Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.11.1974, Blaðsíða 52

Tímarit Máls og menningar - 01.11.1974, Blaðsíða 52
Tímarit Máls og menningar Fagraskógi 27. 11. ’17. Sælar og blessaðar! Kærlega þakka ég yður bréfið. Það er síður en svo að ég þykkist af dómi yðar, um kvæði mín, er ég sendi í sumar. Þér megið trúa því, að mér þykir vænt um að heyra dóma þeirra, sem ég treysti og veit að hafa bæði þekkingu og vit á skáldskap. Mér þykir vænt um að þeir segi mér til syndanna, - og þó er langt frá því að ég sé ævinlega á sama máli. Ég er það ekki vegna þess, að ég álíti mig að nokkru leyti þeim fremri eða snjallari, heldur eru tilfinningar mínar óskyldar þeirra, en mitt fyrsta boðorð í skáldskapnum er þetta: Vertu þú sjálfur. Þessu boðorði reyni ég að fylgja til þess ýtrasta þó allur heimurinn hrópi mig niður og kalli mig leirskáld. Þér megið ekki halda að þetta sé gorgeir eða aðeins sagt til að sýnast. Það var langt frá því að mér líkuðu vel kvæði þau, er ég sendi yður í sumar og er ég yður sammála í því að ekkert þeirra jafnaðist á við þau skástu í fyrra vetur. Ég er viss um það að enginn finnur betur galla kvæða minna en ég sjálfur. Ég er faðir þeirra og þekki þau manna best. Ég veit að sum þeirra eru fædd andvana. - Og að treysta dómgreind sinni, það álít ég að allir verði að gjöra sem í alvöru og með ráðnum hug leggja út á þá erf- iðu og hálu braut - skáldabrautina. Kvæði mitt um „Ástina“ var veigalítið og illa orkt, en það sagði það sem ég vildi segja það augnablikið. Ég skal játa það með yður, að ekki eru það annað en umbúðirnar sem í gröfinni hvíla - og líklega er eitthvað villimannslegt eða dýrslegt við það að elska þessar leifar - gleyma þeim ekki vegna Ijómans af helgidónmum sjálf- um. En mennirnir eru ólíkir - eins er ást þeirra. Þegar ég orkti kvæðið var ég villimaður - kannske er ég það enn .. . Þér minnist á Hrút og Gunnhildi. Hvernig í ósköpunum vitið þér að ég hefi orkt kvæði um þau? Ég kvíði fyrir að lofa yður að heyra það, því ég þykist vita að þér verðið þar fyrir vonbrigðum. í fyrstu var ég montinn af þessu kvæði, skal ég segja yður en — síðan ekki söguna meir. Nú finn ég að það er aðeins reykur af því sem ég hefði viljað hafa það. Stundum er ég í þeim ham, að álíta öll mín kvæði hégóma og leirburð. Ég finn að mér miðar ekki eins mikið áfram eins og kröfurnar heimta. En yrkja verð ég - þó ég örvænti á milli. Sem stendur á ég ekkert vð ljóðagerð. Einu rnölc mín við hörpuna eru þau, að ég reyni að strjúka af henni rykið sem á 42
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.