Eimreiðin - 01.01.1904, Qupperneq 64

64
og verzlun jarðyrkjufæra og búskaparáhalda. Alþingi veitti framt að
130,000 kr. til landbúnaðarins. Að lokum minnist höf. á Búnaðar-
ritið, sem bændum ætti að vera bæði þörf og ánægja að eiga og lesa.
2. »Reglur fyrir Mjólkurbú* eftir Sigurð Sigurðsson. Reglur
þessar eru sniðnar eftir samkynja reglum í Danmörku, en lagaðar eftir
þvl, sem á við á íslandi. Reglunum fylgja skýringar, og höf. tekur
að síðustu fram nokkur mjög áríðandi atriði, t. d. »að bannað sé að
flytja til búsins mjólk eða ijóma úr veikum kúm«.
3. >Um Barðastrandarsýslu« eftir Einar Helgason. Höf. ferðaðist
eftir tilmælum Búnaðarfélagsins um Barðastrandarsýslu 1901, til þess
að athuga sandfokið í Sauðlauksdal og skógana í sýslunni og líta eftir
búnaðarháttum þar. Ritgerð þessi er einkum um skógana. Höf. lýsir
mjög vel landslagi og skógarleifum í sýslunni. Hún er allauðug að
skógarkjarri, þótt alt sé það lágvaxið. Hæstu hríslurnar eru 8—9 fet.
Garðyrkja er á háu stigi. Flatarmál matjurtagarðanna í sýslunni er
nálega 19400 □ faðm.
4. »Ferð um Austurland* eftir Sigurð Sigurðsson. Búnaðarfélagið
fól höf. 1901 að ferðast um Múlasýslurnar til þess að leiðbeina í jarða-
bótum og vekja áhuga á þeim. Ritgerðin er skýrsla um ferð þessa.
Höf. telur búskap bænda í Múlasýslunum yfirleitt mikið fremur góðan
og jafnvel myndarlegri og álitlegri en víðast hvar annarstaðar á land-
inu. En þó er útflutningur af landi burt langmestur úr Múlasýslunum.
Orsökin er auðvitað eingöngu sú, að síðustu árin hefur verið unnið í
sýslum þessum með mesta ákafa að »vesturferðum«. í flestum sveitum
Múlasýslna eru búnaðarfélög. Einna elzt þeirra er búnaðarfélag Fljóts-
dælinga, stofnað fyrst um 1846—1848. Garðyrkja er þar alment lítil
og mjólkurbú enn þá engin, enda mjög erfitt með stofnun þeirra þar
sökum stijálbygðar. Höf. ræður bændum í Múlasýslunum þessi ráð:
Að fækka eigi fénu, hætta að færa frá, fjölga kúnum, girða, slétta og
auka túnin og hirða og nota vel áburðinn.
5. »Gróðrarstöðin« eftir Einar Helgason er lýsing á gróðrarstöð-
inni í Reykjavík. — Höf. er forstöðumaður hennar. — Stöðin er að-
eins 2 ára gömul. Um árangur gróðrartilraunanna er ekkert verulegt
hægt að segja fyr en eftir nokkur ár. En óefað kemur gróðrarstöð að
góðu gagni á íslandi eins og annarstaðar.
6. »Ferð um Borgarfjörð« eftir Sigurð Sigurðsson. Eftir ráðstöf
un Búnaðarfélagsins ferðaðist höf. um Borgartjörð 1901 til að leiðbeina
bændum við framræslu og áveitu. Grein þessi er stutt skýrsla um
ferðina og tillögur höf. um framræslu á þeim bæjum, þar sem þörfin
var mest. Um Borgartjörð kemst hann svo að orði: »Borgarfjarðar-
hérað er óefað eitt af beztu héruðum landsins. . . . Þar eru innan um
stórefnabændur og afkoma manna yfir höfuð góð í flestum sveitum.
Héraðið er yfirleitt frítt og hefur ( sér fólgin flest eða öll skilyrði til
framfara og blómgunar. Landskostir eru þar góðir, túnrækt gæti verið
mikil, engjar víða afbragð, garðyrkja töluverð, og mætti auka hana
mjög. . .. Veiði er þar í hverri á og hveijum læk o. s. frv.«.
7. —8. »Skipulagsskrá og reglugjörð fyrir Ræktunarsjóð íslands«
og »Mjólkurtafla frá Laufási í Reykjavík 1900 og 1901«. Með þess-
um 2 smágreinum endar fyrsta heftið.