Iðunn : nýr flokkur - 01.07.1926, Qupperneq 17

IÐUNN
Frá Capri.
179
til Capri, í von um meinabætur. Einkum þykir loftslag
á Capri, og sól- og sjóböðin þar, hafa reynst afbragðs
vel við ýmsum taugasjúkdómum.
Aðalbaðstöðin er við Litluhöfn. Er hún beint í móti
suðri og eru þar ágæt skjól í klettakrikum. Þar má
fá sjó- og sólböð, bæði sumar og vetur, án þess það
kosti eyri. Oðru hvoru geta menn svo klifrað upp á
fjöllin á eynni; þau eru ekki svo há að menn ægi við
því, þótt óvanir séu þeir fjallgöngum.
En fjöllin á Capri láta mönnum fleira í té en líkam-
lega hressingu. Þau hafa líka fróðleik í kolli. Hver ein-
asti fjallstindur á sínar sögumenjar: hallarrústir og her-
bergi, grafin í jörðu. Og auk þess verða ýmsar aðrar
fornmenjar á vegi, um þvera og endilanga eyna.
Einna merkilegastar þykja rústirnar frá dögum þeirra*
rómversku keisaranna, Agústusar og Tíberiusar.
Hinn rómverski sagnaritari, Suetonius, getur þess að
Ágústus hafi komið til Capri, árið 29 f. Kr.
Við komu hans, er sagt að kraftaverk mikið yrði á
steineik einni, gamalli, er allir hugðu visnaða og fúna.
Skaut hún nýjum frjóöngum er hann steig á land.
Ágústus var hjátrúarfullur og þótti honum þetta heilla-
merki mikið. Varð hann svo hugfanginn af eynni, að
hann fékk hana til eignar, í skiftum fyrir Ischia-ey, sem
bæði var stærri og frjórri en Capri. Með þessum hætti
varð Capri einkaeign rómverskra keisara um 50 ára skeið.
Svo virðist sem Ágústus hafi tekið mikilli trygð við
Capri. Reisti hann þar hallir, lagði vegi og gerði vatns-
þrær. Stundum dvaldi hann þar nokkra daga í senn, og
síðast fáum dögum fyrir andlát sitt. Þótti vegur Capri
vaxa mjög við hylli keisarans.
Tíberíus hafði þó meira saman við eyna að sælda. Er
víst að hann dvaldi þar sjö síðustu ár ævinnar. Hinir