Stefnir: tímarit um þjóðmál og fleira. - 01.05.1934, Blaðsíða 70

68
Pólitískt sögnágrip.
[Stefnir
grein í Alþýðublaðið, þar sem
hann markar stefnu sósíalista í
flokkapólitíkinni, eins og hún
horfði við er þing kom saman. —
Hann telur þar sjálfsagt, að
stjórnin víki og við taki stjóm
jafnaðarmanna og Framsóknar.
„Meginið af Framsóknarmönnum
í sveitum landsins óska þess eins,
að Framsóknarflokkurinn leiti
sem fyrst fullrar samvinnu við
Alþýðuflokkinn og framkvæmi
ýms af stefnuskráratriðum hans,
hefji stjómmálasamvinnu verka-
manna og bænda (auðk. af H. V.)
á svipuðum grundvelli og gert er
nú í Svíþjóð og Danmörku undir
forustu Alþýðuflokkanna þar“.
Þannig farast honum orð og þar
er ekki um að villast. Forustan á
að vera jafnaðarmanna megin og
það á að framkvæma stefnuskrár-
mál Alþýðuflokksins. Framsókn-
arbændurnir eiga að þjóna hinum,
en ekki er neitt talað um að
þeirra stefnumál eigi að fram-
kvæmast. Og þessu fylgja hótan-
ir: „Allur þorri kjósenda Fram-
sóknar vill því að fullu og öllu
slíta samvinnu við íhaldið og
mynda með þátttöku Alþýðu-
flokksins stjórn---------• Fáist
þingflokkurinn og flokksstjórnin
ekki til þessa, munu kjósendurnir
snúa við þeim bakinu“. Skyldi
þetta vera satt? Sé svo, þá má
segja, að veiðibrella jafnaðar-
manna, er þeir sendu Jónas út af
örkinni, hafi telcist vel.
Við þessa menn, sem svona tala,
voru Framsóknarmenn að semja.
Þeir áttu meira að segja upptökin
að samningunum og gengu á eftir
Alþýðuflokksmönnunum. Iléðinn
segir lítið af þessu. Hann rétt get-
ur þess: „Síðustu dagana hefir
verið grennslast eftir afstöðu Al-
þýðuflokksins í þessum málum af
hálfu Framsóknarmanna“.
Á Tímann og hans afstöðu
þarf alls ekki að minnast. En Tr.
Þórhallsson staðfestir sannleik
þessarar frásagnar í Framsókn
18. nóv. „Þegar fyrir forsetakosn-
ingarnar (í þingbyrjun) og sömu-
leiðis eftir þær“, segir Tr. Þ., „var
rætt um, hvort stofna ætti til frek-
ari samvinnu milli þessara flokka
(þ. e. Framsóknar og sósíalista)
og þá aðallega um samvinnu um
nýja samsteypustjórn“. Til þess
að koma þessu fram heimtaði
flokkurinn að Ásgeir segði af sér,
svo að húsið væri tómt og sópað
og prýtt, þegar þessir nýju andar
kæmu að því.
Þetta ráðabrugg bar sinn fyrsta
árangur á öðrum fundi þingsins,
er kosinn var forseti sameinaðs
þings. I fyrstu kosningu kom fram