Tímarit lögfræðinga - 01.11.2000, Blaðsíða 20

Tímarit lögfræðinga - 01.11.2000, Blaðsíða 20
innar frekar hér og er vísað til hennar um þessi og önnur atriði sem þar koma fram. Málinu var áfrýjað og í H 1987 129 segir að ákærði sé í ákæru saksóttur fyrir brot í opinberu starfi sem talið sé varða við 139. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, auk þess sem sakaratriði í I. kafla A og C séu einnig talin varða við 158. gr., sbr. 138. gr. sömu laga. Atferli ákærða í inngangskafla ákæru sé gagngert lýst sem broti gegn 139. gr. og er í dóminum vísað í orðalag ákærunnar. Hins vegar sé háttsemi ákærða hvorki lýst sem brotum gegn 247. gr. né 249. gr. hegningarlaga. Þegar af þeirri ástæðu komi eigi til mála að beita þeim ákvæðum, svo sem gert hafi verið í héraðsdómi, heldur verði málið dæmt á þeim grundvelli sem lagður hafí verið í ákærunni. Þar sem málsaðilar leggja grunninn að málinu samkvæmt framangreindum reglum er mikilvægt að það sé rétt gert. Þeim ber að greina kröfur og málsástæður „svo glöggt sem verða má", svo og önnur atvik þannig „að samhengi máls- ástæðna verði ljóst", en lýsing á þessu „skal vera gagnorð og svo skýr að ekki fari milli mála hvert sakarefnið er" eins og fram kemur í d og e liðum 1. mgr. 80. gr. og 2. mgr. 99. gr. laga um meðferð einkamála. Málsaðilum ber að gefa glöggar og greinilegar yfirlýsingar fyrir dómi, sbr. 3. mgr. 101. gr. sömu laga. Reglan um skýran málatilbúnað þjónar margvíslegum tilgangi, m.a. þeim að unnt verði að reka málið í samræmi við aðrar réttarfarsreglur og að dómur verði réttilega lagður á það. Skýr málatilbúnaður er líka mikilvægur í ljósi þess sem áður sagði að dómari megi almennt ekki byggja niðurstöðu á öðru en því sem málsaðilar hafa byggt kröfur í málinu á. Þess vegna eiga málsaðilar að setja atvik fram í rökréttu samhengi þar sem aðalatriði eru greind frá aukaatriðum, þar sem þeir draga rökréttar ályktanir af því sem þeir setja fram og þar sem þeir greina skilmerkilega hver atvik þeir telji að hafi þýðingu að lögum, á hvern hátt og hvers vegna. Erfitt getur verið að sjá af málatilbúnaði aðila hverjar málsástæður þeirra eru. I sumum tilfellum eru þær ekki tilgreindar skilmerkilega.29 Stundum er óljóst til hvers þær eigi að leiða að lögum og á hvern hátt eða hver tengslin eru milli þess sem sett er fram. Dæmi eru einnig um ógreinilega framsetningu á málavaxta- lýsingu, staðhæfingum, skýringum og röksemdum málsaðila. Mikilvægt er að tilgreina málsástæður eins nákvæmlega og kostur er þannig að bæði gagnaðila og dómara megi verða ljóst hverjar þær eru. Tilvísun málsaðila til lagaákvæða eða réttarreglna hefur hins vegar aðra þýðingu vegna þess að dómari er ekki bundinn af lagatilvísunum, sem málsaðilar setja fram, á sama hátt og hann er bundinn af kröfum og málsástæðum þeirra.30 Þetta er mikilvægt að hafa í huga við málatilbúnaðinn. Ófullnægjandi málatilbúnaður aðila getur haft réttarfarslegar afleiðingar. 29 Poul S0rensen bendir á að ekki liggi endilega ljóst fyrir hverjar málsástæður aðila eru, aðallega vegna þess að þær hafi ekki jafn skýra merkingu og séu ekki tilgreindar á sama formlega hátt og kröfur. Juridisk Grundbog 3. Dommen-Sproget, bls. 72. 30 Á bls. 27-28 í Einkamálaréttarfari gerir Markús Sigurbjörnsson skilmerkilega grein fyrir því hvernig málsástæður aðila binda dómara við úrlausn málsins og hvers vegna hann sé ekki með sam- bærilegum hætti háður skírskotun þeirra til réttarreglna eða lögskýringa. 186
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100

x

Tímarit lögfræðinga

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit lögfræðinga
https://timarit.is/publication/586

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.