Stefnir: tímarit um þjóðmál og fleira. - 01.05.1934, Síða 128

126
því vinnuhraðinn í verksmiðjun-
um hafði ekki orðið aukinn nema
um 14 af því sem til var ætlast.
Af því leiddi, að iðnaðurinn varð
að dragast með nokkrar miljónir
ofaukinna verkamanna — þetta
er skýringin á því, að atvinnuleysi
er ekkert í Rússlandi þessi árin.
— En menn höfðu ásett sér að
auka vinnuhraðann í iðnaðinum
hvað sem kostaði, og þegar hon-
um væri náð, varð að henda
fjölda verkamanna út úr verk-
smiðjunum og smeygja þeim upp
á sameignarbúin.
Það varð því að tryggja tilveru
sameignarbúanna í framtíðinni,
f jötra bóndann við þau. Áður átti
sá bóndi, er úr þeim gekk, heimt-
ing á að fá jarðarskika í stað
þess, er hann hafði lagt í búið. En
héðan af átti að leysa hann út
með fjárgjaldi, er ríkið ákvað og
sem haft var svo naumt, að eng-
inn vegur var til að hann gæti
eignast jörð og bústofn fyrir það.
Og engin leið var fyrir hann að
fá vinnu í borgunum. Þaír var
meira en nógur vinnukraftur og
vegabréf þurfti hann að hafa til
að komast þangað, en það gat
hann ekki fengið. Utan samvinnu-
búsins beið hans því hungurdauði.
Hann situr því fastur í því eins
[Stefnir
og kerlingin í æfintýrinu í forar-
gryfjunni.
Og framhaldstilvera Kolkhos-
anna er tryggð. „Bændastéttin
rússneska er fyrir fullt og fast og
óendurkallanlega komin inn á
braut sameignarfyrirkojmulags-
ins“, segir stjórnin. Og í því skyni
að halda henni á þeim vegi, hef-
ir síðasta breytingin verið fram-
kvæmd: samvinnubúin eru orðin
að þrælkunarstöðvum, sem gætt
er til hins ýtrasta.
Bóndnin á að vinna. Sá, sem án
gildra forfalla mætir ekki til
vinnunnar, er fyrir fyrsta afbrot,
rekinn út úr búinu — út í opinn
hungurdauðann. Og hann á að
vinna eftir hinum smásmuguleg-
ustu fyrirskipunum yfirvaldanna,
sem segja fyrir um dýpt plógfars-
ins, sáðtíma og hve miklu skuli
sáð í hverja dagsláttu o. s. frv.
sé út af þessu brugðið eru þungar
refsingar eftir hinum nýju lögum
um vernd sosialistiskra eigna, sem
Stalin segir um, að „hafi annað
frekar til síns ágæais en of mikla
linkind“.
Traktor-stöðvarnar eru orðnar
eftirlitsstöðvar og hafa þær ein-
ræðisvald yfir verkalýð sam-
vinnubúanna. Með þessu hefir
stjómarflokkurinn numið burtu
Baráttan við rússneska bóndann.