Frjáls verslun


Frjáls verslun - 01.01.2004, Side 125

Frjáls verslun - 01.01.2004, Side 125
LUNDÚNARPISTILL SIGRÚNAR að 20 prósent eyjarskeggja sitji í mörg þúsund fyrirtækja- stjórnum. Fjöldi fólks er skráður þar til heimilis til að komast hjá skatti þó það hafi aldrei stigið fæti sínum á eyjuna og í átökunum við drottnara eyjanna létu bræðurnir ófögur orð fiúka um svindlið, sem eyjarnar þrifust á - þó skattaskjólið gagnist þeim sjálfum auðvitað líka. hað voru erfðalögin á eyjunni, sem ráku Barclaybræðurna út í þriggja ára málaferli, sem kostuðu þá á endanum 1,75 millj- ónir punda. Erfðalögin eru frá þeim tíma sem landeigendum var í mun að eignir þeirra dreifðust ekki, svo lögin mæltu svo fyrir um að elsti sonurinn erfði ailt. Bræðurnir eiga samanlagt fiögur börn og vildu að þau fjögur erfðu kastalann. Málaferlin mæltust ekki vel fyrir á Sark, því eins og einn eyjarskegginn sagði þá fannst þeim þetta bara vera yfirgatigur í bræðrunum. Auðvitað ættu eyjarskeggjar að fá að hafa sinn háttinn á - og þeir sem væru ósáttír við það gætu bara farið annað. En í þessu máli höfðu bræðurnir erindi sem erfiði og höfðu sitt fram. RítZ við Piccadilly Árið 1995 var umsvifaár hjá bræðrunum. Þá keyptu þeir glæsihótelið Ritz við Piccadilly. Hótelið var opnað 1906 og þá í frönskum hallarstíl, enda allt franskt flarska fínt á þeim tíma. Þegar bræðurnir keyptu hótelið var það orðið nokkuð snjáð, þó að forn frægð hafi alltaf tryggt hótelinu gesti af því tagi sem sækja í munaðarhótel. Undir stjórn bræðranna hefur hótelið verið tekið í gegn og er nú eins glæsilegt og hugsast get- ur, allt í silki og stíl Loðvíks 16., auk þess sem veitingastaðir þess hafa getið sér gott orð. Keyptu The Scotsman Sama ár keyptu þeir Scotsman Group sem gefur útThe Scotsman og fleiri blöð. Innrásinni í blaðaheiminn var fylgt eftir með kaupum á The Sunday Business 1997, sem heit- ir nú Business og er líka netmiðill sem spannar Evrópu. Blaðið hefur hlaðið upp skuldum, voru í fyrra komnar upp í 35 milljón- ir punda og kemur nú sem iylgikálfur Mail on Sunday. Nú gæti samvinnan við eigendur Mail verið á enda því eigendur Mail reyndu lika að ná í Daily Telegraph, en lutu í lægra haldi fyrir bræðrunum. Sem dagblaðaeigendur hafa Barclaybræðurnir getið sér gott orð hjá starfsfólki, því þeir skipta sér ekki af rit- stjórninni, en hafa staðið vel við bakið á blöðum sínum í sam- bandi við nauðsynlegar fjárfestingar og breytingar. Fyrstu áber- andi blaðaumsvifin fóru þó ekki vel. Þeir keyptu European úr dánarbúi blaðakóngsins illræmda, Robert Maxwell, 1992, en það blað lagði upp laupana 1999. Með hótel- og blaðaumsvifin á góðu róli var kominn tími til að huga að öðrum tjárfestingum. Skipamiðlun var óneitanlega ekki jafn mikið í veltunni þegar leið á síðasta áratug og 1983 þegar bræðurnir keyptu Ellerman skipafyrirtækið. Því fyrirtæki fylgdi einnig brugghús og ferðaskrifstofa. Hluta af þessu hafa þeir þegar selt og 1997 seldu þeir annað skipafélag, sem þeir áttu, Gotaas-Larsen fyrir 465 milljónir punda með hagnaði upp á 100 milljónir. Þeir hafa fetað sig varlega inn í hátækniiðnaðinn og keyptu meðal annars hlut í sænsku netfyrirtæki, Iinq, sem var stofnað 1996 og hefur gert það gott. Hafa unnið með Philip Green Einn af nágrönnum bræðranna í Mónakó er kaupsýslumaðurinn Philip Green, sem er líklega þekktasti og mest áberandi Bretinn í skattaparadísinni. Green hefur eins og kunnugt er verið í flárfestingum með Baugi, en líka með Barclaytvíburunum, sem komu inn í Green-dæmið á seinni hluta síðasta áratugar. Árið 1999 tóku þeir þátt í stórkaup- um með Green, þegar þeir keyptu gamla keðju, Sears, fyrir 550 milljónir punda, skiptu henni upp, hresstu upp á sumt og seldu annað. Sex mánuðum seinna var sagt að þeir hefðu þá þegar hagnast um 120 milljónir punda á þeim kaupum. Iikt og Green hefur ævinlega stundað þá voru fyrirtækin iðulega seld en fast- eignum haldið eftir. Rætt var um að þeir félagarnir þrír ætluðu að halda áfram kaupum á sömu forsendum en það hefur ekki orðið. Leiðir virðast hafa skilið með bræðrunum og Green, enda býsna ólíkar manngerðir. Um Green segja kunnugir að hann sé eins og barbarinn Conan úr samnefndri kvikmynd; þeir sem lenda í slagsmálum við hann komast varla hjá að missa minna en annan handlegginn. Bræðurnir höfðu þó ekki misst áhuga á fata- og smásölu- verslun, en í staðinn fyrir að leggja sig eftir keðjum á verslunar- götunum hafa þeir seilst yfir í katalógasölu, sem á sér langa og nfikla sögu í Bretlandi. Fyrir tveimur árum keyptu þeir Litt- lewoods, sem er póstkröfusala eftir katalógum, á 700 milljónir punda. Á þeim tíma voru eignir þeirra metnar á milljarð punda. í fyrra héldu þeir svo áfram á sömu braut, keyptu annað hliðstætt fyrir- tæki, GUS Mail Orders, fyrir 560 milljónir punda. Athyglisfælnir Öflugir viðskiptamenn hér eru annars vegar eins og Richard Branson, sem láta ekkert tækifæri ónotað til að vekja á sér athygli, og hins vegar eins og Barclaytvíburarnir, sem gæta þess vandlega að vera helst aldrei í færi við myndavélar. Freder- ick hefur sagt að hann vilji helst geta gert innkaupin sín á Bond Street án þess að nokkur þekki hann í sjón. En nfiðað við að þeir hafa kosið að hafa bústaði sína í Mónakó og á Brecqhou þá eru þeir varla ginnkeyptari fyrir skattinum en Branson sem hefur látið þau orð falla að það sé hrein sóun á peningum að láta skatt- inn komast yfir þá. Athyglisfælni þeirra á sér enga beina skýringu, en sagt er að David hafi fengið nóg af henni á 6. áratugnum þegar hann giftist fyrirsætunni Zoe Newton, sem var fræg fyrir að hafa léð breskum mjólkurframleiðendum sætt andlit sitt í herferð þeirra fyrir aukinni mjólkurdrykkju. Þau hjónin eignuðust þijú börn en hafa síðan skilið að skiptum. Aidan, elsti sonur Davids, stýrir nú daglegum umsvifum þeirra frá London, þó bræðurnir leggi enn línurnar. Frederick á einn stjúpson, sem rekur plötufyrirtæki er sérhæfir sig í samkvæmisdansatónlist. Þeir bræður eru nefnilega miklir áhugamenn um þessa dans- mennt, sem hér er kennd við „ball room“ og þeir ekki síður fótvissir í lakkskóm á dansgólfinu en á bónuðum gólfum tjár- málahallanna. En þó þeir séu ijölmiðlafælnir eru þeir engar mannafælur, þykja glaðlegir og skemmtilegir og ófeimnir að hafa skoðun á öllum hlutum. BS Eins og margir aðrir enskir auðmenn hafa bræðurnir komið sér fyrir í Mónakó, þar sem þeir eiga bæði hótel og spilavíti. Oþarfi að taka fram að Mónakó er skattagriðland. 125
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132

x

Frjáls verslun

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Frjáls verslun
https://timarit.is/publication/282

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.