Eimreiðin


Eimreiðin - 01.04.1932, Page 97

Eimreiðin - 01.04.1932, Page 97
EIMREIÐIN þegar ég VARÐ MYRKFÆLINN 217 í einni svipan fleygði ég frá mér skörungnum, sinti ekkert kögglana, en tók til fótanna og hentist í loftköstum fram Söngin og komst til baðstofu nær dauða en lífi af hræðslu toröi samt ekki að segja frá hvar ég hefði verið, eða hvað fyrir mig hafði borið, en sat eins og brúða grafkyr og skikkan- '®Sur á rúminu mínu það sem eftir var dags og alt kvöldið *'ka> innilega sæll af því að hafa sloppið frá taðkarlinum, án ^ss að hann næði í mig, Daginn eftir fékk eldakonan mér n°kkra köggla, sem hún sagðist hafa fundið á hlóðarstein- |nurn. Þá trúði ég henni fyrir því, sem ég heyrði til taðkarls- Uis. Þessu sagðist hún alt af hafa búist við, og það gerði mig enn þá sannfærðari. Hitt sagði hún mér ekki, að hún hafði Sniámsaman tekið þannig af taðstálinu, að það hrundi loks af slálfu sér 0g olli skruðningnum. En upp frá þessu varð ég svo myrkfælinn, að ég þorði ekki einn saman um þvert hús að ganga og var sannfærður u,n> að göng, skot og krókar væru aðsetur einhverra ókinda eða drauga, sem voði væri að verða í vegi fyrir, er þeir færu a kreik, þegar dimma tæki. Þessi myrkfælni-hræðsla þjáði mig ^lög alt fram að tvítugsaldri og olli mér oft mikilla óþæg- 'nda og hreint og beint kvalar, einkum við óumflýjanleg úti- s*°rf í dimmu, svo sem fénaðarhirðingu, ferðalög o. fl., þar ég losnaði við þessa hræðslu á jafn skjótan hátt og ég *ekk hana. Betra hefði mér verið, að mér hefði ekki verið ógnað með tabkarli eða annari ófreskju, sem fullorðið fólkið vissi vel aö ekki var til, heldur sagt hvað hlotist gæti af því, éf ég dfeifði út eldinum, eða þó ég gerði nú ekki annað en að drepa hann, svo hvorki yrði hægt að elda matinn eða kveikja ,0S- Eg býst við að mér hefði skilist, að hvorugs af þessu var án að vera, því fá almúgabörn fengu þá meiri mat en Pau þurftu, og öll börn eru Ijóselsk. En ef eldur drapst á bæ gat orðið allmiklum erfiðleikum bundið að fá hann :tur, því venjulega þurfti að fara — hverju sem v'ðraði — til næsta bæjar til þess að sækja eld. Var þá farið P'pö kirnu, kopp eða lítinn pott, og skánarmolar eða tað- _°2slar, sem lifandi glóð var í, fengin og flutt í þessu íláti a milli bæjanna. P3 daga, kyeiktan s
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124

x

Eimreiðin

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.