Óðinn - 01.01.1929, Blaðsíða 4

4
ÓÐ I N N
1
sömu svið og áður höfðu komið fyrir. Áður
en byrjað var, var búið að setja upp þessi 9
leiksviðstjöld, og þegar leikið var þurfti ekkert
annað en að snúa leiksviðinu nógu oft, og það
tekur viðlíka margar sekúndur og það tekur
mínútur á vanalegum leiksviðum, að skifta um
leiksvið. Leiksviðinu er snúið með 2—3 hesta
mótor.
Húsið á að standa norðan við Hverfisgötu,
næst fyrir austan Landsbókasafnshúsið. Frá
syðri brún Hverfisgötunnar sjest Esjan báðu-
megin, og það sýnist þaðan vera gengið út úr
Esjunni.1
Haganlegt fyrirkomulag og hæst móðins.
Út úr austurhliðinni er krossálma, og þar er
svo fyrir komið, að tjöldin ganga út og inn
þvert út frá miðju leiksviðinu. Efst í álmunni
er málarasalurinn. Þaðan geta baktjöld og hliðar-
tjöld farið niður um rauf á gólfinu, sem má
opna og loka, og niður í snikkaravinnustofuna,
en úr henni geta þau enn gengið um rauf á gólf-
inu og niður í tjaldageymsluna. Út frá leiksvið-
inu er jafnhátt því geymsla fyrir húsgögn og
þess háttar. Yfir henni er æfingasalur fyrir leik-
endurna. Fyrir aftan leiksviðið er leikendasalur,
skrifstofur og fjöldi af búningaherbergjum og
önnur þægindi fyrir þá, sem leika. Við höfum
ráðið Jens Hansen til þess að byggja upp renni-
sviðið frá neðra kjallaragólfi og upp fyrir snúru-
loft. Hann hefur verið leiksviðsmeistari á Det
nye teater, og bygt þar upp rennisviðið. Hann
hefur látið gleði sína í ljósi yfir því í einu
Hafnarblaðinu, að hann nú, þegar hann er orð-
inn 69 ára, skuli vera tekinn fram yfir þjska
P'ófessora til að fara hingað til að selja upp
leikhúsið hjerna, sem hann kallar »Det mest
moderne Teater i Verden«. Þessi ummæli Jens
Hansens munu vera i þýðingu »leikhúsið, sem
er hæst móðins í heimi«.
Indr. Einarsson.
1 Það hefur verið deilt um staöinn. En með pví að
peir staðir, sem mörgum pykja æskilegastir, fást ekki,
nema pá með ókleifum koslnaði, mun húsið verða reist
við Hverfisgötuna.
*
Þjóðsöngur Færeyinga.
(Lag eftir Jón Jónsson.)
Eg oyggjar veit, sum hava fjöll
og gröna líð,
og taktar eru tær við mjöll
um vetrartið;
og áir renna vakrar har
og fossa nógv;
tær vilja allar skunda sær
í bláan sjógv.
Gud signi mitt föðiland Föroyar.
Og tá ið veðrið tað er gott
um summardag,
og havið er so silvurblátt
um sólarlag,
so spegilklárt og deyðastilt
og himmalreint —
tað er ein sjón, eg veit tú vilt
vel gloyma seint.
Gud signi mitt föðiland Föroyar.
Men tá ið stormar spælir lag
á fjallatind,
og bylgjurnar tær rúka af stað
sum skjótasta bind,
Og brimið stórar klettar ber
langt upp á mol —
tá bát að temja gaman er
við stýris völ.
Gud signi mitt föðiland Föroyar.
Mitt föðiland tað fátækt er,
eg veit tað væl —
ei gullsand áin við sær ber
um fjalladal;
men meðan líðin elur seyð,
og havið fisk,
so fæst við Guds hjálp dagligt breyð
á Færoyings disk.
Gud signi mitt föðiland Föroyar.
Mitt föðiland tað er ei stórt
sum önnur lond,
men so væl hevur Gud tad gjört
við síni hond,
at alla tíð tað til sin dregur
hjarla mitt;