Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1904, Blaðsíða 70

Eimreiðin - 01.01.1904, Blaðsíða 70
70 minn, að þú veizt ekki, hvílíkum harmi þú hefur valdið«. Og hún gekk út á veggsvalirnar. Brúðguminn kom þangað til hennar. »Elskan mín«, sagði hann, »hví skín svo mikil sorg út úr andliti þínu?« Þá svaraði brúðurin: »Af því ég á elskhuga, sem ég hefi svarið að yfirgefa aldrei.* En hann sagði: »Vertu ekki hugsjúk út af því, að þú ert orðin konan mín, ég ann þér svo heitt, að ég ætla, að enginn gæti gert þig hamingjusamari en ég«. Hún svaraði einungis: »Svo hugsa allir, sem elska«. »Segðu mér aðeins hvað ég á að gera, til að reka sorgar- svipinn af andliti þínu«, sagði hann, »og ég skal sýna þér að mér er alvara*. Þá óx brúðinni hugrekki, og hún hugsaði: »Ég skal segja það; skeð getur að guð hræri hjarta hans«. Og hún sagði honum frá, að hún og elskhugi hennar hefðu svarið hvort öðru þann eið, að hvort þeirra, sem svikið yrði af hinu, skyldi fyrirfara sér á brúðkaupsdegi hins. »Svo að í dag fyrirfer elskhugi minn sér«, sagði brúðurin. Og knúð af sorg sinni féll hún biðjandi til fóta brúðgumanum. »Lofaðu mér að fara til hans, áður enn hann gjörir það«. Pá var sorg konunnar svo átakanleg, að jafnvel þó maður hennar hugsaði: »Láti ég hana fara til mannsins, sem hún elskar, sé ég hana aldrei framar«, þá yfirvann hann þó sjálfan sig og sagði: ^Pú mátt gera, sem þér lízt«. Pá stóð hún upp og þakkaði honum með tárin í augunum. Síðan gekk hún inn í stofu til brúðkaupsgestanna, sem höfðu skipað sér í raðir umhverfis dúkuð borðin og biðu óþreyjufullir eftir máltíðinni; því þeir vóru orðnir mjög svangir eftir hina löngu reið frá kirkjunni og hina löngu guðsþjónustu. »Góðu herrar og frúr«, sagði brúðurin við þá, »ég verð að segja ykkur, að ég ætla með leyfi manns míns í kveld að heim- sækja unnusta minn. Pví hann mun fyrirfara sér í dag, af því ég er honum ótrú. Nú ætla ég að fara og segja honum, að ég hafi verið neydd til að giftast. Undrist ekki, að ég fer sjálf, því í slíkum erindagjörðum er hvorki bréf né sendisveinn nógu áreiðan- legt. En yður bið ég, étið, drekkið og verið glaðir, meðan ég er burtu. Pví ég kem aftur, þegar ég hefi frelsað líf unnusta míns«. En allir borðgestirnir grétu, þegar hún sagði þeim frá sorg
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.