Vera - 01.10.2002, Síða 46

vera
Brúðkaupsdagurinn er stærsti dagurinn í lífi hverrar konu. - Hvað svo?
er yfirskrift B.A. verkefnis í félagsfræði sem Gyða Margrét Pétursdóttir
og Elín Sigurðardóttir unnu. Könnun var lögð fyrir stóran hóp fram-
haldsskólanema þar sem þau voru beðin um að svara spurningum
varðandi síg sjálf, brúðkaup og hjónabandið.
- heimsyfirráð í einn dag
myndir: Anna Jóa
46
Á allra síðustu árum virðist sem kostn-
aður við brúðkaup sé meiri en áður
tíðkaðist og undirbúningur þeirra taki
sífellt lengri tíma. Glanstímaritin gefa
út sérstök brúðar- eða brúðkaupsblöð.
í sjónvarpi má fylgjast með brúðhjón-
um undirbúa „stærsta daginn" þar
sem áhorfendum gefst kostur á að
upplifa stærsta daginn með brúðhjón-
unum. Labba með brúðinni upp að
Rannsóknir sýna að flestar konur líta á hjónabandið
sem náttúrulegt fyrirbæri, ekki sem félagslega stofn-
un. Að hjónabandið sé óháð tíma og rúmi, sjálf-
sprottið frekar en fyrirfram ákveðið. Konurnar vænta
þess að í hjónabandinu ríki jöfnuður en í raun á
hjónabandið sér kvennakúgandi rætur. Hjónabandið
felur ekki sjálfkrafa í sér ást, vináttu, kynlíf, foreldra-
hlutverkið og varanleika. Hjónabandið er binn fé-
lagslega viðurkenndi rammi utan um þessi mark-
mið.
Konur vilja fremur giftast en karlar
Með þessar staðalmyndir í huga er forvitnilegt að
kanna viðhorf brúðhjóna framtíðarinnar. Samkvæmt
niðurstöðum ofangreindrar könnunar hyggst yfir-
gnæfandi meirihluti karla og kvenna ganga í hjóna-
band. Varðandi brúðkaupssiði virðast karlar almennt
afdráttarlausari í afstöðu sinni. Um helmingur karla
er ýmist sammála eða mjög sammála fullyrðingun-
um að konur eigi að gifta sig í hvítum kjól og að
altarinu gegnum auga myndavélarinn-
ar. Dregin er upp mynd af giftingaróð-
um konum sem hafa allt sitt líf, leynt
og Ijóst, verið að undirbúa stærsta
daginn í lífi sínu. Karlar eru aftur á
móti hinir ófúsu brúðgumar sem þarf
að véla upp að altarinu. Fólk gengur í
hjónaband með þær hugmyndir í koll-
inum að þeirra brúðkaup sé einstakt
og ekki öðru líkt.
brúðkaupsdagurinn sé stærsti dagurinn í lífi hverrar
konu. Ekki var ýkja mikill munur í afstöðu kynjanna
en karlar voru þó fleiri mjög sammála fullyrðingun-
um. Helmingur svarenda, konur og karlar, er sam-
mála eða mjög sammála fullyrðingunni að konur
vilji frekar giftast en karlar. Þegar spurt var hvort
karlar vilji frekar giftast snerist dæmið aigjörlega við.
Helmingur svarenda var ósammála eða mjög ósam-
mála fullyrðingunni. Staðalmyndin um giftingaróðar
konur og ófúsa brúðguma virðist lifa góðu lífi.
Árið 2000 voru framkvæmdar um 1500 kirkjuleg-
ar hjónavígslur, það þýðir að um 3000 einstaklingar
hafa gengið í heilagt hjónaband. Hjónavígslum fer
fjölgandi sem og skilnuðum. Þau hjónabönd sem
enda með skilnaði hafa flest staðið í 3 ár. Meðal-
lengd hjónabanda er rúm 14 ár. Nú er algengara að
fólk gangi aftur í hjónaband en áður var, samkvæmt
upplýsingum frá Hagstofu íslands. Samkvæmt könn-
uninni er ekki almennt fylgi við þá hugmynd að fólk
eigi að gifta sig í kirkju þó karlar, eins og áður, sóu