Ritröð Guðfræðistofnunar - 01.01.1993, Page 102

Ritröð Guðfræðistofnunar - 01.01.1993, Page 102
Bjöm Magnússon Jóhannesarritunum er þetta orð beinlínis notað í stað orðsins guðsríki, en kemur einnig fyrir víðar í þeirri merkingu. Verður hér fyrst gerð grein fyrir notkun orðsins í Nýja testamentinu, þá athuguð sérmerking, sem það hefur sums staðar, að það tákni ódauðleika eða endalaust líf, og að lokum vikið að hinni alhliða merkingu þess, sem líf frá Guði. a) Guðsríki sem eilíft líf í ritum Nýja testamentisins Orðið „eilíft líf‘ eða „lífið“ er notað á nokkrum stöðum í samstofna guðspjöllunum í sömu merkingu og orðið guðsríki. Sést það með því að bera saman Markúsarguðspjall 9,47 og versin 43 og 45, sem eru fyllilega hliðstæð, en á einum staðnum er talað um að ganga til lífsins, en á hinum að ganga í guðsríkið. Svipað er sambandið milli Matteusarguðspjall 25,34 og 46, þar sem talað er um að fara til eilífs lífs. í Markúsarguðspjall 10, 17 og 30 er talað um að erfa eilíft líf, en í v. 23nn er talað um að ganga inn í guðsríki, og er þar auðsjáanlega átt við hið sama. Þegar kemur til Jóhannesarritanna, þá skiptir alveg um málvenju, því að þar er orðið eilíft líf alltaf notað í staðinn fyrir guðsríki, nema í Jóhannesarguðspjalli 3,3 og 5, þar sem orðið guðsríki er notað. En orðið eilíft líf er svo algengt í guðspjallinu, að segja má, að það hljóði allt um það. Talað er um eilífa lífið sem núlegt í Jóhannesarguðspjalli (3,36; 5,24; 6,40 I. Jóh. 5,14: hafa eilíft líf: „ég gef þeim eilíft líf,” Jóh. 10,28; „vér erum komnir yfir frá dauðanum til lífsins” I. Jóh. 3,14). Jesús er sá, sem gefur lífið (Jóh. 10,10, 28) hann er sjálfur lífið (Jóh. 11,25), hann hefur lífið í sér (Jóh. 1,4; 5,26, I. Jóh. 5,11). Hann er brauð lífsins (Jóh. 6,35), hið lifandi brauð (Jóh. 6,51). Nokkrir staðir benda til eschatologisks skilning á eilífa lífinu: Þeir, sem í gröfunum eru, munu ganga út til uppskeru lífsins (Jóh. 5,28n. sbr. 6,40, 54). En hér er þó ekki um veru- legt álitamál að ræða fyrir höfundinn. Hann væntir ekki endurkomu Krists í skýjunum í mætti og dýrð, því að hann hefur þegar séð dýrð hans (Jóh. 1,14, sbr. Moffatt: Theology of the Gospels, bls. 44n). Og orðin í Jóhannesarguðspjalli 3,2 („Það er enn þá ekki orðið bert, hvað vér munum verða ... þegar hann birtist, þá munum vér verða honum líkir”) gera skýran greinarmun á lífinu sem hjálpræði, sem þegar er hlotið, og því að sjá Krist og verða honum líkir við birtingu hans. Þau sýna einmitt, að eilífa lífið er ekki bundið við síðustu úrslitin, heldur er það „réttlæti og friður og fögnuður í heilögum anda”, eins og Páll segir um guðsríkið (Ró. 14,17). Á nokkrum stöðum utan guðspjallanna og I. Jóhannesarbréfi er talað um eilíft líf, þar sem það virðist tákna hjálpræðið eða sælu þá sem í guðsríki veitist. Talað er um þá, sem ætlaðir eru til eilífs lífs (Post. 13,48), og í hirðisbréfunum er talað um að höndla eilífa lífið eða hið sanna líf (I. Tím. 6,12 og 19), og um von eilífs lífs (Tít. 1,2, 3,7, sbr. Júd. 21,) en I. Pétursbréf talar um að Guð kalli til sinnar eilífu dýrðar (5,10). Hér virðist orðið því notað í svipaðri merkingu og í Jóhannesar- ritunum. 100
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132
Page 133
Page 134
Page 135
Page 136
Page 137
Page 138
Page 139
Page 140
Page 141
Page 142
Page 143
Page 144
Page 145
Page 146
Page 147
Page 148
Page 149
Page 150
Page 151
Page 152
Page 153
Page 154
Page 155
Page 156
Page 157
Page 158
Page 159
Page 160
Page 161
Page 162
Page 163
Page 164
Page 165
Page 166
Page 167
Page 168
Page 169
Page 170
Page 171
Page 172
Page 173
Page 174
Page 175
Page 176
Page 177
Page 178
Page 179
Page 180
Page 181
Page 182
Page 183
Page 184
Page 185
Page 186
Page 187
Page 188

x

Ritröð Guðfræðistofnunar

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Ritröð Guðfræðistofnunar
https://timarit.is/publication/1152

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.