Eimreiðin


Eimreiðin - 01.07.1938, Side 52

Eimreiðin - 01.07.1938, Side 52
284 ÞEGAR SKYLDAN BÝÐUR eimbeiðin inni, og þegar hann hafði ráðið það með sér, hætti hann uni stund, til að geta skroppið heim. — Pabbi er búinn að gera við vitann, sögðu börnin, þegar þau sáu ljósið, en húsfreyjan lét sér fátt um finnast, þegar Eyþ°r sagði henni, að hann ætlaði að vera í vitanum fram eftir nótt- inni og snúa ljóskrónunni. — Er þetta nú nauðsynlegt? sagði hún. — Hver getur ®tl- ast til að þú standir þarna og vakir yfir þessu? — Ja, það veit ég nú ekki, en ekki langar mig til þess, að eitthvert skipið rekist hingað upp í brimgarðinn í nótt. Húsfreyjan þagði við. — Það er annað þegar búið verður að auglýsa þetta og til- kynna það í símanum og loftskeytunum. Þá þarf enginn að treysta á vitann hérna lengur. —■ Það er nú líklega eldvert nálægt því, að þú náir í siniann núna. Maður hefði þá lildega reynt að spyrjast fyrir um dreng' inn ekki síður. ... Og ætlar þú að standa á hverri nóttu (f snúa vitanum með höndunum, þangað til þú nærð í síniann- —- Koma dagar og koma ráð, kona góð, sagði Eyþór. — En ef ekki bætir á í nótt, vona ég að óhætt verði að fara á morgun- — Heldurðu það? Hæðnishreimurinn var horfinn úr málrómi húsfrej'junn- ar. Hún fann, að nú stóð hún andspænis einu af þessu alvar- lega og tvísjma, sem lifsbaráttan í Hólavik átti svo mikið af- Eyþór hélt áfram: — Ég ætla að vita, hvort ég get ekki náð i ísak í Tjaldanesi á beitarhúsunum. Ef það tekst þarf ég ekki lengra, því að hann tekur áreiðanlega \úð skeytinu hjá mer> og þá getur hann líka látið spyrjast fyrir um strákinn norður a Djúpafirði og komið orðum til hans. Ég ætti að geta konúst heim aftur fyrir myrkrið. Svo klæddist Eyþór eins og tök voru á, fór aftur út í vitann, og hin langa og örðuga næturvaka byrjaði. Hann stóð snéri vitanum eins og áður, með úrið fyrir framan sig. sótti bæði á hann svefn og þreyta. Hann reyndi að skifta uW tök hvað eftir annað til hvíldar, að standa á allan mögulegan hátt og lika að sitja, og næturstundirnar sigu áfram svo hægf og seint —- svo ótrúlega hægt, svo drepandi seint. Hann þurfti að taka á allri sinni þolinmæði og öllu sínu þreki, og voru
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124

x

Eimreiðin

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.