Vikan


Vikan - 07.12.1967, Side 8

Vikan - 07.12.1967, Side 8
• • • • • • • • • • • • • •mi . • • • • • • »iBf • • • • • • • - • ■ • SgRPr • • íépeK? ••«•••• • • » • • • •. Gjafavörur °9 snyrtivörur r I fjölbreyttu úrvali SNYRTIVORUBUDIN Bankastræti 8, sími 24758. — Stigahlíð 45—47, sími 83235. Eftir Juliette Benzoni Viðkvæm og ótakamikil skóldsaga um óstir og ör- lög gullsmiðsdótturinnar Catherine. Viðburðarík og spennandi enda talin í flokki með DESIREE og ANGELIQUE, metsölubókum um allan heim. L í® $® Teikningar: Halldór Pétursson f® I® i® i® I® I® I® I® I® i® l® i® I® l® I® l® I® i® Einu sinn var ríkur bóndi á bæ. Voru húsakynni mikil og þrifleg og baðstofan öll þiljuð í hólf og gólf. En sá annmarki var á bæ hans, að hver, sem heima var á jólanóttina, fannst dauður daginn eftir, og var því fremur illt fólkshald á bænum, því enginn vildi vera heima þessa nótt, en þó hlaut einhver jafnan að gjöra það. Einu sinni 'sem oftar réði bóndi til sín nýjan smala, því hann átti fjölda fjár og þurfti dulegan mann til að gegna því. Bóndi sagði manninum frómlega frá annmarka þeim, sem var á bæ hans og fyrr er getið. En maðurinn lézt ekki hirða um slíkar bábiljur og væri hann allt eins fús á að fara til hans fyrir það. Fer nú maðurinn til bónd- ans, og líkar hvorum þeirra mjög vel við annan. Líður svo fram til jóla um veturinn. Býst þá bóndi og allt fólk hans til aftansöngs á aðfangadaginn nema smalinn; hann bjó sig ekki til kirkjuferð- ar. Bóndi spyr, því hann fari ekki að búa sig. Vinnumaður segist ætla að vera heima, því það sé ófært að yfirgefa bæinn mannlausann, og láta skepnurn- ar standa svo lengi málþola. : Bóndi bað hann skeyta ekki um það, segist hafa sagt honum, að i engum manni böðvaðist þar heima að vera á jólanóttina, því hvert lcvikindi, sem þá sé inni í bænum, sé drepið, og vilji hann fyrir engan mun eiga það á hættu. Smalinn lét sem þetta mundi vera hégilja ein og sagðist vilja reyna. Þegar bóndi gat | engu við hann ráðið um þetta, fór hann burtu með fólkinu, en vinnumaður var einn eftir ] heima. Þegar smalinn var nú einn orðinn um kvöldið, fór hann að hugsa um áform sitt með sjálf- um sér og að ekki mundi hér allt með felldu, svo að víst mundi sér betra að vera við öllu 8 VIKAN-JÓLABLAÐ
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112

x

Vikan

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.