Úrval - 01.02.1975, Blaðsíða 142

Úrval - 01.02.1975, Blaðsíða 142
140 ÚRVAL brenni í garSinum við húsið, og kona hans hjálpaði honum. Ellin hafði beygt hné Michaels. Til þess að vega upp á móti hoknum hnjá- liðum var hann mjög beinn í baki og brjóstið var ekki innfallið, eins og á svo mörgum gömlum mönn- um. Yfir augu hans hafði færst hula áranna, og hvítan var orðin rauð. Bæði vetur og sumar var hann klæddur í ullarsamfesting og bretti rauðar skyrtuermar upp á samfestingarermarnar. Úlnliðir hans voru sverir, en hendurnar voru ekki annað en sinar og bein. Samfestingurinn og skyrtan voru opin í hálsmálið, og á beinaberu brjóstinu voru fáein hringuð, hvít hár. Hann var rauður í andliti, hátt og hvasst nefið þó allra rauð- ast. Kona hans var klædd í gamlan, svartan slopp, sem náði næstum niður á svera ökklana. Það var ekkert snið á þessum slopp; hann var aðeins hólkur utan um hana, og hafði svo oft verið bættur, að vafasamt var, að nokkuð væri eftir af upprunalega efninu. Hún var mjög gild og jafnvel enn ófríðari en maður hennar. Árin höfðu tálg- að utan af honum, en hlaðið utan á hana. „Guð sé með ykkur,“ sagði Jackie, um leið og hann kom inn í garðinn. „Móðir mín sendir ykk- ur svolítið af mjólk.“ „Guð og María sé með þér,“ sagði Michael Reece. Hann reis á fætur og setti hendur á mjaðmir. „Og ég kom með tvö egg,“ sagði Eilis. „Gæfan sé með ykkur,“ sagði frú Reece og tók við gjöfunum. „Vilj- ið þið koma inn og fá ykkur sæti í eldhúsinu og hvíla ykkur stund- arkorn?“ „Ég vildi heldur, að herra Reece segði okkur sögu,“ sagði Eilis og settist niður á brennihlaðann. „Sögu? Já, sögu skulið þið fá,“ sagði gamli maðurinn. Hann lét augun hvarfla um garðinn, síðan um akurblettinn og túnskikann umhverfis húsið, og loks út á haf- ið, þangað sem hvítt brimið braut á Skessunum. Hann horfði svo lengi á Skessurnar, að Jackie hélt, að hann hefði gleymt að segja sög- una. Svo strauk hann sinaberum höndum um brjóst sér og tók til máls, með lágri, söngrænni rödd, líkastri ljúfum sumarþey. „Ungu trén brotnuðu, og gömlu trén svign- uðu, tröllin voru komin í landið.“ Það fór hrollur um börnin af spenningi og tilhlökkun. „Hávaðinn í tröllunum heyrðist í þrjá daga, meðan þau voru á leið- inni frá hinum helmingi hnattar- ins. Fyrsta daginn var það eins og tifið í veggjatítlu, næsta dag eins og gargið í veiðibjöllu, þriðja dag- inn eins og öskrið í briminu úti við Skessurnar, reiðilegur og eyð- andi, svo allir fuglar á eynni dóu, allur nautpeningur varð óður af hræðslu, hestarnir skulfu og blóð- ið rann af þeim eins og svitinn, allir fiskarnir söfnuðust niður á hafsbotn af skelfingu, svo enginn fiskur veiddist við eyjuna í heila viku. Fergus, sonur Mananaan, guðs sjávarins, réði eynni á þessum dög- um. Hann átti fimmtíu sinnum
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164

x

Úrval

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.