Vaki - 01.09.1953, Side 45

rekur á dyr skapandi ímyndun — öll þessi öfl leggjast á eitt og stefna að því að kúga
listirnar til undirgefni við tízkuna og sliga þœr d fluginu. Einhvern tíma á öllum menn-
ingarskeiðum kemur sú stund að andinn fœr að sýna hvers hann er megnugur, skœrt
leiftur brýzt fram úr drungalegum skýjum, en aðeins í svip, síðan myrkur og sama birta
kemur ekki aftur. Ef leiftur andans á að blossa á ný dugar ekkert minna en endur-
fœðing í siðgœði og hugsun, því eldinum er sífellt ógnað úr tveim herbúðum, af villi-
mennsku sem stafar af fáfrœði og annarri sem verður örðugra að reka af höndum sér:
of mikilli kunnáttu.
(Þorkell Grímsson íslenzkaði.)
Smekkvísi og nirfilsháttur eru skyldir
eiginleikar og andstæður frumleiks.
Sérhver einmani er sem nótt án
stjarna, eða stjarna, sem ekki finnur
nótt.
Baráttan er aldrei fullkomnun.
Engan spyr áin til vegar og ratar þó.
Þorsteinn Jónsson á tílfsstöðum.
TlMARITIÐ VAKI
43