Stefnir: tímarit um þjóðmál og fleira. - 01.05.1934, Qupperneq 5

STEFNIR FER Á KREIK
Síðastliðið ár kom Stefnir ekki
út. Fjárkreppan gerði mönnum
mjög óhægt fyrir um állar greiðsl-
ur, sérstaklega út um sveitirnar,
og Stefnir vildi þá ekki vera að
aulca á þær byrðar, þó að lítið væri,
sem liann heimtaði af mönnum.
Fjöldi fyrirs'puma til útgefanda
um það, hvað af Stefni væri orðið,
og hvort tiann færi ekki áð koma,
virðist þó benda á það, að hans
hafi sumstaðar verið saknað. —
Stefnir hafði á sér sérkennilegan
blæ, sem mörgum gatst vel að, og
hefðu ýmsir Jieldur viljað, að eitt-
hvað annað af öllu þvl dóti, sem
áð garði ber, hefði hætt göngu
sinni. Og því er ekki að neita, að
mörgum þeim, sem vilja átta sig
sem bezt á þjóðmálunum — og þeir
eru ekki fáir — var Stefnir sér-
stakur aufúsugestur, því að hann
dró samanog hélt til hagaí aðgengi-
legri mynd flestu því, sem veru-
legu máli skifti í þeim efnum. —
Stefnir var því ekki lítið notaður
i kosningahríðum og herferðum
þeirra ára, sem hann var á kreiki
•um byggðir landsins. Skifti þar
mjög í tvö hom um vinsældir hans.
Þeir, sem af fróðleik vildu hugsa
og mæla, unnu honum, en hinir, er
þolcu vilja þyrla, hötuðu hann af
mjög milcilli einlægni.
En auk þessara umræðna um
landsmálin, færði Stefnir mönnum
ýmislegt til fróðleiks og skemmt-
unar, smellnar smásögur með
myndum, greinar um ýmislegt, sem
við ber í heiminum, ferðasögur,
lýsingar og annað slíkt. Og enn
komu þar greinar um bókmenntir
og flera. —
Nú rís Stefnir úr rekkju eftir
væran og styrkjandi blund. Kosn-
ingar eiga að fara fram í vor, og
þær svo örlagaríJcar, að úr munu
skera um stjóm og afkomu þjóðar-
innar, bróðurpartinn af þeim tíma,
sem eftir er, þangað til íslendingar
eiga að segja til um það, hvort þeir
ósJca framhaldandi sambands við
Dani eða ekki.Stjórn þeirra manna,
sem nú verða valdir á þing, á því