Eimreiðin


Eimreiðin - 01.07.1938, Síða 76

Eimreiðin - 01.07.1938, Síða 76
308 ÞÆTTIR AF EINARI H. KVARAN EIMnEÍÐlN Það nnm hafa verið Sigurður Nordal, sem einu sinni dáðist að því í ritdómi (um Smælingja) hve vel Einar kynni að velja bókum sínum heiti. Þetta á við um öll söfnin þrjú, sem her hafa verið nefnd. Ef litið er á hinn ytri efnivið þeirra, Þa mætti kalla þær því nær allar „sveitasögur“, því flestar gerast þær í sveitinni í uppvexti Einars. Þegar þess er gætt, að hann skrifar þær á aldrinum milli fertugs og fimtugs, þá verða einkenni þeirra skiljanlegri: það eru minningarnar um islenzka sveitanáttúru, um islenzk örlög og um reynslu hans sjálfs, sem hér stíga fram í hug hans, lireinsaðar af öllu óverulegu, skírðar í laug áratuganna. Náttúran í sveitasögum Einars er oftar en hitt brosmild °& yndisleg, með sól og sumri, bláum fjöllum og glitrandi sólar- lagi. Það er létt yfir heyvinnufólkinu, ilmurinn úr grasinu svífur á það; bændurnir þefa úr tuggunni og langar í meira strá, en vinnufólkið fer að draga sig saman, karl og kona ser. Allir hlakka til sunnudagsins, þegar tækifæri gefst að reyna gæðingana, hitta kunningjana og heyra fréttir. Þó gleynur Einar ekki heldur mislyndi náttúrunnar, þokum og náttmyrkrn sem ögra smalanum að sumrinu, vetrarbyljunum, sem týnt geta fé og mönnum, vorleysingunum, sem meðal annars geta kyrsett fólk í gömlu vistunum á krossmessunni. Annars er náttúran hvergi annað en umgerð um það, sem Einar vill lýsa: örlögum fólksins, og þá fyrst og fremst hlnt' skifti „smælingjanna“. Samúð hans með þeirn, sem lítils niega sin eða hafa orðið fyrir skakkaföllum í lífinu, er alstaðar vak- andi, enda geyma sögurnar heilan flokk manna af þessai* tegund. Hér er ræfillinn Ólafur, sem unnustan ginnir til Vest- urheims (,,Vonir“); efnalausa stúlkan, sem giftist ríkum karh til að sjá foreldrum smum borgið („Litli-Hvammur“, síðar- „Altaf af tapa“); niðursetningarnir í „Fyrirgefning" „Vistaskifti", sem lifa við sult, klæðleysi og skammir hus- freyjunnar. Hér er gamla konan í „Skilnaði“, sem verður a® sjá á bak uppáhaldssyni sínum til Vesturheims. Og loks er hér „Vitlausa Gunna“, sem er svift eigi aðeins drengnuni sin um, heldur einnig sálarfriði sinum með þeirri illmannlegu að dróttun, að hún hafi ekkert haft við barn að gera. Það er ekki
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124

x

Eimreiðin

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.