Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1960, Side 98

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1960, Side 98
Fertugasta og fyrsta ársþing Þjóðræknisfélags íslendinga í Vesturheimi Fyrsli fundur fertugasta og fyrsta ársþings Þjóð- ræknisfélags íslendinga í Vesturheimi var settur af forseta félagsins, dr. Richard Beck, í Góðtemplarahúsinu við Sargentstræti, mánud. 22. febrúar, kl. 10 f. h. Ritari las áætlaða dagskrá þingsins, en dr. Valdimar J. Eylands stjórnaði guðræknisstund og flutti bæn. Sungnir voru sálmarnir „Lofið vorn drottin“ og ,,Á hendur fel þú honum“. Frú Louisa Gíslason lék undir á píanó. Að því búnu flutti forseti ársskýrslu sína. Ársskýrsla forsela Góðir fslendingar, háttvirtu fulltrúar og gestir! Upphafsmálsgreinin í stefnskrá félags vors leggur, eins og vera ber, áherzluna á þegnskap vorn í hérlendu þjóðlífi, en öll óskum vér þess vafalaust, að skerfur vor til hérlendrar menningar megi verða sem veglegastur og varanlegastur. En vér eigum þegnrétt í öðrum og víðtækari skilningi. öll eigum vér, sem íslenzkt blóð rennur í æðum, þegnrétt í hinu íslenzka ríki andans. Það ríki á sér langan aldur, því að það er meir en þúsund ára gamalt. Það nær frá sígild- um fornkvæðum vorum fram til snilld- arverka íslenzkra samtíðarskálda, og tekur yfir íslenzka andlega iðju og afrek milli þeirra endimarka. Víðlent er það ríki því óneitanlega og fjölskrúðugt að andans gróðri. Hvað merkilegast er samt hið órofna samhengi í tungu vorri og bókmenntum, er lýsir sér meðal annars í því að Egill Skallagrímsson og séra Matthías Jochumsson geta skipzt á hend- ingum yfir djúp níu alda. Réttilega og vel komst Snorri Hjartar- son skáld að orði, er hann sagði í blaða- viðtali fyrir fáum árum síðan: „Hugsaðu þér bara, hvað það er dásamlegt að geta lesið meir en þúsund ára gömul kvæði á sínu eigin máli. Það eru ómetanleg for- réttindi." (Morgunblaðið, 2. febr. 1957). Á sama streng slær Snorri í merkilegu kvæði ,er hann segir: Land, þjóð og tunga, þrenning sönn og ein, þér var ég gefinn barn á móðurkné; ég lék hjá þér við læk og blóm og stein, þú leiddir mig í orðs þíns háu vé. Á dimmum vegi dýrð þín um mig skein, í dögun þeirri er líkn og stormahlé og sókn og vaka: einnig hörð og hrein, þú heimtar trúnað, spyr hver efnd mín sé. Þessi orð taka vitanlega sérstaklega til allra þeirra, sem ólust upp við ís- lenzkt mál og menningaráhrif, hvoru megin hafsins sem var; en í þessum alvöruþrungnu ummælum skáldsins felst einnig sterk áminning um trúnaðinn við menningarerfðir vorar. Nú kunna sum- ir að segja, að vér fslendingar séum ekki óhlutdrægir dómarar um gildi bók- mennta vorra og annarra erfða, að vér gerum of mikið úr þeim, sjáum þær í rómantísku ljósi þjóðernislegs metnaðar. En þá er því til að svara, að fyrir hendi eru dómar fjölmargra erlendra fræði- manna og annarra andans manna um bókmenntir vorar og aðrar erfðir. Ég tek aðeins nýjasta og nærtækasta dæmi þess, sem mér er kunnugt um. Prófessor Ian Ramsay Maxwell, for- seti enskudeildar háskólans í Melbourne í Ástralíu, dvaldi á íslandi níu mánuði síðastliðið ár. Hvers vegna fór þessi ástralski fræðimaður „hálfan hnöttinn kring“ til íslandsdvalar? Hann svaraði því sjálfur á þessa leið í viðtali við Morgunblaðið 13. okt. síðastliðinn: „Það, sem dró mig þessa löngu leið um hálfan heiminn, var ást mín og að- dáun á íslendingasögunum. Og þetta er í annað skipti, sem ég kem til íslands. Ég dvaldist hér í einn mánuð sumarið 1952. Nærri þrjátíu ár eru liðin, síðan ég fór að lesa íslendingasögurnar. Þær eru fegurstu bókmenntirnar, sem ég hef les- ið á fullorðinsárum mínum. Ég las fyrst enskar þýðingar og kom varla til hugar, að ég gæti farið að læra íslenzku, en eftir fyrri heimsóknina til íslands, fór ég inn á þá braut og sé ekki eftir því, því að þá fyrst kemst maður í snertingu við hið lifandi, tæra mál þeirra.“ Prófessor Maxwell sagði enn fremur: „fslendingasögurnar eru mér lýsandi dæmi um það, hvernig enskan hefði get-
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138

x

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga
https://timarit.is/publication/895

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.