Rökkur - 01.12.1932, Síða 128

Rökkur - 01.12.1932, Síða 128
206 R O K K U R Jacopo,“ sagöi hann og tók í hönd hans, „guð mun launa þér, en eg þrái að vera einn og öllu er óhætt. Tveggja daga hvíld mun koma mér áleiðis í hataáttina. Eg finn hér vafalaust einhverjar græðandi jurt- ir.“ Og hann hélt áfram að hvetja þá til brottfararinnar, og varð það úr, að þeir létu að óskum hans. Smyglarnir yfirgáfu nú Edmond að ósk hans, en oft litu þeir um öxl á leiðinni til strandar, og gáfu hon- um ýms kveðjumerki, en Edmond veifaði til þeirra, og var engu lík- ara en að hann gæti engan lim lík- amans hreyft, nema annan hand- legg sinn. En er þeir voru horfnir úr augsýn brosti hann við og hugs- aði sem svo: „Sannarlega er það einkennilegt, að einmitt á meðal manna af þess- ari stétt skuli menn verða varir mestrar hugulsemi og trygðar." Því næst drógst hann upp á klett nokkurn, en þaðan hafði hann gott útsýni út á sjóinn. Hann horfði nú á félaga sína draga upp segl og bú- ast til brottsiglingar. Loks drógu þeir upp akkerið og bráðlega fór að koma skrið á skútuna. „La Jeune Amélie“ fór af stað létt og fagur- lega, eins og máfur, sem hefur, sig á flug af yfirborði sjávar. Innan stundar var skútan komin úr aug- sýn. Að minsta kosti gat Edmond ekki lengur eygt hana, þaðan sem hann sat. Og nú reis hann á fætur snarplega, og varð í engu séð, að honum væri meint á nokkurn hátt. Hann var léttur og frár sem kiðling- urinn er hleypur klett af kletti, á milli murturunnanna og annars lág- gróðurs á eyjunni. Og hann hraðaði sér og fór sömu leið og áður, lét merkin á klettunum vísa sér veginn. „Og nú,“ mælti hann hátt og snjalt, er hann nam staðar við klett- inn og hugsaði um leið um æfin- týrið í „Þúsund og einni nótt“: „Sesam, opnist þú!“ XXIV. kapítuli. I hellinum. Sól var nú að kalla í hádegisstað. Klettarnir nætursvalir hitnuðu smám saman við skin hennar, svo Edmond kendi vls sólar úr jörð við hvert spor. Engisprettur i þúsunda- tali, í murturunnum og öðrum lág- gróðri, tístu án afláts og var það tilbreytingarlaust og litt ánægjulegt á að hlýða. Murtu-runar og olíuviðir bærðust í hafsvalanum, sem lék um eyjuna. Við hvert skref Edmonds gat að líta eðlur skríðandi á milli steinanna. Voru þær grænar á lit sem smaragðar og glitti i þær i sólskininu. En i fjarska leit hann villigeiturnar stökkva af einni klettasnösina á aðra. Það varð eigi með sanni sagt, að engir væri „íbú- ar“ eyjarinnar, en eigi að síður var Edmond sér þess meðvitandi, að hann var eina mannlega veran á þessum stað, en það var sem guð hinn almáttki héldi í hönd hans og leiddi hann áfrain, nær og nær markinu. En þann veg var hann skapi farinn, sem hráðlega myndi eitthvað mikilvægt gerast, eitthvað, sem myndi valda æsingu i hug hans og ef til vill gera liann óttasleginn. Tilfinningum hans var eigi ólíkt varið og eyðimerkurfarans, sem ótt- ast jafnvel dagsbirtuna, því að á þeim slóðum getur verið öryggi að næturdimmunni. Þessar hugsanir náðu svo öflugum tökum á Iíantési,
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148

x

Rökkur

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Rökkur
https://timarit.is/publication/1770

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.