Morgunblaðið - 15.05.1999, Síða 55

Morgunblaðið - 15.05.1999, Síða 55
MORGUNBLAÐIÐ MINNINGAR LAUGARDAGUR 15. MAÍ 1999 55 Elsku amma og langamma. Nú kveðjum við þig með sorg í hjarta, en huggum okkur við að vita að nú ertu hjá afa sem þú hefur saknað mikið. GUÐMUNDUR KRIS TMUNDSSON Ó að trúa, treysta mega, treysta þér sem vini manns. Drottinn Guð, að elska og eiga æðstu hugsjón kærleikans. Ester og Jón, Dagrún Ósk, Arnór og Sigfús Snævar. Elsku amma mín, ég er svo þakk- lát íyrir að hafa fengið að kynnast þér. Eg á svo margar yndislegar minningar um þig t.d. þegar ég var yngri og kom með rútunni norður til að vera um sumarið hjá þér og afa, sama hvað klukkan var, alltaf stóðstu í glugganum á Hvanneyrar- brautinni og beiðst eftir mér. Við gerðum svo margt saman á sumrin og þú kenndir mér svo margt sem þú sagðir að allar ungar konur þyrftu að kunna m.a. að baka pönnukökur og hekla. Pú varst ekta amma, amma mín á Sigló, nú ertu ekki þar og ég sakna þín svo mikið. Það er erfitt að vera undir það búin að missa einhvem sem manni þykir vænt um, ég var ekki tilbúin og þú ekki heldur. Þegar ég var hjá þér um síðustu helgi talaðir þú svo mikið um hve þú hlakkaðir til að koma suður eftir 2-3 vikur í út- skriftina hans Steina bróður, ætlað- ir bara að hvíla þig aðeins eftir veik- indin í vetur. En nú verðum við að reyna að gleðjast án þín, það verður erfitt. Við höldum áfram okkar lífi en það verður aldrei eins og áður, þegar þú varst með okkur. Eg veit að þú fylgist með okkur og styrkir okkur í þeim verkefnum sem við tökum okkur fyrir hendur. Elsku ammma mín, megi guð geyma þig og takk fyrir allt. Þín Rakel. Nokkur kveðjuorð, Ester mín, til að þakka þér góða viðkynningu öll þau ár sem við höfum átt saman. Þau kynni hófust er þið Steini fóst- urbróðir minn giftust. Alla tíð var gott samband á milli okkar og barn- anna okkar. Eftir að ég flutti suður hittumst við reglulega annaðhvort á Siglufirði eða hér fyrir sunnan. Alltaf heimsóttir þú mig þegar þú komst suður og síðast hittumst við um jólin. Það var gott að koma á heimili ykkar Steina. Þá snerist þú í kring um mann og vildir að gestum þínum liði sem allra best. Þið áttuð mjög fallegt heimili og voruð sam- hent um að betrumbæta það og fága. Ég kveð þig með söknuði og sendi Sigfúsi, Olöfu, Sólveigu, Sig- urði og fjölskyldum innilegar sam- úðarkveðjur. Með þessum ijóðlínum vil ég minnast Esterar mágkonu minnar. Sárt er vinar að sakna. Sorgin er djúp og hljóð. Minningarnar mætar vakna, svo var þín samfylgd góð. Daprast hugur og hjarta, húm skuggi féll á brá, hfir þó Ijósið bjarta, lýsir upp myrkrið svarta, vinur þó falli ffá. Góðar minningar geyma gefur syrgjendum fró. Til þín munu þakkir streyma. Þér munum við ei gleyma. Sofðu í sælli ró. (Höf. ók.) Þín mágkona, Margrét. Handrit afmælis- og minningargreina skulu vera vel frá gengin, vélrituð eða tölvusett. Sé handrit tölvusett er æskilegt, að disk- lingur fylgi útprentuninni. Auðveldust er móttaka svokallaðra ASCII-skráa, öðru nafni DOS-textaskrár. ’ Ritvinnslukerfin Word og Wordperfect eru einnig auðveld í úrvinnslu. Senda má greinar til blaðsins í bréfasíma 569 1115, eða á netfang þess (minning@mbl.is) — vinsamlegast sendið greinina inni í bréfinu, ekki sem viðhengi. Nánari upplýsingar má lesa á heimasíðum. Það eru vinsamleg tilmæli að lengd greina fari ekki yfir eina örk A-4 miðað við meðal- línubil og hæfilega línulengd - eða 2.200 slög. Höfundar eru beðnir að hafa skírnar- nöfn sín en ekki stuttnefni undir greinunum. Guðmundur Kristmundsson fæddist 15. septem- ber á Kaldbak í Hrunamannahreppi 15. sept. 1930. Hann lést að heimili sínu Skiphoti 11. maí síðastliðinn. Foreldrar: Krist- mundur Guðbrands- son, lengst bóndi á Kaldbak í Hruna- mannahreppi, f. 1. maí 1897, d. 24. des. 1954, og kona hans, Elín Hallsdóttir, f. 12. júní 1896, d. 20. júní 1942. Kristmundur var sonur Guð- brands, bónda á Kaldbak frá 1892 til 1930, Brynjólfssonar er þar hafði búið frá 1874, en áður á Hrunakrók, og Jónínu Gests- dóttur, bónda á Gafli í Flóa, Gamalíelssonar. Móðurforeldr- ar Guðmundar voru Hallur Guðmundsson, bóndi á Stórafljóti í Biskupstungum, og k.h. Sigríður Skúladóttir, alþm. á Berghyl, Þorvarðarsonar. Systkin: 1) Jónína Guðrún, f. 1926, d. 1967, Iengi bústýra foð- ur síns á Kaldbak en frá 1954 húsfreyja á Jaðri, Hrun. 2) Sig- urður, f. 1928, bóndi á Kotlaug- um, Hrun., 3) (tvíburabróðir) Guðbrandur, f. 1930, bóndi á Bjargi, Hrun. 1957-1990, sfðan verslunarmaður hjá Kaupfélagi Árnesinga, Selfossi. 4) Gunnar Marel, f. 1933, fulltrúi hjá Vátryggingafél. Is- lands á Selfossi. 5) Kristinn, f. 1937, skólameistari á Laugarvatni. 6) Elín, f. 1942, hús- freyja í Haukholt- um, Hrun. Guðmundur kvæntist 12. maí 1955 Kristrúnu Jónsdóttur, b. í Skipholti, Bjarna- sonar, og konu hans, Sigrúnar Guðmundsdótt- ur. Þau bjuggu eitt ár á Kald- bak í félagsbúi með Guðbrandi, bróður Guðmundar, og Sigrúnu konu hans. Árið 1956 reistu þau nýbýli í Skipholti og nefndu Skipholt m. Börn þeirra eru: 1) Elín Sigrún, búsett í Reykjavík, býr með Brynjólfi Grétarssyni rafvirkja; eiga tvö börn. 2) Jón Kristinn bifreiðarsljóri á Sel- fossi, kvæntur Lilju Smáradótt- ur; eiga 3 börn og eitt barna- barn. 3) Bjarni Valur, bóndi í Skipholti, kvæntur Gyðu Björnsdóttur; eiga 3 börn. 4) Guðrún, búsett í Reykjavík, býr með Pétri Guðjónssyni bifreiða- smið; eiga tvö börn. Utför Guðmundar fer fram frá Hrunakirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 14. Með örfáum orðum langar mig að minnast Guðmundar, bróður míns, sem andaðist 11. maí sl. eftir langvinn veikindi. Nú, þegar hann er allur, sækja fyrst og mest á hug- ann minningar frá uppvexti mínum um stóran bróður, sjö árum eldri, góðviljaðan og skilningsríkan. Þær minningar verða fæstar tjáðar hér eða á torg bornar. En hafi það ver- ið sannmæli sem forðum var mælt um annan mann, að það hlýddi eigi að hann væri eigi erfður, þá finnst mér það ekki síður eiga við um Guðmund, slíku ævistarfi skilar hann til næstu kynslóða og svo dýrmæt er minning hans og fýrir- mynd öll í huga og tilvist þeirra sem næst honum stóðu. Óhætt mun að fullyrða að Guð- mundur hafi verið í röð fremstu bænda. Hugur hans stóð snemma til landbúnaðar. Hann kynnti sér allt sem að bústörfum laut, sótti búnaðarnámskeið og íylgdist manna best með nýjungum og framförum á því sviði. Á býli þeirra Kristrúnar varð brátt sannkallað fyrirmyndarbú, bæði að ræktun, búfjárhaldi og húsakosti. Einkum var rómað kúakyn þeirra og viður- kennt fyrir gæði og afurðir. Það var gæfa þeirra að Bjarni Valur, sonur þeirra, og Gyða kona hans tóku við búi og halda uppi reisn og myndarbúskap. Guðmundur gegndi ýmsum trún- aðar- og ábyrgðarstörfum í sveit sinni. Hann var lengi í stjórn naut- griparæktarfélags hreppsins og + Faðir minn, tengdafaðir og afi, INGÓLFUR ÁRNASON, áður til heimilis á Grundargötu 4, Akureyri, lést á Fjórðungssjúkrahúsinu á Akureyri fimmtu- daginn 13. maí. Fiiippía Ingólfsdóttir, Björn Gestsson og barnabörn. t Elskulegur dóttursonur okkar, NIKOLAJ MARTIN BRÚSCH, lést á sjúkrahúsi í Árósum, þriðjudaginn 11. maí. Eyjólfur Jónsson, Jóhanna Alexandersdóttir. + Þakka auðsýnda samúð vegna fráfalls mannsins míns , BJÖRNS BJARNASONAR fyrrv. rektors. Útför hans fór fram í kyrrþey. Fyrir hönd fjölskyldunnar, Erla Geirsdóttir. annaðist m.a. fóðurskoðun. Hann var einnig fulltrúi Hrunamanna hjá Mjólkurbúi Flóamanna í mörg ár. Réttarstjóri við sauðfjárslátrun var hann mörg haust, gætti fjár og sá um að rétt væri afhent. Hann var lengi í sóknarnefnd Hruna- sóknar og lét sér mjög annt um kirkju og safnaðarheimili. Guð- mundur var þannig í senn góður bóndi og mikils virtur af samfélagi sínu. Rík var með honum sú lyndis- einkunn að leggja gott til í hverju máli, jafna ágreining og sýna til- litssemi án þess þó að hvika frá sannfæringu sinni. Hann var frem- ur léttlyndur og glaðsinna en um leið hógvær og jafnvel hlédrægur. Börn hændust að honum; barna- börn hlaupandi kát í fang honum eru falleg mynd á tjaldi minning- anna; þau nutu þess að fylgja hon- um við störf, og fátt mun hafa glatt hann meira en sjá þau eflast að vexti og viti. Hann hafði yndi af að hjálpa þeim sem minna máttu sín og fræða þá. Það má virðast ótrú- legt en er satt engu að síður, að mér kenndi hann undirstöðuatriði í málfræði, a.m.k. orðflokkagrein- ingu og fallbeygingu. Hann hafði verið að læra þetta í lok skólanáms síns, rétt fyrir fermingu, og rifjaði það svo upp í áheyrn litla peyjans sem varð yfir sig hrifinn af lær- dómnum - og hefur ekki getað gleymt honum síðan! Síðustu mánuði dvaldist Guð- mundur öðru hverju á sjúkrahúsi. En hann óskaði þess að fá að vera heima þegar séð var að hverju dró. Þá ósk fékk hann uppfyllta, og þar kvaddi hann þennan heim í ástrík- um faðmi eiginkonu og allra barna sinna. Kristrún, kær mágkona mín, hefur mest misst, hún bjó lífsföru- naut sinn til hinstu hvíldar á brúð- kaupsdag þeirra. Söknuður hennar og allra annarra ástvina Guðmund- ar mildast af góðum minningum um góðan dreng. Ég vitnaði hér áður í alþekkta sögu. Orðfár á kveðjustund leyfi ég mér nú að taka lokaorð að láni frá öðru íslensku listaverki og segja: Farðu vel, bróðir og vinur. Kristinn Kristmundsson. Hrunamannahreppur er án efa ein af blómlegri sveitum landsins, þar stendur búskapur óvenju styrkum fótum á traustum og gömlum grunni. Það er óbilandi áhugi og dugnaður manna sem stundað hafa búskap sinn af mikl- um eldmóð er skapað hafa þetta samfélag. Nú er einn af sterkustu bústólp- um þessarar sveitar genginn, móð- urbróðir okkar, Guðmundur Krist- mundsson í Skipholti. Gvendur, eins og hann var oft kallaður, er órjúfanlegur þáttur úr æsku okkar. Nágranni og frændi sem oft leit inn, athuga hvernig sauðburður gengi, hvort búið væri að heimta, líta í fjósið, já yfirleitt alltaf að fylgjast með búskapnum. Það voni auðfundnir þeir hlýju straumar sem lágu milli þeirra systkina og umhyggja þeirra hvors í annars garð. Þegar við systur vorum að alast upp voru dýralæknar ekki á hverju strái eins og nú er, þá þurftu bændur oft að bjarga sér sjálfir eða hver öðrum. Gvendur hafði nokkurs konar dýralæknahendur, hann gat sett í æð á kúm og tekið fastar hildir ef þess þurfti. Hann hafði næmt auga fyrir skepnum, fóðrun þeirra og líðan. Það var því ekki að ástæðulausu að Gvendur var fóðureftirlitsmaður í Hruna- mannahreppi til margra ára og naut virðingar í því starfi. Gvendur var mikill og góður bóndi og náði árangri á því sviði. Kýrnar í Skipholti voru oft á tíðum með þeim afurðahæstu á landinu og eru það enn í dag. Hjá Gvendi sameinuðust atvinnan og áhuga- málin. Allt til hinstu stundar spurði hann mann helst um það „hvernig búskapurinn gengi“ og þá í smáat- riðum. Lífið og fólkið í sveitinni var honum afar hugleikið og fylgdist hann grannt með mönnum og mál- efnum. Það eru nákvæmlega þrjú ár síð- an Gvendur kenndi sér þess meins sem nú hefur lagt hann að velli. All- an þennan tíma hefur baráttan ver- ið hörð þó stundum hafi komið góð- ar stundir inni á milli. Það var Gvendi afskaplega dýrmætt að fá að dveljast heima síðustu stundirnar umvafinn hlýju fjölskyldu sinnar sem annaðist hann svo vel. Það er líka ómetanlegt að þótt líkamlegt þrek væri á þrotum hélt hann sinni andlegu reisn allan tímann og þá sá maður helst kvikna glampa í augum hans þegar Bjami kom inn og færði honum nýjustu fréttir úr fjárhúsinu. Við sendum fjölskyldunni allri okkar innilegustu samúðarkveðjur. Kær frændi er kvaddur. Ásta og Elín. + Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma og langamma, MARGARET BENEDIKZ, 30 Mill House, Witney, Oxford Shire, England, andaðist miðvikudaginn 12. maí. Benedikt S. Benedikz, Phyllis M. Benedikz, John E.G. Benedikz, Rósa Marinósdóttir, Þórarinn Benedikz, Sigríður H.J. Benedikz, Pétur W. Benedikz, Barbara Benedikz, barnabörn og barnabarnabörn. + Útför elskulegrar eiginkonu minnar, móður okkar, dóttur, tengdadóttur og systur, CAMILLU BJARNASON, fer fram frá Vídalínskirkju í Garðabæ mánudaginn 17. maí nk. kl. 13.30. Garðar Sverrisson, Hrönn Garðarsdóttir, Bryndís Garðarsdóttir, Hörður Garðarsson, Bryndis Bjarnason, Hrönn Rasmussen og systkini.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.