og sjóræningjar á gömlum mynd- um, með rauðan vasaklút um höfuðið og heldur skælt bros, en okkur kom vel saman. Þarna er hver smábærinn við annan, sam- felld byggð. En við höfðum ekki lengi ekið þegar maður á grænni skyrtu búinn voldugri vélbyssu stöðvaði okkur og skipaði okkur öllum út úr bílunum. Hjónin í hinum bílnum skildu ekki neitt, ég varð alltaf að segja þeim hvað væri að ger- ast. Þessi maður talaði kata- lónsku. Kvaðst hann engum vopnuðum manni hleypa í gegn- um sitt umdæmi, enda vissi hann ekkert hvaða fólk við værum. Skipaði hann lífvörðunum að labba tafarlaust til baka ellegar þeir gætu setzt undir tré og beð- ið þess að ferð félli til Bada- lona aftur. Þegar hann var þann- ig búinn að afgreiða lífverðina sneri hann sér að mér aftur og talaði nú frönsku, þótti það senni- lega vissara heldur en tala spænsku eða katalónsku. Hann sagði að sér hefði ógnað að sjá . þessa fugla inn í bílnum hjá okk- ur og laldi sig vissan um að þeir mundu drepa okkur öll strax og byggð þryti til að ná í bílana auk heldur annað sem í þeim kynni að vera. Það væri ástæðan fyrir þessu uppistandi sem hann leyfði sér að gera. Ræddumst við við nokkra stund. Þetta var menntaður maður, stærðfræði- kennari við unglingaskóla og hinn bezti maður viðskiptis. Ég sýndi honum alla okkar pappíra, m. a. frá lögreglustjóranum í Badalona, en hann varð ekkert uppnæmur við það, kvað þá á þessum slóðum enga stjórn við- urkenna nema sína eigin og eng- ir vopnaðir menn fengju að fara þar um. Síðan spurði hann mig: „Hvaða stjórn fer nú með völd í Barcelona og hvernig gengur hjá þeim?" Ég reyndi að segja honum fréttirnar. Svo kvöddum við hann og lögðum af stað og ég kannast við að mér létti stór- um að vera laus við verndarana. — Var allt í uppnámi á þess- um slóðum, skærur, verðir og tálmanir og annar slíkur ófögn- uður? — Ekki var nú um að ræða mikil vopnaviðskipti þennan dag, en er kvölda tók vorum við bú- in að fara 76 sinnum fram hjá fyrirhleðslum og virkisgerðum á og við veginn. Flestir mennirnir sem þarna báru vopn og voru að skipta sér af okkur um daginn voru mestu alminlegheita menn. Þeir spurðu okkur frétta og létu okkur svo fara. Þetta var ærið tafsamt ferðalag. Venjulega vor- um við komin til landamæranna eftir 3 klst., en í þetta skiptið tók það okkur 9 klst. að komast að rótum Pýrenefjalla. Það var þarna neðst í fjall- lendinu sem við lentum í mestri hættu, að mér finnst þegar ég hugsa um þetta á eftir, líklega hrein tilviljun að við vorum ekki öll drepin. Er hér var kom- ið var orðið myrkt af nóttu. Sé ég þá allt í einu hvar maður stendur á miðjum vegi og otar að okkur byssu. Ég vissi ekki al- minlega hvað gera skyldi, hug- kvæmdist fyrst að nota sömu að- ferð og við strákinn er við vor- um að leggja af stað og láta líta út eins og ég væri staðráðinn í að aka hann niður, en hætti við það því að ég sá að baki manns- ins stafla af tunnum undan as- falti, og þó að ég slyppi var allt annað en víst að félagi minn í aftari bílnum mundi sleppa. Ók ég því mjög hægt á móts við manninn. Þá heyri ég út úr myrkrinu sagt á katalónsku: „Ijósin". Og í það skiptið þakk- aði ég mínum sæla fyrir að skilja katalónsku, ekki bara spænsku. Ég dró því úr ljósunum, en hafði auðvitað ekið með háu ljósunum áður. Þá þustu að okkur menn úr öllum áttum, þar á meðal Eins manns svefnsófar og tveggja manna svefnsófar með samstæð- um stólum eru hentug sófasett. — Þrjár gerðir fást hjá okkur núna. 2—3—4 sæta sófasett, verS frá 13.500. HÚSG06N Hverfisgötu 50. — Sími 18830. Husqvarna -. Hitaplata. Rafmagnspanna. Vöfflujórn. BrauSrist. Stroujárn HUSQVARNA GÆDl HUSQVARNA ÞJÓNUSTA GUNNAR ASGEIRSSON H. F. Suðurlandsbraut 16 — Laugavegi 33 — Simi 35200 U—U-^. VIKAN-JÓLABLAÐ 73
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.