Fróði - 01.01.1914, Síða 33

FRÓDI
I
97
alveg ósaknæmt. Og ég hef tekiS eftir því, aS sumir þeir, sem
mestan bata hafa haft af mjólkurlækningum og hafa fengiS al-
gjörSan bata hafa einnmitt selt upp einu sinni, en héldu svo áfram
og varS aldrei meint framar. En vanalega er þaS heppilegast
fyrir þá, sem hafa viSkvæman maga, aS leggjast fyrir og vera
hreifingarlitlir og rólegir fyrsta sprettinn, þangaS til þeim er ekki
hætt viS vegjuköstunum framar.
Ef aS mönnum finst súrinn vaxa í maganum, þá skyldu
menn forSast, aS taka til þess óyndis úrræSis, aS hætta aS
drekka mjólkina. ÞaS væri aS gjöra ilt verra. Ef aS menn
halda áfram aS taka reglulega skamta á reglulegum tímum, þá
myndu menn smásaman vinna sigur á þessum súr og sýrumyndun.
Þegar ég hefi haft sjúklinga meS langvarandi magaveiklun,
þá hefir mér fundist eina ráSiS, aS láta þá liggja í rúminu, og
passa þaS, aS þeir hafi engin föt, sem þrengi aS maganum, eSa
þörmunum. Ef aS þeim er velgjuhætt, eSa hafi þeir niSurgang,
þá geta þeir ekki haldiS nægri mjólk í maganum til þess aS
verSa aS nokkru gagni, ef aS þeir eru á ferli eSa lesa of mikiS,
eSa tala of mikiS. ÞaS verSur aS halda þeim rólegum, þangaS
til meltingarfærin eru í góSu lagi. Þessvegna legg ég ríkt á þaS
aS menn hafi hvíld og ró. Seinustu vikuna eSa tvær er nógur
tími til þess aS æfa vöSvana. Menn hafa þá skemtun af því og
hlakka til þess á hverjum degi. Og ættu aS halda því áfram eftir
aS þeim er batnaS.
Mér finst þaS vera til ils eins, aS láta sjúkling fara strax aS
æfa sig, þegar hann er aS byrja lækninguna. ViS þessar æfing-
ar streymir blóSiS út í vöSvana, en þá hafa þeir ekkert aS gjöra
meS þaS, en eySa því frá meltingarfærunum. ÞangaS einmitt
þarf allur blóSstraumurinn aS ganga fyrst. Og þaS er margreynt
aS vöSvarnir harSna allir af sjálfu sér viS þessar lækningar.
En þaS er sársaukinn, sem hræSir margann, sem reynir
mjólkurlækning. Og sársaukinn er aldrei orsakalaus. ÞaS er t.
d. vanalegt aS, þeir sem fengiS hafa himnabólgu, (pleurisy)
finni sársauka meiri eSa minni, gamla kvölin eins og kemur aftur
og sé hlustaS meS heyrnarpípu á brjóstiS, þar sem sársaukinn er
þá er sem þeim heyrist urga inni fyrir. En þaS kemur’af því,