Morgunblaðið - 23.05.1998, Side 79

MORGUNBLAÐIÐ
BREF TIL BLAÐSINS
LAUGARDAGUR 23. MAÍ 1998 Z8
Borgarstjórn og hundalíf!
Frá Guðleifu Sunnu Sævursdóttur:
ÉG ER hundaeigandi í Reykjavík
og í tilefni borgarstjórnarkosninga
og mikillar umræðu um Geldinganes
og afdrif þess er eitt og annað sem
ég ætla að gera athugasemdir við og
þætti vænt um að fá einhver svör frá
þeim sem þetta varðar.
Ég borga sérstakan skatt fyrir
það að fá leyfi til að hafa hund sem
er 9.800 kr. fyrir leyfið og svo 8.700
kr. árlega eftir það. Ég væri alveg
sátt við það ef ég fengi meira á móti,
t.d. í formi aðstöðu, en því miður er
hún ekki góð. Þau svæði þar sem ég
má leyfa hundinum mínum að
hlaupa lausum eru samkvæmt
reglugerð frá hundaeftirlitinu: Auð
og óbyggð svæði fjarri íbúðarbyggð,
Geirsnef og Geldinganes, en á hinu
síðara á að fara að byggja og virðist
það vera mikið bitbein R-listans og
sjálfstæðismanna.
Það sem mig langar að vita er að
ef á að byggja á Geldinganesi, hvort
sem það verður íbúðarbyggð eða at-
hafnasvæði þá seljast lóðir vafalaust
dýrt þar, hvað koma hundaleyfin til
með að lækka mikið? Mikill missir
verður að Geldinganesi fyrir hunda
og eigendur þeirra, sem þykir gam-
an að njóta útiveru frjálsir úti í
náttúrunni en hafa kannski ekki
aðstöðu til að keyra langt til að finna
auð og óbyggð svæði fjarri íbúðar-
byggð. Ég hef heyrt að það eigi að
laga aðstöðuna á Geirsnefi og gleðst
yfir því vegna þess að sá staður er
hvorki hundum né möpnum
bjóðandi, algjört drullufen. Ég lít
hins vegar ekki svo á að lagfæring
þar komi á nokkurn hátt í stað Geld-
inganess vegna þess að það er löngu
tímabært að gera eitthvað í því máli.
Ef hundaleyfisgjöldin eiga ekki að
lækka, hvað fá þá hundar og eigend-
ur þeirra í staðinn? Samkvæmt upp-
lýsingum frá heilbrigðiseftirlitinu
eru u.þ.b. 1.200 hundar á skrá í
Reykajvík og fer þeim sífellt fjölg-
andi. Þetta gera þá u.þ.b. 10.440.000
kr. á ári fyrir hundagjöldin (miðað
við 1.200 x 8.700) og svo bætist við
að ef hundurinn sleppur þá borgar
eigandinn 6.500 kr. fyrir það en
13.000 kr. ef hundurinn er ekki með
leyfi og reikna ég með því að það nái
yfir kostnað við fóngunina. Það þarf
ekki að segja mér að fyrir þessa
upphæð, tæplega tíu og hálfa milljón
króna á ári, sé ekki hægt að bæta
aðstöðuna. Ég geri mér grein fyrir
að eitthvað fer í ruslatunnur, endur-
nýjun á þeim, tæmingu o.þ.h. en ég
get ekki ímyndað mér að það sé
mikið, því að á gönguferðum mínum
um Grafarvoginn - ég þekki það
ekki annars staðar - hef ég rekist á
eina slíka en þær eru nú víst tvær er
mér sagt. Þykir mér það ekki mikið í
jafn fjölmennum bæjarhluta og
Grafarvogi þar sem eru margir fal-
legir göngustígar.
Ég held að mér sé óhætt að full-
yrða að hvergi annars staðar í heim-
inum sé komið fram við hundaeig-
endur með þeirri lítilsvirðingu sem
oft vii'ðist tíðkast hér á landi. Ann-
ars staðar virðast fleiri hafa gert sér
grein fyrir að vel uppalinn hundur
er yndislegur félagi þó að honum
fylgi einnig mikil vinna ef vel á að
vera. Vissulega eru svartir sauðir
innan um dýraeigendur og þurfa
margir að taka sig á, t.d. í sambandi
við þrifnað og umhirðu við dýrin sín
en meirihlutinn held ég nú að standi
sig vel og við eigum heimtingu á að
fá meira í staðinn fyrir þau gjöld
sem við þurfum að gi'eiða.
Ég held að við getum ekki metið til
fulls mikilvægi þess að leyfa bömum
að alast upp við og læra að umgang-
ast dýr ef hægt er. Án þess að ég geti
fært fram einhver læknisfræðileg rök
þá kæmi mér ekki á óvart að vaxandi
fjölda astma- og ofnæmissjúklinga
mætti á einhvern hátt rekja til þess
að mörg böm fá aldrei að umgangast
dýr. Kynni barna af dýram hafa þó
sjálfsagt aukist með tilkomu Fjöl-
skyldu- og húsdýragarðsins en áður
en hann kom til sögunnar þekktu
mörg borgarböm ekki hest frá kú. Að
lokum vil ég hvetja aðra hundaeig-
endur og dýravini til að láta í sér
heyra og segja sína skoðun. Það hlýt-
m- að vera hægt að gera betur.
GUÐLEIF SUNNA
SÆVARSDÓTTIR,
Álfaborgum 15, Rvik.
Réttarstaða ríkiseiidurskoðunar
Frá Sigurði Georgssyni:
AÐ undanförnu hefur ríkisendur-
skoðandi, Sigurður Þórðarson,
staðið í ströngu. Að beiðni Sverris
Hermannssonar, fyrrverandi banka-
stjóra Landsbankans, gerði
ríkisendurskoðandi sérstaka athug-
un á risnu- og ferðakostnaði LI með
það að markmiði að meta hvort
kostnaður bankastjóranna þriggja
væri í samræmi við reglur sem um
þau efni gilda eða eru taldar eiga að
gilda. Svo óheppilega vill til að ekki
er að finna, svo óyggjandi sé, til-
teknar reglur um risnu og ferða-
kostnað bankastjóra. Þrátt fyrir það
hefur ríkisendurskoðandi komist að
þeirri niðurstöðu að Sverrir Her-
mannsson hafi brotið reglur þær
sem enginn veit hverjar eru og í sér-
stökum viðtalsþætti í sjónvarpi hef-
ur þessi maður fullyrt að Sverrir
Hermannsson sé sekur maður.
Skýi-ingum Sverris Hermannssonar
á þeim atriðum sem ríkisendur-
skoðandi telur áfátt hefur ríkisend-
urskoðun hafnað án skýringa.
Menn hljóta þvf að spyrja sem svo:
„Er niðurstaða ríkisendurskoðanda
fullnaðardómur í málinu, eða er
ríkisendui'skoðun í þessu tilviki
stjómvald, hvers niðurstöðu er unnt
að skjóta til úrlausnar dómstóla."
Að sjálfsögðu er svo skv. stjórnar-
skrá og skyldu menn varast að álíta
ályktun ríkisendurskoðanda fullnað-
ardóm um málefnið.
SIGURÐUR GEORGSSON,
hæstaréttarlögmaður.
Það sem er fallega
hugsað er oft illa gert
Frá Hallgrími Oddssyni:
Á FJÖGURRA ára fresti skýtur upp
stórkostlegu hitamáli okkar Reykvík-
inga. Hverjir era bestir, spyi'jum við
og fáum verður svarafátt. Menn
skipta sér í fylkingar, troða á skoðun-
um annarra, næla í sig barmmerki og
spássera síðan hnarreistii' um
göngugötur borgarinnar.
Fyi-ir fjórum árum gekk ég sjálfur
um götur bæjarins gersamlega alvit-
ur um það sem var öllum fyrir bestu.
Ég réðst á vini mína líkt og mannýgt
naut og öskraði þar til blóðhleyptar
æðarnar ætluðu út úr augunum á
mér að hjartað væri vinstra megin og
hugsjónin, fegurðin og ástin ættu
rætur sínar að rekja til þessa undur-
samlega líffæris.
Með eld hins heita sannleika gekk
ég til verks og kaus hinn nýkomna
Reykjavíkurlista. Bauð ég svo öllum
að gera slíkt hið sama. Það leið hins
Frá Guðjóni Sigurðssyni:
I MINUM huga snúast kosningar
um málefni en ekki menn. Ég vil enn
og aftur skrifa um málefni R-listans.
Eg hef í mínum greinum gagmýnt
R-listann fyrir svikin loforð. Enginn
frá R-lista hefur hrakið það sem ég
hef sett fram. Maður hlýtur að dæma
flokka efth loforðum og hvemig þau
loforð hafa verið efnd. Ég hef bent á
loforð R-listans frá árinu 1994 um
dagvistun, húsnæðismál, yfirbyggða
innisundlaug, fjölnota innan-
hússaðstöðu, tónlistarhús, atvinn-
umál og fleira mætti telja.
Nú hefur R-listinn birt stefnuski'á
sína fyrir næsta kjörtímabil. Þar er
dálkur um þjónustu við barnafjöl-
skyldm- í fyriiTÚmi. Þar kemur m.a.
vegar ekki langur tími þangað til
bakþankarnh bönkuðu upp á og nú
eftir 48 mánaða umhugsunartíma hef
ég komist að þeirri niðurstöðu að til
þess að stjórna jafn stóra fýrirtæki
og Reykjavíkurborg er þurfi líkleg-
ast að hugsa ofurlítið með höfðinu.
Reykjavíkurlistinn ber að vísu hag
okkar allra fyrir brjósti. Þeh' gáfu
okkur jú falleg loforð - þótt litlar
væra efndimar. Þeh' vildu hreina
strandlengju - og lögðu á holræsa-
skatt. Og þeir vildu skila okkur
skuldlausum borgarsjóði - svo þeir
bara yfirfærðu skuldirnar.
Það er því með eftirsjá og harm í
brjósti sem ég kveð minn yndislega
fallega og örlítið barnalega heim og
viðurkenni fyrir sjálfum mér sem
öðram að það sem er fallega hugsað
er því miður oft illa gert.
fram sama dagvistartrygging og fyr-
ir fjóram áram. Þar stendur einnig
„10 nýir boltavellir í hverfum borgar-
innar“. Þessi stefna var fyrir fjóram
áram. Enn kemur sundlaugin á dag-
ski’á og yfirbyggður knattspyrnuvöll-
ur. Tónlistarhúsið er líka núna með.
Þar sem Ingibjörg Sólrún borgar-
stjóri hefur ekki svarað þeim spurn-
ingum og fullyrðingum mínum fer ég
fram á að efsti maður á R-lista, Helgi
HjörVar, svari mér, ásamt mörgum
öðrum sem hafa spurt um þessi mál.
Ef þetta era svik, er þá hægt að
treysta nýju stefnuskránni hjá R-
lista? Fáum þetta á hreint sem allra
fyrst.
GUÐJÓN SIGURÐSSON,
Hátúni lOa, Rvík.
„Af því
bara“
Frá Emi Gunnlaugssyni:
„NO comment" er svar sem menn
beita nokkuð oft núorðið þegar flett
hefur verið ofan af þeim gjörning-
um þeirra sem ástæða þykir til að
skammast sín fyr-
ir. Lítil börn sem
eru tiltölulega
nýhætt að nota
bleiu nota svipað
viðkvæði ef þau
gleyma sér og
gera í buxumar.
Sum börn fela sig
í einhverju skoti
eða bak við hurð
og bíða þess að
upp um þau komist en þetta þykir
þeim að jafnaði hinn mesti glæpur á
þessu þroskaferli sínu. Skömmin yf-
ir gjörningnum er yfirleitt meiri en
svo að óþægindin verði til þess að fá
barnið til að tala - fyrr en farið er
að svíða verulega.
Forsvarsmenn íslenskra
sjávarafurða hf. hafa ekki viljað tjá
sig í fjölmiðlum um þær ásakanir
fyrrverandi starfsmanna við verk-
efni þeirra á Kamchatka að þeir hafi
blekkt starfsmenn sína varðandi
kjör þeirra vegna starfa við verk-
efnið og segjast ekki sjá ástæðu til
þess. Éða eins og það útleggst á
smábarnamáli: „Af því bara“. Það
verður fróðlegt að fylgjast með hve
lengi yfirmenn Islenskra sjávaraf-
urða hf. endast í blautum brókum á
bak við hurð. Það getur líka sviðið í
samviskuna en sumir eru lánsamir
að vera ekki útbúnir slíkum að-
skotahlutum.
Höfundur er fyi-rverandi starfs-
maður íslenskra sjávarafurða hf.
ÖRN GUNNLAUGSSON,
Lindasmára 79, Kópavogi.
HALLGRÍMUR ODDSSON,
Framnesvegi 11, Rvík.
Spurt í vinsemd
Nýju fötin
keisarans
Frá Gísla Ragnarssyni:
ÞAÐ hefur Iengi tíðkast á íslandi að
greiða lág laun fyrir kennslu barna
og hjúkran sjúki'a. Óvíða starfa
fleiri úr þessum stéttum en hjá
Reykjavíkurborg og era konur þar í
miídum meirihluta. Þegar R-listinn
vann borgina fyrir fjórum árum
héldu margir að nú yrði stefnu-
breyting. Kvennalistakona, sem
barist hafði fyrir því í ræðu og riti
að hækka lægstu laun, tók við
stjórnartaumunum. En hugsjónir
hennar reyndust sen nýju fötin
keisarans, aðeins blekking. Kennar-
ar og heilbrigðisstéttir hafa staðið í
hörðum vinnudeilum við borgar-
stjórann og ekki náð miklum
árangri, þrátt fyrir verkföll. Eftir-
tektarvert er að Ingibjörg Sólrún
taldi sig tilneydda til að rýra kjör
ræstingarkvenna í skólanum. Ef-
laust hefur henni þótt þessar konur
hafa það of gott. Fullyrt er að
launamunur karla og kvenna, sem
starfa hjá Ingibjörgu Sólrúnu, hafi
aukist á valdatíma hennar. Ingi-
björg Sólrún hefur byggt leikskóla,
því verður ekki neitað, en hún borg-
ar gæslufólki sem þar starfar smán-
arlaun.
Nú er aftur komið að því að
Reykjavík ákveði hverjir stjórni
borginni næstu fjögur árin. Ég veit
að margir létu blekkjast af Ingi-
björgu Sólrúnu í síðustu kosning-
um. Hún var skærasta stjarna
Kvennalistans sem hafði beitt sér
gegn stóriðju og fyrir því að lög-
leiða lágmarkslaun. Þegar hún
hafði náð völdum, virkjaði hún á
Nesjavöllum sem var forsenda nýja
álversins á Grundartanga og greið-
ir konum í sinni þjónustu laun sem
samsvara atvinnuleysisbótum. En
hugsjónanekt hennar virðist ekki
skipta máli. Nýju fötin keisarans
duga enn vel. Samkvæmt
skoðanakönnunum fær R-listinn
meirihluta í kosningunum 23. maí.
Aðeins yngstu kjósendurnir sjá í
gegnum blekkinguna, alveg á sama
hátt og í ævintýrinu. Fyrir fjórum
árum fór Ingibjörg Sólrún fyrir
skrautfylkingu í klæðum sem
reyndust efnislaus. Enn í dag ríður
hún í broddi fylkingar R-listans í
nýjum skrautbúningi. Ég vona að
fleiri en unga fólkið sjái að hún er
nakin.
GÍSLI RAGNARSSON,
Aflagranda 27, Rvík.
Dómgreind -
dómgreindarleysi
Frá Práni Sigti-yggssyni:
„BLINDIR sjá! Blindir sjá!“
margendurtók Helgi Hjörvar á Sýn
í gærkvöldi, og ég lagði við hlustir.
Var maðurinn loksins að færa okkur
stóra-sannleikann?
Því miður: Helgi setti upp lituð
gleraugu og um leið varð deginum
Ijósara að hans sýn var í gegnum
litað gler.
Þegar Helgi segir „blindir sjá!“,
meinar hann hvað: „Siðblindir sjá.“
Staðfesting þessarar fullyrðingar
birtist á síðum Morgunblaðsins í
morgun, með ritsmíð fósturföður
annars frambjóðanda R-listans, sem
að undanförnu hefur verið í um-
ræðunni manna á meðal vegna
margra ára fjármálaóreiðu, eins og
kunnugt er.
Með ritsmíð sinni ætlar maðurinn
að gefa uppeldissyninum aflausn og
syndakvittun, eins og siðferðisvott-
orð frá honum sé pappírsins virði.
Enginn getur tekið mark á öðru eins
bulli.
Slóð fjármálaóreiðumanna, sem
búa til ný og ný málamyndafyrir-
tæki með nýjum nafnnúmeram, sem
öll enda í fjárnámi og þar af leiðandi
gjaldþrotum, lýsa óráðvendni og
ævintýramennsku dómgreindar-
lausra framapotara og fjárglæfram-
anna.
Þótt fósturfaðirinn hrópi „rógur -
rógur“, treystir hann sér ekki til að
vera málefnalegur og hrekja eitt
einasta atriði þeirra ávirðinga, sem
fóstursonurinn er bendlaður við.
Þess í stað tekur hann að upphefja
drenginn með stói'yi'tum einkunnum,
eins og „mannkostamaður", „réttlæt-
isunnandi" og „dugnaðarforkur".
Er velsæmi fólgið í þessu?
Eða ei' „brostin dómgreind" þar
sem síst skyldi?
ÞRÁINN SIGTRYGGSSOlí
vélfræðingm'.
Leikskólar eru
ekki neyðarúrræði
Frá Margréti Gestsdóttur:
í KOSNINGABARÁTTU þeirri
sem nú lýkur brátt hefur annar
frambjóðendahópurinn haldið
mjög á lofti fyrirheiti um greiðslur
til foreldra sem kjósa að dvelja
heima með börnum sínum fyrstu
árin. Greiðslunum er ætlað að
gera slíka samveru að raunveru-
legum valkosti við hlið dagvistar-
kerfisins. Ekki er að efa að mein-
ingin er góð en eftir samræður við
nokkra foreldra þykir mér ástæða
til að gera athugasemdi við þessa
umfjöllun.
Leikskólar eru ekki geymslu-
staður sem fólk neyðist til að nota.
Þeir eru fyrsta stig í skólagöngu
barnanna okkar og börnin eiga
rétt á að fá að njóta þess sem þar
fer fram. Ég á tvö börn sem hafa
orðið þeirrar gæfu aðnjótandi að
fá að menntast og þroskast undir
handleiðslu fagfólks sem ég er
ævinlega þakklát. Síst má þó
skilja orð mín svo að ég sé með
þeim að varpa rýrð ó okkur for-
eldra barnanna eða aðra sem að
þeim standa, við erum öll besta
fólk og mikils virði í uppeldi barn-
anna. En ég fullyrði að á leikskól-
um landsins vinni vel menntað og
gott fólk með mikla faglega þekk-
ingu á öllu því sem að börnum lýt-
ur. Af reynslu minni af leikskólan-
um Hálsakoti við Hálsasel og
reynslu margi-a annarra af ótál
öðrum leikskólum fullyrði ég að á
þeim fer fram fróbært starf sem
öll börn ættu að fá að vera aðnjót-
andi.
Kjósi foreldrar að nýta sér fyrr-
nefndar greiðslur er eðlilegt að
tekjuminna foreldrið - langoftast
móðirin - hætti að vinna úti og
helgi sig heimili og börnum. Sú
hugmynd að borga konum fyrir að
halda sig heima svo að börnin
þurfi ekki að fara á leikskóla er
svo ákaflega á skjön við annað það
sem er að gerast hjá okkur ungum
konum nútímans að furðu má sæta
að henni skuli vera haldið á lofti
með þeim hætti sem gert er um
þessar mundir. Væri ég leikskóla-
kennari þætti mér einnig felast í
henni mikil lítilsvirðing gagnvart
starfi mínu.
MARGRÉT GESTSDÓTTIR,
Engjaseli 87, Reykjavi?