Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2001, Side 22

Múlaþing
I
Sláttumaðurinn EinarLong 1934. Úr myndasafni
Sigrúnar P. Blöndal. Ljósmyndari óþekktur.
skeytti hann yfirleitt með málmhólki við
stafprikið, en að sögn Þórhalls bróður mun
hann fyrrum hafa gert stafi úr heilum og
beinum birkirenglum og kreppt húna á þá
með því að hita viðinn. Síðan hnýtti hann
snæri yfir beygjuna svo húnninn héldi réttri
lögun meðan viðurinn var að þorna.
Ég sá Einar aldrei fást við meiri háttar
útskurð á þessum árum. En ýmsir útskomir
gripir eru varðveittir eftir hann, þ.á m.
reglustikan sem hann átti og geymdi í svarta
koffortinu. Hún bar listamanninum fagurt
vitni.
Með gestum og gangandi
Einar hafði mikið yndi af því að blanda
geði við ferðafólk og gesti sem bar að garði.
Þegar við krakkarnir komum upp í kompu
hans var fyrsta spurningin gjarnan þessi:
„Er nokkur kominn?“. Væri von á ferða-
fólki eða ef hann heyrði mannamál niðri í
gangi eða úti á hlaði kom hann iðulega
niður úr kompu sinni og sætti lagi að ná tali
af komumanni. Hann var ófeiminn við að
spyrja ókunnuga spjörunum úr; lagði mikið
uppúr því að vita hvaðan viðkomandi var
og „hvurra manna“ hann væri. Fyrir kom að
ferðafólk sem hann tók tali bauð honum í
bíltúr og hann gekk þá gjaman með því um
Mörkina eða Atlavík. Menn áttu það þá
stundum til að bjóða honum brjóstbirtu. Við
krakkarnir skynjuðum áreiðanlega snemma
að það gat dregið dilk á eftir sér. Væru
komumenn örlátir á sopann drakk hann sig
fullan. Og varnarræða hans þegar heim kom
var gjarnan þessi: „Ég hef nú margoft reynt
að ég þoli það“. A þessu þrástagaðist hann
áður en hann fór upp í kompu sína og hvarf
á vit óminnisgyðjunnar. Ekki minnist ég
þess að Einar talaði mikið við okkur krakk-
ana eftir á um svona „slys“. En hefði hann
orð á þessu kenndi hann komumönnum um
ófarnaðinn: „Þeir helltu mig fullan“, var
viðkvæðið!
Kennari og sögumaður
Ýmsar myndir varðveiti ég frá því að
Einar var að kenna okkur Hjörleifi að lesa
og skrifa. Stafrófskverið gamla var auð-
vitað aðalhjálpartækið. Hljóðlestrartæknin
hafði enn ekki rutt sér til rúms og allt
byggðist á því að læra stafina, lesa og
endurtaka atkvæðin og reyna síðan að
tengja þau saman. Og þegar að skriftar-
kennslunni kom horfði maður hugfanginn á
kennarann skrifa forskriftarstafi og orð á
spásíur í skriftarbókinni. Einar skrifaði afar
20