Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.12.1979, Blaðsíða 129

Tímarit Máls og menningar - 01.12.1979, Blaðsíða 129
Umsagnir um bœkur Síðasta sagan í bókinni segir frá ferða- lagi sögumanns/höfundar til Grænlands og þó aðallega ungum dreng íslenskum sem hann kynnist í þeirri ferð. Piniartok, heiti sögunnar, þýðir veiðimaður og það er það sem hinn unga fullhuga dreymir um að verða. Hann vill hverfa aftur til náttúrunnar, lifa á veiðiskap en ekki heit- um pylsum, berjast við náttúruöflin í ermalausum bol með frumstæðum veið- arfærum og njóta lífsins. Persóna drengs- ins er heillandi skemmtileg eins og hann stígur upp úr sögunni, og maður gæti spurt sem svo hvort í honum, æsku hans og þrá eftir frumstæðu lífi, sé að finna vonina. Það er þó vafasamt að höfundur ætlist til slíkra ályktana af þessari sérstæðu sögu, en á hitt er að líta að hún er sú eina sem felur í sér raunverulegan fögnuð yfir lífinu, þess vegna er það fallega gert að setja hana seinasta. Ádrepur Framhald af bls. 386 og við ræddum húmor dana. Kom þar talinu að Gerður minntist á skap- gerðarmun þjóðanna. Það sem íslenskir rauðsokkar kölluðu pungrottur í heift sinni nefndu danir bara MAPPEDYR. Man ég að okkur kom saman um að dönskum mundi finnast þetta fyndið hjá sér. Fremri orðliðurinn: mappe merkir semsé ekki einvörðungu möppu heldur líka skjalatösku ellegar handtösku. Þá voru orðnar útbreiddar þessar ferköntuðu handtöskur sem yngri kynslóð ís- lendinga kallar stresskoffort — og þóttu stöðutákn. Menn sem báru þvílík skjalakoffort til að undirstrika mikilvægi sitt í samfélaginu nefndu danskir sem sé skjalatöskukvikindi eða handtöskuskepnur þ.e.a.s. mappedyr. Oft er vafasamt að þýða dönsku eftir orðanna hljóðan og frægt er dæmið um annan ráðherra íslenskan í konungsveislu. Hann þurfti að afsaka matsiði sína og sagði: ,Jeg slikker sá gerne ludeben!“ en lúða var á borðum. En snúum okkur aftur að töskuskepnum. Ekki man ég betur en Gylfi Þ. Gíslason vær; fyrsti maður hérlendis til að ganga með þetta ferstrenda stöðutákn um göturnar. Fleiri en ég tóku eftir þessu. Efni sagna Böðvars er áleitið og alvar- legt, en sögurnar eru sagðar af miklum léttleika sem vegur þar upp á móti. Það eru sérstaklega sögurnar úr bernsku skáldsins og frá Grænlandi sem njóta þessa léttleika í stilltri, kíminni frásögn sinni þar sem hógværð og úrdrætti er beitt í listilegri og elskulegri blöndu við ýkjur. Krakkarnir eru stöðugt að tína út úr sér höglin úr kartöflunum veturinn eftir minkadrápið — en þegar granninn er næstum því búinn að skjóta undan föður skáldsins segir einungis: „Þar munaði litlu að minkurinn ynni enn eitt óhappaverkið á íslenskri bændastétt“. (18) Ágætlega er staðið að útgáfunni, próf- arkir vandlega lesnar og forsíðumyndin yndisleg: rauður haus höfundar á svart- hvítum grunni. Silja Aðalsteinsdðttir. 503
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.