Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1950, Síða 58

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1950, Síða 58
40 TÍMARIT ÞJÓÐRÆKNISFÉLAGS ISLENDINGA inni íslenzku i Manitoba, og lést þar 1903. Hann var faðir skáldkonunnar Jakobínu Johnson. Sigurbjörn var maður sjálfmentaður og orðinn miðaldra, er hann fór af Is- landi, og er því, eins og vænta mátti, alþýðuskáld í húð og hár, um efnisval, anda og bragfimi. Mörg af kvæðum hans voru ort heima á ættjörðinni, enda var hann víðkunnur orðinn fyrir hagmælsku sína og kvæðagerð, er hann livarf af landi burt; önnur kvæði hans eru frá seinni árum hans vestan hafs. Stórt úrval þeirra kom út í Ljóðmæl- um (Winnipeg, 1902), að miklu leyti tækifæriskvæði af ýmsu tagi; að góðum og gömlum íslenzkum sið er þar að finna mörg Ijóðabréf og hestavísur, og sæg af ferskeytlum, og nær skáldið sér þar oft bezt niðri, eins og títt er um snjalla hagyrðinga. En sum lýsa kvæði hans og lausavísur frumbyggjalífinu í Canada. Af persónulegum kvæðum kveður mest að upphafskvæðinu í bók- inni, “Til landa minna”, og ekki síst fyrir það, hve liispurslaus lýsing það er á lífi skáldsins og andvígum kjörum. 2. Sigurður Jón Jóhannesson (frá Mánaskál í Laxárdal) var fæddur að Marbæli í óslandshlíð í Skagafirði 25. nóvember, 1841, en kom vestur um haf til Canada í stórhópnum fyrsta 1873; var landnámsmaður í Marklandi og í Ontario, en kom til Winnipeg 1882; einn af stofnendum vikublaðs- ins Lögberg 1888. Hann lést í Winni- peg 13. janúar 1923. Sigurður gaf út allmörg ljóðasöfn, meðal annars Ljóðmæli (Winnipeg, 1897) og Nokkur ljóðmæli forn og ný (Winnipeg, 1915), og var, eins og Þor- steinn Þ. Þorsteinsson segir réttilega í Sögu Islendinga í Vesturheimi (II. bindi, bls. 166), “lipurt alþýðuskáld hins eldra stíls”. Ennfremur telur Þor- steinn hann verið liafa “óefað eitt allra vinsælasta skáldið hjá þorra manna vestan hafs fram yfir aldamót.” Að dæmi hinna eldri skálda íslenzkra orti Sigurður margt ættjarðarkvæða, árs- tíðakvæða og annarra tækifæriskvæða, kvæði sögulegs efnis, erfiljóð og lausa- vísur. Má vafalaust telja kvæðið “Skipaskaðinn á Skagaströnd” meðal beztu kvæða hans, en það er bæði vel ort og góð atburðarlýsing. Af öðrum skáldum hinnar eldri kyn- slóðar, er ortu í anda hinnar þjóðlegu íslenzku skáldskaparstefnu, skulu nú nokkur talin. Eyjólfur Eyjólfsson Wíum (1855-1931) á það skilið, að hans sé sérstaklega getið fyrir hið stórbrotna og hjartaheita ættjarðarkvæði hans, “Minni Islands”, fornt í anda og ramm- íslenzkt að málfari og bragarhætti. Baldvin Halldórsson (1861-1934) var snillingur í ferskeytlugerð, en mörg önnur vestur-íslenzk skáld hafa verið ferhendusmiðir góðir. Rímurnar hafa átt sinn fulltrúa þar sem Nikulás Otten- son (f. 1867) er, en hann hefir í Minni Nýja Islands (1934) bókfest í hinum forna rímnastíl nöfn íslenzkra for- manna í Nýja Islandi, er voru fyllilega drápunnar verðir; miklu meira er þó sagnfræðilegt gildi þeirrar bókar held- ur en hið bókmentalega gildi hennar. Af skáldkonum frá landnámstímabil- inu má sérstaklega nefna Helgu S. Baldvinsdóttur (1858-1941), er orti und- ir nafninu “Úndína”, kvæði hennar, sem birtust í véstur-íslenzkum blöðunr og tímaritum og vöktu verðuga athygh, eru hugnæm og með sterkum persónu- legum blæ.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180
Síða 181
Síða 182
Síða 183
Síða 184
Síða 185
Síða 186
Síða 187
Síða 188
Síða 189
Síða 190

x

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga
https://timarit.is/publication/895

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.