Studia Islandica - 01.06.1967, Blaðsíða 19

17
Hrólfs saga Gautrekssonar 1950, 150, Sturlaugs saga 1950,
116, 123.
d) „þat váru lög þeira, at sá þeira, er af feldi hopaði, skyldi
leysa sik þrim mörkum silfrs.“ Sbr. „Þrim mQrkum silfrs
skyldi sá leysa sik af hólminum, er sárr yrði,“ Gunnlaugs
saga 1938, 94, „Sá skal gjalda hólmlausn, er meir verðr sárr,
þrjár merkr silfrs í hólmlausn,“ Kormáks saga 1939, 238,
„en lQgin mun ek þér segja upp um hólmgQngu; þrimr mQrk-
um skal mik leysa af hólmi, ef ek verð sárr,“ Víga-Glúms saga
1956, 12, „Þrim mQrkum silfrs skal sik af hólmi leysa, sá er
sárr verðr eðr óvígr,“ Svarfdœla saga 1956, 146, „Tók hann
þar þrjár merkr silfrs,“ Reykdœla saga 1940, 155, „lagði
hann sex merkr silfrs við hólmlausn,“ Droplaugarsona saga
1950, 178, „tuttugu merkr silfrs,“ Sturlaugs saga 1950, 123.
e) „sá þeira var óvígr, er fyrri lét sitt blóð á jörð.“ Sbr.
„Ef annarr verðr sárr, svá at blóð komi á feld, er eigi skylt
at berjask lengr,“ Kormáks saga 1939, 238, „En ek kalla, at
þú sér sigraðr,“ segir Hrafn, „er þú ert sárr orðinn,“ Gunn-
laugs saga 1938, 95, sbr. einnig d).
f) „Eptir þat váru sögð upp hólmgöngulög milli þeira.“
Sbr. „Þat váru hólmgQngulQg,“ Kormáks saga 1939, 237,
„kveðst Moldi mundu segja upp hólmgQngulQg,“ Svarfdœla
saga 1956,146, „lQgin mun ek þér segja upp um hólmgQngu,“
Víga-Glúms saga 1956, 12, hólmgöngulög einnig Þorsteins
saga Víkingssonar 1950,10, Hrólfs saga Gautrekssonar 1950,
150, Sturlaugs saga 1950, 116, 123, 128.
g) „Búi átti fyrr at höggva, því at honum var á hólm
skorat.“ Sbr. „Hrafn átti fyrr at hQggva, er á hann var skor-
at,“ Gunnlaugs saga 1938, 94, „Sá skal hQggva, er á er skor-
at,“ Kormáks saga 1939, 238, „Eyjólfr átti fyrr at hQggva,“
Víga-Glúms saga 1956, 13, Moldi segir: „hQgg nú þegar, því
at mér er annt at drepa þik,“ Svarfdœla saga 1956, 147, sbr.
Sturlaugs saga 1950, 128.
h) ... „Búi hjó þá til Kolfinns. Kolfiðr brá þá við skild-
inum, ok tók af öðrumegin mundriða. Eptir þat hjó Kolfiðr
þvílíkt högg til Búa. Búi hjó þá til Kolfinns ok gerði ónýtan
2