Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1904, Blaðsíða 72

Eimreiðin - 01.01.1904, Blaðsíða 72
? 72 sjöunda dægrið, yrði hann að vaka önnur sex dægur; því hann hélt að guð vildi svo vera láta. Nú var sjöunda dægrið næstum liðið, án þess hann hefði getað sofhað, því margir sjúkir og sorg- mæddir höfðu leitað hans. En þegar hann hafði sent þá alla frá sér og ætlaði að fara að leggjast til svefns, sá hann brúðina koma gangandi gegnum skóginn. Og hann hugsaði með sér: »Hvernig á þessi ferðakona að komist yfir straumharða fljótið, sem bólgnaði upp í nótt og ruddi af sér brúnni?« Síðan gekk hann frá hvílu sinni, fylgdi henni niður að fljótinu og bar hana á herðum sér yfir um. En þegar hann kom aftur til kofa síns, var svefhtími hans liðinn, og hann varð að vaka önnur sex dægur, vegna þess- arar ókunnu konu. En hann iðraði þess ekki, því hún var gædd svo miklum ljúfleik, að öllum, sem sáu hana, þótti vænt um að leggja eitthvað á sig hennar vegna. Loks komst brúðurin heim til elskhuga síns; en þá var hann farinn inn í herbergi sitt og hafði skotið sterkum slagbröndum fyrir dyrnar. Og þegar hún barði að dyrum, vildi hann ekki opna. Pví hann hafði brugðið sverði, og ætlaði að fyrirfara sér. Ungfrúin gat engu orði upp komið vegna angistar. En tár hennar féllu í straumum niður á steingólfið og hann heyrði gegn- um eikarhurðina, hversu hún grét. Og hann gat ekki fyrirfarið sér, meðan hann heyrði þetta, svo hann opnaði dyrnar fyrir henni. Pá stóð hún þar frammi fyrir honum grátandi, og sagði hon- um, hvernig sér hefði verið þröngvað. Og þegar hann sá, að hann átti stöðugt ást hennar, lofaði hann henni að ráða sig ekki af dögum. Pá hallaði hún sér að brjósti hans, og hann kysti hana, og þau kendu samtímis allrar þeirrar sorgar, sem hjartað getur rúmað. Hann sagði við hana: »Nú verður þú að fara, því þú ert kona annars manns*. Og hún svaraði: »Hvernig get ég það?« Enn riddarinn, sem elskaði hana, sleit sig úr faðmi hennar og sagði: Ég vil ekki gera þeim manni rangt til, sem leyfði þér að koma til mín«. Síðan lét hann söðla tvo hesta og fylgdi henni heim til föður hennar. — — Alt þetta sagði munkurinn óvini mannkynsins, án þess að vita, við hvern hann talaði. Og svo spurði hann, hver þessara, sem hann hefði sagt hon- um frá, honum fyndist hafa sýnt mesta sjálfsafneitun. Pví munkurinn var vitur maður og vissi vel, að enginn er
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.