Iðunn : nýr flokkur - 01.07.1926, Qupperneq 20

182
Jakob Kristinsson:
ÍÐUNN
loftið. Hafa veggirnir verið múraðir innan og eru miklar
leifar eftir af múrsmíði þessu. Telja sumir fræðimenn,
að hellir þessi hafi verið einskonar Mítra musteri, og
þykir þeim fornmenjar, sem þar hafa fundist, styðja þá
skoðun. En enginn veit með vissu hverja sögu hellirinn
á, svo ímyndunaraflið hefir lausan tauminn.
Einu sinni fórum við að skoða helli þenna.
Hann er niðri í djúpum, grösugum hvammi. Var þar
hlýtt og bjart, því að sól skein í heiði. En inni í hellin-
um var köld grafarkyrð sem ekkert rauf, nema regn-
droparnir, sem duttu niður á hellisgólfið með jöfnu
millibili. Það var eins og klukka gengi þarna inni,
hægt og seint.
Við dvöldum þar skamma stund. En einhver auðnar
tilfinning, sem greip mig í hellinum, fylgdi mér fram-
eftir degi. —
Þessar sögumenjar og aðrar af sama tagi, eiga eflaust
sinn þátt í því, að draga ferðamenn til Capri — að
minsta kosti fræðimenn. Þykir þeim ekki ónýtt að rann-
saka rústir þessar. í margar þeirra hefir verið grafið.
. Hafa fundist í þeim góðir gripir, og eru flestir þeirra
geymdir á þjóðmenjasafninu í Neapel.
Það sem laðar þó langflesta til eyjarinnar eru ýmis
náttúru-undur, sem þar gefur að líta.
Eitt af þessum undrum er Arco naturale eða Stein-
boginn. Er hann all einkennilegur. En ekki féllum við,
íslendingarnir, í stafi yfir því. Þótti okkur sem Dyrhóla-
ey og Gatklettur við Arnarstapa mundu bæði miklu
tilkomumeiri.
Þá þykir og mikið koma til dranga tveggja, sem rísa
úr sjó rétt við eyna.
En hið fágætasta, sem Capri hefir að bjóða, eru hell-
arnir. Er hún ákaflega auðug að þeim.