Vikan


Vikan - 07.12.1967, Side 108

Vikan - 07.12.1967, Side 108
BimoaOur smábíil VIÐRAÐANLEGT verð Citroén 1968. Spurningin í dag: „Hvernig fjár- festi ég bezt í ökutæki til daglegrar notkunar?“ Citroen DYANE getur leyst flutn- ingsvandamál yðar hvar sem er á landinu. Mætið nýjum efnahagsráð- stöfunum með meiri hagsýni í vali hcimilisbílsins. SÖLFELL HF, Skúlagötu 63 - Sími 17966 - Pósthólf 204 - Reykjavík ANDREA sjónvarp af hinum margeftirspuröu ANDREA sjón- varpstækjum. ANDREA sjónvarpstækin eru viöurkennd fyrir langdrægni. - Skýr mynd og glæsifegt útlit setur ANDREA sjónvörpin í sér flokk. ANDREA sjónvörpin eru með inn- byggðum loftnetum, sem hafa við góð skil- yrði, reynzt algerlega fullnægjandi. - ANDREA sjónvörpin eru bandarísk gæða- vara. ir báða vængi, eftir að lögreglu- læknirinn hafði verið tilkallað- ur samkvæmt tilmælum Ians Spencer. Líkið af Caroline Wynd- ham hafði verið flutt til fylkis- sjúkrahússins. —■ Það var það eina sem vit var í. þrumaði Spencer og dró fram pípuna. — Það er ómögu- legt að kryfja almennilega í kjallaraholunni hans Tysons. —- Hefur Martin sagt yður frá Ronnie Sainsbury? Adrienne beindi spurningunni til lögfræð- ingsins. — Það eru mörg vitni að viðræðunum, sem ég átti við Caroline Wyndham, þegar nafn hans var nefnt. — Hm — ég veit það, ungfrú Blair, en það er í sjálfu sér ekki sönnun fyrir því að hin látna og þessi Ronnie Sainsbury hafi hitzt í þorpinu. — Það hljóta þau að hafa gert, sagði hún. — Af hvaða ástæðu annarri hefði Caroline átt að fara til myllunnar á þessum tíma dags? Setrið Merlinbank, sem er í eigu frænku og frænda Ronni- es, liggur meðfram ánni; múrinn umhverfis landareignina, liggur einmitt upp að myllunni. Bendir það ekki einmitt til þess að Caroline hafi farið þangað til fundar við Ronnie? — Það getur verið, en það er engin sönnun. Bedlowe blístraði lágt. Adrienne var óþolinmóð. Hún gaut augunum á Martin og lækn- inn en þeir voru niðursokknir í sínar eigin hugsanir. — Ég veit ekki hvað fram fer í rannsóknarrétti, en ég er fús að mæta sem vitni á morgun. Við vitum öll saman að Caroline kom ekki til Crompton til að hitta Martin. Þar með verður Ronnie sá eini sem hún þekkir í þorpinu. Það er sennilegt, að hann hafi verið sá síðasti sem sá hana lifandi. — Rétt er það, það er hugs- anlegt. Bedlowe kinkaði kolli, slokraði vænt af koníakinu og dæsti ánægður. — Fyrirmyndar koníak, ungfrú Blair. Þér hljótið að hafa erft fyrirmyndar kjall- ara. — Þér ætlið þá að láta Ronnie bera vitni? spurði Adrienne. — Kannske. Martin Westbury hætli að rannsaka gólfteppið. — Er það fyllilega nauðsynlegt, að Adri- enne verði viðstödd þessi yfir- heyrslu? Bedlowe brosti til hennar. — Ég er hræddur um að þú eigir erfitt með að halda henni frá því.... — Takk, sagði hún og kinkaði aðeins kolli. — Ætlið þér að biðja mig að vitna? Bedlowe tæmdi glasið. — Það er ekki víst að það verði nauð- synlegt. Ég skal láta yður vita það seinnna. Ég skal viðurkenna að þetta, að bíllinn er í eigu herra Kynossis, hefur mikil áhrif á mig, en það er of snemmt að ákveða hvað maður á að halda sig við á morgun. Nú verð ég að þakka fyrir mig, ungfrú Blair. Ég hef eitt og annað að sýsla, ef ég á að vinna fyrir þeirri vænu fjárhæð, sem þessi gamli skólabróðir minn verður að punga út með, eftir að málinu lýkur. Martin bankaði á öxlina á hon- um. — Lýkur giftusamlega, áréttaði hann. — Já, auðvitað. Bedlowe brosti dularfullu brosi. — Ég þakka aftur fyrir fyrirmyndar máls- verð, ungfrú Blair, og verið þér nú sælar. Martin kemur áreiðanlega aft- ur, þegar við höfum lokið því nauðsynlegasta af. Hann tók hlý- lega í hönd hennar og gekk svo til dyra. — Ertu að koma? Hann beið eftir Martin og þeir gengu saman út. 18. Fjórar verur voru á leið upp eftir bröttum stígnum, upp á fjallstindinn. Maðurinn og kon- an gengu hægt og héldust í hend- ur milli trjánna báðum megin stígsins. Drengurinn og hundur- inn hlupu léttstígir á undan, spenntir að vita hvað tæki við, þegar komið væri upp á brekku- brúnina. — Ég kem til með að sakna alls þessa, sagði Martin West- bury og litaðist um með þrá í auga. Adrienne horfði um stund á andlit hans, fylgdi hverri hrukku, sem áreynsla síðustu daga hafði myndað umhverfis augu og munn. 108 VIKAN-JÓLABLAÐ
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112

x

Vikan

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.