Iðunn : nýr flokkur - 01.07.1926, Síða 71

IÐUNN
Oscar Wilde.
Oscar Wilde: Ur diúpunum (De
Profundis). Yngvi ]óhannesson ís-
lenzkaði. Reykjavík 1926.
Æfisaga írska skáldsins Oscar Wilde er sannkölluð
harmsaga. Sennilega hefir einskis manns lífsferill spann-
að meiri víðáttur — frá hátindum hróðurs og frægðar
niður í undirdjúp smánar og niðurlægingar — en hans.
Eins og skínandi vígahnöttur geystist hann inn í bók-
mentaheiminn, rann þar sína glæsilegu en stuttu braut,
— sloknaði og hvarf.
Þannig er hlutskifti snillingsins oft og einatt. Við
hinir, sem Iötrum eftir þjóðveginum alla æfi, við lærum
aldrei að þekkja guðaveröld þá, er hamingjan getur
Iyft útvöldum börnum sínum upp í. Við þekkjum heldur
ekki hin ystu og neðstu myrkur, er mannssálin getur
sokkið niður í. Það er snillinganna einna að kanna þess-
ar víðáttur. Líf þeirra er ríkara og víðfeðmara en okk-
ar, rúmar skarpari og dýpri andstæður Við sem þræð-
um þjóðveginn, ölum aldur okkar í lognmollu og rökk-
urþoku, er stormar ástríðnanna sjaldan megna að rjúfa.
Við lifum að eins hálfu lífi.
Oscar Wilde steig hátt. Brautin til heimsfrægðar og
frama stóð honum opin og greið. Hann var dáður og
tignaður í samkvæmislífinu, skáldrit hans voru lofuð há-
stöfum, nafn hans var á allra vörum. Hann virtist kjör-
■un til konungs í ríki listarinnar. Því varð og fall hans
svo sviplegt, því sökk hann svo djúpt. Hvernig sem
ber að líta á líf hans og persónu og brot það, er varð