Akranes - 01.10.1957, Qupperneq 24

skorts á nægilega stóru og hentugu hús-
næði, þangað til hið nýja og veglega
skólahús var fullgert.
Siðari kona síra Sigtryggs, Hjaltlína
Guðjónsdóttir, var hans hægri hönd við
Skrúð og skólann. Hennar þáttur er mik-
ill, því að hún hefir verið hin góða dis
við hlið eiginmannsins.
Ég tel enga ástæðu til þess að reyna
að gera upp hvar síra Sigtryggur hefir
verið mestur, sem ræktunarmaður, skóla-
maður eða sem prestur. Hann hefir
ótrauður lagt fram krafta sína til allra
starfa sinna. Sjálfur myndi hann segja:
það var barnsvani, og ég hefi haldið
þeim góða sið. Hans boðorð er: Sýn mér
trú þína í verkum þínum, og því boðorði
hefir hami fylgt trúlega sjálfur. Líklega
er hann stærstur i skólastarfi sínu. Þar
skapaði hann æskulýðnum ný og betri
„kilyrði til þekkingar og ástundunar. Hér-
aðsskólana viðs vegar um land má óhik-
að skoða sem arftaka Núpsskólans og af-
leiðing starfsemi hans. Ahrif síra Sig-
tryggs á skólamál þjóðarinnar eru því
býsna víðtæk, og munu þess fá eða eng-
in dæmi hérlendis, að einstakur maður
hafi haft jafn mikil áhrif á mál þessi.
Þegar minnzt er á skólastarf í anda
lýðháskólanna dönsku má ekki gleyma
hinu merkilega skólastarfi Sigurðar Þór-
ólfssonar í Borgarfirði. Hann reisti djarf-
lega og drengilega merki það, sem Guð-
mundur Hjaltason vildi reisa með skóla
sínum í Hléskógum. Að vissu leyti fetaði
síra Sigtryggur í slóð Sigurðar. En skóla-
starf hans er jafn þýðingarmikið fyrir
það, enda löngu metið og viðurkennt af
almenningi og forráðamönnum skólamál-
anna.
Að lokum vildi ég minnast nokkrum
orðum á ást síra Sigtryggs á sönglistinni.
Hann er sérstaklega söngfróður og söng-
vinn. Hefir raddsett allmörg lög, eldri
og yngri, og samið þó nokkuð af lögum.
1 sumum tilfellum samið bæði lag og ljóð.
Síra Sigtryggur mun lítið hafa flíkað
þessum ígripastörfum, sem eru þó meiri
að vöxtum og verðleikum en ókunnuga
getui' grunað. Hann á það sammerkt við
marga afreks- og iðjumeim, að þeir eru
hlédrægir, og halda verkum sínum 1 ítt á
lofti. Telja það sjálfsagt og alvanalegt,
sem aðrir auglýsa sér til lofs og frægðar.
Allt slíkt er síra Sigtryggi frábitið. Hann
er maður hógvær, sem vill þjóna og þykir
sjálfsagt að þjóna sérhverju því, er horfir
til mannbóta og mannræktar. Það er
grundvöllur hans sem skólamanns, prests
og ræktunarbónda. Dagfar hans allt ber
vott þess sama.
Síra Sigtryggur hefir að maklegleikum
verið sýndur margvislegur opinber sómi,
en mest hygg ég honum þyki umvert að
vita og verða þess áskynja, að hann á
hlýjar og hugljúfar minningar nemenda
sinna og allra Jieirra, sem hafa ált því
láni að fagna að kynnast honum.
Störf þeirra Núpsbræðra, Kristins og
síra Sigtryggs verða seint fidlþökkuð, en
sú mvndi þeim bræðrum mest gleði, að
verk þeirra verði farsæl og breiði bless-
un og búsadd yfir Vestfirði, og svo vítt
um land sem þau frekast ná-
(Grein />essi var skrifuS í úrsbyrjun 1951)
228
A K R A N E S