Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.12.1979, Page 7

Tímarit Máls og menningar - 01.12.1979, Page 7
Adrepur styrjöld bandaríkjamanna. Enda stendur ekki á nýlendukúgurum okkar tíma að viðurkenna ábyrgð sína. í upphafi Allsherjarþings Sameinuðu þjóðanna í haust samþykktu Bandaríkin, kínverjar og fylgiríki þeirra að Páll Pott og félagar hans væru enn „lögmætir valdhafar“ í Kampútsíu. Og auðvitað stóð ekki á her- námsstjórn Olafs Jóhannessonar að greiða þeirri tillögu atkvæði, án þess að til nokkurs ágreinings virtist hafa komið í þeim framliðna rifrildishópi. Fyrir- myndin virtist vera sú afstaða SÞ áratugum saman að telja valdmenn á Tævan leiðtoga Kínaveldis. Eg sá í sjónvarpi í Danmörku i sumar leið margar myndir af nauðstöddum indókínverjum, fullorðnum mönnum sem litu út eins og húð væri strengd yfir beinagrindur, kornabörnum með útblásna hungurmaga. Atvikin höguðu því svo að ég kom heim til Islands með flugvélinni sem ferjaði 30—40 indókínverja til Islandsvistar, valda af fulltrúum þjóðkirkjunnar og rauðakrossins. Eg virti þessa væntanlegu samlanda mína fyrir mér í flugvélinni og þeir voru af annarri gerð en fólkið sem ég hafði séð í kvikmyndunum. Hinir austurlensku sam- ferðamenn mínir voru ungir, í góðum holdum og virtust í eðlilegu jafnvægi. Þetta var mjög geðugt fólk og dugnaðarlegt og lét ekki uppi eftirvæntingu sína þó að það væri að flytjast úr hitabelti á nyrsta hjara hins byggilega heims, fyrr en vélin flaug sunnan Vatnajökuls í sólskinsdýrð — þá þyrptust kinverjarnir að gluggum og störðu á fyrirbæri sem þeir höfðu aldrei séð fyrr; einn þeirra dró upp úr pússi sínu þykka lopahúfu og dró hana langt niður fyrir eyru meðan hann starði á breðann, þótt vel væri hlýtt i vélinni. Eg spjallaði lítillega við fulltrúa þjóðkirkjunnar og rauðakrossins sem í vélinni voru og spurði hvernig þeir hefðu valið þessa nýju íslendinga. Þeir tjáðu mér að úr hópi þeirra sem vildu flytjast til íslands hefðu þeir valið þá sem unnið hefðu að fiskveiðum og fiskiðnaði i heimalöndum sínum, Víetnam og Kampútsíu. Þegar ég settist aftur í sæti mitt sóttu að mér ógnarlegar grun- semdir. Voru þessir fólksflutningar alls ekki líknarstarfsemi heldur tilgangurinn sá einn að tryggja „hinum þjóðlegu íslensku atvinnuvegum“, fiskveiðum og fiskiðnaði, nægilegt vinnuafl? A því sviði höfum við áratugum saman þurft á aðfluttu vinnuafli að haldda. Var alls ekki verið að likna fólki heldur að tryggja mannafla til þess að draga þorsk úr sjó, fletja hann og flaka og setja hann í girnilegar neytendaumbúðir til sölu á bandarískum markaði? Ég rifjaði upp í huganum ljóðlínur Arnar Arnarsonar sem ég lærði ungur: „Svo langt kemst mannúð manna / sem matarvonin nær“. llta okt. 1979. 381
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132

x

Tímarit Máls og menningar

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.