Fróði - 01.01.1914, Side 27
FRÓDI
91
daga, eða sýrur of miklar og þarmarnir kunna að vera þungir
til starfa og hálftregir, en vanalega finna menn skjótan og stór-
kostlegan mun á því, hvað öll líffærin eru hraustari, líflegri og
eins og manninum líði öllum betur. Það er eins og létti af honum
þungu fargi.
Ef að menn drekka sex potta af mjólk á degi hverjum hafa
menn vanalega hægðir góðar einu sinni eða tvisvar á dag. Og
því meiri mjólk, sem menn drekka, því tíðari verða hægðirnar.
Ég get þess hér, að heilsunefnd Illinois ríkisins hefur sagt
álit sitt um mjólkurdrykkju í prentuðum bæklingi, og er það
þetta:—“Mjólk veldur ekki hægðateppu, nema menn neyti henn-
ar í smáum skömtum.
Drekki menn nógu mikið af mjólkinni, þá bregst það ekki,
að hún auki hægðir. Það eru reyndar til menn, sem mjólkin
hefur ekki þessi áhrif á, eða þeir þurfa svo mikið af henni, að það
er ekki ráðlegt að eiga neitt við hana.—En þessir menn eru sár-
fáir. En svo eru aftur aðrir, sem ekki geta drukkið meira, en
þrjá eða fjóra potta á tuttugu og fjórum klukkutímum svo að þeir
fái ekki niðurgang. Það tekur nærri að það sé einn af hverjum
fimtíu. En þeir hafa vanalega þjáðst af hægðatregðu árum
saman, áður en þeir fóru að reyna mjólkurlækninguna. En í
vissu tiliti eru þeir lánsmenn þessir; þeir geta læknað sig á helf-
ingi minni mjólk, en hinir, og haft eins gott af því, en ekki bæta
þeir jafnmörgum pundum við þyngð sína.
En allir þeir, sem þannig er varið, að mjólkin hefur þessi á-
hrif á þá eða veldur of miklum niðurgangi,þeim er best að drekka
ekki meir af henni en svo, að þeir hafi góðar hægðir einu sinni
eða tvisvar á dag. Og af einhverjum ástæðum, sem menn þekk-
ja ekki, er það nokkuð bundið við þrjá og hálfan pott. Drekki
menn meira verða hægðirnar of tíðar, úrgangurinn verður,
rjómakendur, súr og ostkendur og haldi h^nn áfram verður hann
loksins grænn og froðukendur.
Þó nokkrir af þessum mönnum hafa verið gigtveikir, en þar-
na losast þeir við gigtareitrið, og meltingin breytist svo að þeir
finna ekki til gigtarinnar framar. Og sama er um þá að segja