Tímarit um menntarannsóknir - 01.01.2013, Síða 98

Tímarit um menntarannsóknir - 01.01.2013, Síða 98
Guörún V. Stefánsdóttir hafði valið það sjálfur. Skýringin var, eins og áður segir, að önnur störf stóðu þeim ekki til boða. í fæstum tilvikum höfðu þau verið spurð álits um það hvort þau vildu vinna á vernduðum vinnustað heldur var þeim sagt að þetta væri eina lausnin. Sumir viðmælendur höfðu starfað á sama vinnustað Iengi og ekki haft tækifæri til að skipta um vinnu eftir námið þrátt fyrir löngun til þess. Margt bendir til að fyrir þennan hóp sé erfiðara en gengur og gerist að skipta um atvinnu (Margrét Magnúsdóttir, 2010; Smith, o.fl., 2004). Þátttakendur upplifðu margir að þeir ættu að vera þakklátir fyrir að hafa vinnu, það væri ekki sjálfgefið. Ástandið í samfé- laginu var umtalsefni hjá mörgum og fram kom í máli þeirra að kreppan sé oft notuð sem ástæða fyrir því að fólk fái ekki vinnu. Um þetta sagði einn þátttakandi: „Nei ég er ekki í draumastarfinu, mig langar að skipta um vinnu, en ég ætla samt ekki að hætta því það er kreppa, ég hætti bara ef ég verð rekinn." Stuðningur n vinnustað. Eins og frá var greint felst stuðningur á almennum vinnu- markaði sem býðst fólki með þroska- hömlun í atvinnu með stuðningi (AMS). Sumir þátttakenda voru ánægðir með þann stuðning sem þeir fengu en aðrir töldu stuðninginn ekki henta sér og upp- lifðu hann í sumum tilfellum letjandi. Það sem greina mátti að helst einkenndi þann stuðning sem viðmælendur voru ánægðir með var sveigjanleiki sem fólst t.d. í að starfsmaður AMS gat komið á vinnustað- inn þegar hentaði og þörf var á en ekki eftir fyrirfram ákveðnu skipulagi. Flestir voru t.d. sammála um að stuðningur frá AMS væri mikilvægur í fyrstu en svo minnkaði þörfin. Ung kona hafði þetta að segja: „Til að byrja með var gott að fá hana oft í heim- sókn en svo þurfti ég miklu minni aðstoð og þá kom hún sjaldnar og það var fínt." Enn fremur kom fram ánægja með það þegar AMS hafði undirbúið ófatlaða starfs- menn til að gegna lykilhlutverki stuðn- ingsaðila inni á vinnustaðnum og margir töldu að stuðningurinn þyrfti að vera sem minnst áberandi. Þessar niðurstöður eru í samræmi við niðurstöður innlendra og erlendra rannsókna (sjá t.d. Önnu Einars- dóttur, 2002; Nisbet og Hagner, 1988). Þeir þættir sem þátttakendur töldu neikvæða fólust oftast nær í eftirfylgd stuðnings inni á vinnustöðum. í fyrsta lagi kom fram að í fæstum tilvikum var haft nokkurt samráð við viðmælendur um það hvernig fylgja skyldi eftir stuðningi við þá. Oft komu starfsmenn AMS óreglulega og mörgum fannst þeir koma of sjaldan. Einn viðmælandi lýsti sinni hlið mála á eftir- farandi hátt: Maður er bara heppinn að lenda á manneskju sem sinnir manni. Hún kom, eða þeim ber skylda til að koma alla vega tvisvar í viku svona til að byrja með en svo gat hún ekki komið alveg jafn oft, það var svo mikið að gera hjá þeim, þau eru náttúru- lega að sinna fleirum líka, ekki bara mér einni. í öðru lagi fannst mörgum stuðningur frá AMS stundum of áberandi. Ung kona talaði t.d. um að heimsóknir frá AMS á vinnustaðinn vektu athygli vinnufélag- anna. „Mamma þín er komin," var oft kallað til hennar þegar starfsmaður AMS mætti á vinnustaðinn. Spyrja má hvort slíkur stuðningur verði til að viðkomandi fái ákveðinn stimpil sem ýti svo aftur und- ir neikvæð viðhorf samstarfsfólks til hans og greini hann frá öðrum starfsmönnum. 96
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180
Síða 181
Síða 182
Síða 183
Síða 184
Síða 185
Síða 186
Síða 187
Síða 188
Síða 189
Síða 190
Síða 191
Síða 192

x

Tímarit um menntarannsóknir

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit um menntarannsóknir
https://timarit.is/publication/1140

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.