Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.1958, Blaðsíða 20

Andvari - 01.01.1958, Blaðsíða 20
16 Níels Dungal ANDVARl sá guð, sem prestarnir hefðu prédikað, því að ekki gæti liann hafa skapað allan þann ófögnuð, sem pínir og plágar allt líf á jörðinni, annars gæti hann ekki verið góður; ekki gæti hann verið almáttugur, þegar hann léti lítil og saklaus börn slasast og verða örkumla á ýmsan hátt, eða þá að hann væri einhvern veginn þannig gerður, að honum stæði á sama urn allt og alla, sem hann hefði einu sinni skapað, og þá gæti okkur líka staðið á sama um hann og engin ástæða fyrir okkur að tilbiðja hann né hiðja hann um eitt né neitt, enda jafnan árangurslaust, eins og hann hefði jafnan séð í starli sínu, þegar beðið var l’yrir deyjandi börnum. Ef hann gat ekki bjargað þeim, þá gat guð það ekki. Þannig veittist G. H. að séra Matthíasi, sem varð svarafátt í þessari mögnuðu árás hins vísindalega menntaða manns, unz hann gat enga björg sér veitt. Samtalið stóð langt frarn á nótt, heima hjá séra Matthíasi, en loks fór G. EI. hcim til sín. En séra Matthías settist niður 02 sat fram undir morgun O Ö við að skrifa eitt fegursta kvæði sitt: „Guð, minn guð, ég hrópa“. Enginn efi er á því, að G. EI. hefir hæði fyrr og síðar orðið til þess að hlása vindi undir vængi Pegasusar séra Matthíasar. Hver sem átti tal við G. H. varð fyrir áhrifum, sem hvöttu hann til að hugsa, því að G. H. fór engar alfaraleiðir í hugsun og tali. Hjá honum var jafnan eitthvað nýtt og hressandi að heyra, og rnaður getur gert sér í hugarlund, hversu sólginn séra Matthias hefir verið í að hitta slíkan mann. Ekki hafði Guðmundur nálægt því eins mikið samhand við amtmanninn og sýslumanninn, eins og séra Matthías, enda munu þeir háðir hafa átt annríkt, eins og G. H., en Mattluas hafði minnst skyldustörf og sóttist eftir að tala við Guðmund Elannesson. Þó voru mikil kynni milli valdsmannanna beggja og Guðmundar Hannessonar og var jafnan auðheyrt á Guð- mundi Hannessyni, að hann mat báða þessa menn mikils. Einkum varð honum tíðrætt um Pál Briem sem einn hinn merk- asta og hezta mann er hann hafði þekkt. Hann hafði, eins og G. II., mikinn áhuga fyrir að bæta hag almennings, einkum
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.