Tímarit lögfræðinga - 01.11.2000, Blaðsíða 39

Tímarit lögfræðinga - 01.11.2000, Blaðsíða 39
rökfærslunni. Efni rökstuðnings í dómi fer jafnframt eftir efnisreglunum, þ.e. þeim réttarreglum sem eiga við um úrlausnarefnið. Rökstuðningur fer að öðru leyti eftir tilefni þess að hann er settur fram og því hver tilgangurinn annars er með honum. Vísað er til þess sem kemur fram í lið 2.1 hér að framan um tilgang rökstuðnings. 3.3.a Hvað þarf að rökstyðja? Þar sem dómari er óbundinn af tilvísunum málsaðila til réttarreglna þarf hann ekki að taka afstöðu til lögfræðilegra útlistana þeirra. Hann þarf heldur ekki að útskýra hvernig hann beitir réttarreglum við úrlausn málsins. Ekki er venja að vísa til fræðirita í dómum. Stundum er vísað til dómafordæma en ekki alltaf þrátt fyrir að þau hafi haft áhrif á niðurstöðuna. Hins vegar þarf að vísa til laga- ákvæða eða annarra réttarheimilda sem dómarinn byggir úrlausnina á. Meginreglan er sú að dómari þarf ekki að taka afstöðu til annars en þess sem deilt er um í málinu. „Ef t.d. stefndi í einkamáli mótmælir ekki atvikalýsingu stefnanda, er rökstuðningur dómara þar að lútandi ekki annar er sá, að atvik séu óumdeild".77 Dómarinn þarf ekki heldur að taka afstöðu til annarra atriða en þeirra, sem þegar leiða til þess að niðurstaða fæst í málinu, t.d. þegar gallar á málatilbúnaði leiða til þess að vísa þarf málinu frá dómi. í dómi Hæstaréttar frá 15. júní 2000 í máli nr. 230/2000 kemur fram að máls- sóknin hafi verið reist á 57. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu og miði að því að afla með henni staðfestingar á að eftirstöðvar tilgreindra krafna væru fallnar niður. Sóknaraðili gerði hins vegar kröfur um greiðslu skaðabóta en kröfurnar gátu hvorki þjónað markmiði málshöfðunar né urðu þær samkvæmt efni sínu studdar við fram- angreint lagaákvæði. Þegar af þeirri ástæðu var fallist á úrlausn héraðsdómara um að vísa málinu frá dómi. Héraðsdómari þurfti samkvæmt því ekki að beita öðrum rök- semdum en þeim sem leiddu þegar til niðurstöðunnar. Leiði ein af tveimur eða fleiri málsástæðum aðila til þess að krafa hans nær fram að ganga þarf dómari að jafnaði ekki að taka afstöðu til annarra máls- ástæðna, sbr. t.d. dóm Hæstaréttar 6. október 2000 í máli nr. 372/2000 en þar féllst Hæstiréttur á að óheimilt hafi verið að höfða málið sem eignardómsmál og var úrskurður héraðsdómara um frávísun staðfestur án þess að taka þyrfti afstöðu til annarra málsástæðna varnaraðila. Ef málsaðili hefur hins vegar teflt fram málsástæðum, sem hver fyrir sig nægir ekki til þess að krafa hans verði tekin til greina, þarf dómarinn að taka afstöðu til þeirra þar til niðurstaða er fengin. Sama gildir um mótmæli, taka þarf afstöðu til þeirra með sambærilegum hætti. 77 Þór Vilhjálmsson: „Rökfærsla ídómum og stjórnvaldsákvörðunum", bls. 381. 205
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100

x

Tímarit lögfræðinga

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit lögfræðinga
https://timarit.is/publication/586

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.