Tímarit lögfræðinga - 01.11.2000, Blaðsíða 40

Tímarit lögfræðinga - 01.11.2000, Blaðsíða 40
Með dómi Hæstaréttar 1997 bls. 2137 var úrskurður héraðsdómara ómerktur en með honum hafði dómarinn komist að þeirri niðurstöðu að fullnægt væri lagaskil- yrðum til að framselja mætti varnaraðila til Bandaríkjanna. Fyrir Hæstarétti kröfðust varnaraðilar þess aðallega að úrskurðurinn yrði ómerktur og vísuðu í því sambandi til þess að fyrir héraðsdómi hafi þau borið fyrir sig að mannúðarástæður mæltu gegn framsali. Héraðsdómari hafi hins vegar í úrskurði sínum hvorki lýst málatilbúnaði varnaraðila né sé þar að finna efnislega umfjöllun um þær varnir sem teflt hafi verið fram gegn kröfu um framsal. I rökstuðningi Hæstaréttar segir að samkvæmt 135. gr. laga nr. 19/1991 skuli í dómi greina röksemdir dómara fyrir niðurstöðu máls. I hinum kærða úrskurði sé engin rökstudd afstaða tekin til þeirra meginmálsástæðna, sem varnaraðilar beri fyrir sig í málinu gegn kröfu sóknaraðila. Samkvæmt tilvitnaðri lagagrein og þeim meginreglum, sem ákvæðið sé reist á, hafi málið því ekki hlotið lögmæta úrlausn fyrir héraðsdómi. Var úrskurðurinn ómerktur með vísan til þess og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar að nýju. Dómari þarf að taka afstöðu til þess hvað verður lagt til grundvallar í úr- lausninni. Ef deilt er um málsatvik þarf dómari að taka afstöðu til þess hvað hafi tekist að sanna. Taka þarf afstöðu til annarra ágreiningsefna, t.d. um bótaskyldu. Veigamikill þáttur í rökstuðningi getur verið að meta málsatvikin og ákveða hverjar ályktanir verði af þeim dregnar. í Hæstaréttardómi frá 2. desember 1999 í máli nr. 204/1999 þurfti að meta út frá því sem fyrir lá hvort gagnáfrýjandi hafi mátt gera sér grein fyrir múrskemmdum við skoðun húss sem hún keypti af aðaláfrýjendum en eins og fram kemur í dóminum greindi málsaðila á um það hvað hafi mátt ráða af skoðun hússins um ástand þess. I dóminum segir að þótt ekki verði slegið föstu eins og málið liggi fyrir að hve „miklu leyti gagnáfrýjandi hefði mátt verða vör við múrskemmdir við skoðun hússins" sé ljóst af ástæðum, sem tilgreindar eru í dóminum, að það hafi verið „að minnsta kosti í þeim mæli að sérstök ástæða var til rækilegrar athugunar, eftir atvikum með aðstoð sérfróðs manns". Af röksemdum dómara á að sjást að hann hafi tekið afstöðu til allra atriða sem geta skipt máli fyrir úrlausnina. í Hæstaréttarmáli nr. 6/2000, sem leyst var úr með dómi réttarins 8. mars 2000, var krafist viðurkenningar á því að uppsögn stefnda á ráðningu áfrýjanda væri ógild en með héraðsdóminum var stefndi sýknaður af kröfunni. í dómi Hæstaréttar segir að krafa áfrýjanda hafi í héraðsdómsstefnu einkum verið byggð á þremur málsástæð- um sem tilgreindar eru í dóminum. I röksemdum fyrir niðurstöðu hins áfrýjaða dóms hafi ekki verið tekin afstaða til þeirra þátta í málflutningi áfrýjanda, sem lúti að gildi áminningar sem áfrýjanda hafði verið veitt, eða því að ávirðingar, sem þar um ræði, nægðu ekki til að víkja honum úr starfi. Ekki hafi verið unnt að komast efnislega að niðurstöðu um sýknu stefnda af kröfu áfrýjanda án þess að afstaða væri tekin til þess- ara atriða með fullnægjandi hætti. Ekki hafi nægt að vísa til þess, eins og héraðs- dómari gerði, að úrlausnarefni málsins væri einskorðað við gildi uppsagnar áfrýj- anda. Var héraðsdómur því ómerktur og málinu vísað heim í hérað til málflutnings og dómsálagningar að nýju. 206
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100

x

Tímarit lögfræðinga

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit lögfræðinga
https://timarit.is/publication/586

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.