Íslenskt mál og almenn málfræði - 01.01.2006, Qupperneq 16

14
Guðvarður Már Gunnlaugsson
mátti lesa meira, sérstaklega á bakhlið bréfsins. í ljós kom að upphaf-
legur texti á blaðinu var úr Guðmundar sögu biskups eftir Amgrím
Brandsson (D-gerð Guðmundar sögu) og blaðið hafði verið skorið úr
bók frá um 1400. Stefán birti grein um þessa rannsókn sína: Um hand-
rit að Guðmundar sögu bróður Amgríms (1960), og var það hans
fyrsta fræðilega grein. Nokkmm ámm síðar vakti C-gerð Guðmundar
sögu biskups athygli Stefáns og nánari athugun leiddi í ljós að hún
skipaði veglegri sess í þróunarsögu Guðmundar sagna en áður hafði
verið talið. Að fmmkvæði Jóns Helgasonar varð úr að Stefán gerði úr
garði fræðilega útgáfu allra fjögurra gerða sögunnar. Útgáfa á Guð-
mundar sögu biskups varð þar með aðalviðfangsefni hans í fræðunum.
Fyrsta bindið sá dagsins ljós árið 1983 sem 6. bindi í ritröðinni
Editiones Arnamagnœanœ B (Guðmundar sögur biskups I. Ævi Guð-
mundar biskups. Guðmundar saga A), en honum varð fljótlega ljóst að
sér mundi ekki endast aldur til að gefa út öll fjögur bindin ef upptekn-
um hætti væri haldið. Við annað bindi útgáfunnar (B-gerð) ætlaði
hann hins vegar að ljúka á árinu 2006. Stefán tók einnig að sér að gefa
Guðmundar sögu biskups út fyrir Hið íslenska fomritafélag og var sú
vinna langt komin er hann lést.
Útgáfa texta útheimtir að öll þekkt handrit hans séu rannsökuð og
rannsókn Stefáns á handritum Guðmundar sögu leiddi m.a. af sér ljós-
prentaða útgáfu á 8 handritsbrotum með sögum af íslenskum biskup-
um með rækilegum og yfirgripsmiklum inngangi um skrift og málfar
sem kom út árið 1967 sem sjöunda bindið i ritröðinni Early Icelandic
Manuscripts in Facsimile (Sagas of Icelandic Bishops: Fragments of
Eight Manuscripts).
Einn þáttur starfa Stefáns við Ámastofhanimar í Kaupmannahöfn
og Reykjavík var að leiðbeina fólki við útgáfustörf og aðrar rannsókn-
ir, lesa og gagnrýna ritgerðir og staka kafla úr ritum í smíð. Hann lagði
mikla áherslu á að menn vönduðu til verka og gat orðið reiður yfir
hugmyndum sem honum þótti heimskulegar.
Stefán hafði lifandi áhuga á þjóðmálum og menningarmálum.
Leiðarljós hans á því sviði vom sterk réttlætiskennd og samúð með
þeim sem minna.máttu sín, samfara andúð á yfírborðs- og sýndar-
mennsku. Hann tók virkan þátt í ýmiss konar félagsstörfum. Hann var