Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1904, Blaðsíða 59

Eimreiðin - 01.01.1904, Blaðsíða 59
59 var að ræða). Ef það er rétt, að unnusta G. F. sé svona sköpuð, þá var óþarfi að vera að bera það út. í sömu áttina — þó 1 minna mæli sé — virðist oss það benda, þegar skáldið alt í einu frá háfleygri og ljómandi lýsing á kvelddýrðinni úti fyrir bregður sér inn í eldhúsið til konu sinnar og fer að lýsa því, hvernig hún »standi þar við hlóð- irnar að bakstri og suðu í sótskúraþokunni« (bls. 85). Ef höf. hefur ekki auga fyrir því, að þetta verður beinlínis ósmekklegt, einkum þar sem andstæðan er jafhglæsileg, þá er eitthvað bogið við listasmekk hans. Miður smekklegt virðist oss það og, er höf. legst á bæn til drottins og biður hann að »taka á mildi sinni og leggja að norður- ljósa eldi og láta mána og stjörnur skína, þegar hún (unnusta skálds- ins) hirðir þvotta sína, þarf að fara út á kveldi« (bls. 80—81). rað fer aldrei vel á því, að setja hið háleitasta og hversdagslegasta þannig í samband hvað við annað. Enginn akur er svo frjór að hann ekki þarfnist áburðar og góðrar ræktunar, ef hann á að geta gefið góða uppskeru. En alveg sama regla gildir um manninn og þá ekki síður um skáldin en aðra. Hversu mikinn frumleik og gáfu sem þau kunna að hafa þegið frá náttúrunn- ar hendi, er þeim nauðsynlegt að verða fyrir utanað komandi áhrifum frá öðrum, til þess að auka þekkinguna, bæta smekkinn og glæða til- finninguna. Pessara áhrifa geta þau aflað sér sumpart með lestri skáld- rita og annarra bóka og sumpart með Kfsreynslunni og umgengni við aðra menn. Sýna nú kvæði G. F. að hann hafi orðið fyrir slíkum nauðsyn- legum þroskaáhrifum ? Já, að vlsu nokkrum, en þó ekki nægilegum. Á áhrifum annarra skálda á hann ber mjög lítið og teljum vér það fremur löst en kost, því áhrif eldri góðskálda á ung skáld geta verið afarmikils virði fyrir þau. Skyldu menn t. d. ekki hafa saknað neins hjá Jónasi Hallgrímssyni, ef hann hefði farið algerlega á mis við áhrifin frá Heine? Auðsætt er, að Bólu-Hjálmar hefur haft töluverð áhrif á G. F., því margar af líkingum hans sverja sig í ætt við líkingar Hjálm- ars. Auk þess minna þessi vísuorð á Hjálmar (bls. 105): Mín ei skyldi hefndin hika, hefði eg rödd til guðs að kalla, þurka mundi eg ána alla; aldrei skyldi hún framar kvika. En sá er munurinn, að Hjálmar hefur röddina og hótar að brúka hana, ef á þurfi að halda: En viljirðu ekki til mín heyra, eilíf náðin guðdómlig, skal mitt hróp af heitum dreyra himininn rjúfa kringum þig. Að því leyti minnir vísa G. F. fult eins mikið á Sonatorrek Egils Skallagrímssonar og löngun hans til að hefna hins druknaða sonar síns á goðmögnunum. En krafturinn er langtum meiri bæði hjá Agli og
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.