Akranes - 01.10.1957, Blaðsíða 53

lagður um lóðina, svo að hún er nú
mokkuð minni en áður er talið. Þessa
húseign metum við 1450 kr. og alla lóð-
ina 520 kr. og 80 aiira= 1970.80 kr.
Allt millirúm í grindinni hátt og lágt
er uppfyllt með þurrum mosa. Að utan
er húsið ljósmálað og borðin ferniseruð
áður“.
Hús þetta byggði Jón Benediktsson, en
hann hafði áður búið í Götu, með konu
sinni, Valgerði Eyjólfsdóttur. Þessi mikla
lóð náði allt vestur að Vesturgötu, þar
sem nú stendur verzlunaihús Þórðar Ás-
mundssonar h.f. En þegar Jón og Val-
gerður fluttu í Aðalból, seldu þau Hall-
grími Tómássyni Götu-bæinn, þar sem
hann byggði skömmiu síðar hús og kallaði
Grímsstaði. Alls þessa er nokkru nánar
getið í 3.—4. tbl. 1950.
Valgerður var áður gift Lofti Jónssyni
en hann var bróðir Isaks á Háteig, og
Kristínar, móður Jónínu Jónsdóttur, konu
Jóns Halldórssonar í Lambhúsum. Loftur
var einn af hásetum Péturs Hoffmanns
og drukknaði með honum i janúar 1884.
Inklega er það vorið 1887 er Jón Bene-
diktsson gerist vinmumaður Valgerðar, en
þau gifta sig 24. nóvember 1888.
Jón Benediktsson er fæddur 7. janúar
1864 í Uppkoti í Norðurárdal (í túnfæt-
inum á Hvassafelli, en nú fyrir löngu
komið i eyði). Foreldrar hans voru:
Benedikt; Þorsteinsson og Halldóra Þor-
steinsdóttir, hjón búandi í Uppkoti. (Þor-
steinn Benediktsson, bróðir Jcns, er fædd-
ur 29. júni 1862, en þá voru foreldrar
þeirra vinnuhjú á Hvassafelli).
Valgerður Kristim Sigríður Eyjólfsdótt-
ir var hins vegar fædd í Reykjavik hinn
31. október 1857, og voru foreldrar hemi-
ar: E}rjólfur Pálsson, sjómaðuir frá Mels-
húsum í Reykjavik og kona hans, Vil-
borg Jónsdóttir. Meðal barna þeirra og
systkina Valgerðar voru: Kristbjörg í
Sandabæ, móðir Vilhjálms Benediktsson-
ar í Efstabæ, Valintínus Eyjólfsson, lengi
verkstjóri í Reykjavik, Páll Eyjólfsson í
Sjávarhólum á Kjalarmesi og Sveiim
Eyjólfsson, sem síðast bjó í Bakkakoti á
Seltjarmarnesi. Harm bjó áður í Efri-
húsum í önundarfirði. Kona hans var
Anna Guðmundsdóttir, systir Páls skálds
á Hjálmsstöðum í Laugardal, en for-
eldrar þeirra voru: Guðmundur Pálsson,
bóndi á Hjálmsstöðum og kona hans,
Gróa ljósmóðir Jónsdóttir. Sveinn og
Anna áttu rnörg börn.
Valgerður mun lengi hafa verið þjón-
ustustúlka lijá Óla Finsen póstmeistara
í Reykjavík, en fyrst eftir að hún flutt-
ist hingað til Akraness, mun hún hafa
um tíma verið hjá Snæbirni kaupmanni
Þorvaldssyni.
1 desember árið 1900, er þetta 'fólk
talið heimilisfast i Aðalbóli: Jón Bene-
diktsson, talinn 36 ára, Valgerður E)rj-
ólfsdóttir, 41 árs. Loftur Loftsson, 16
ára, Guðjón Kristinm Jónsson, 12 ára,
Halldór Benedikt Jónsson, 9 ára, Ey-
borg Jónsdóttir, 6 ára og Bjarnína Ól-
afsdóttir, lausakona, 25 ára.
.Tón Benediktsson var tæplega meðal-
maður á hæð, snyrtimenni, þrifinn og
reglusamur. Hann gekk vel um alla hluti,
er hann átti um að sjá, svo sem glöggt
má sjá af virðingagerðinni, er til var
vitnað hér að framan. Ég man ekki bet-
ur, en að þá væru fæst hús hér máluð
utam. Jón hirti vel sína stóru garða og
litla grasblettinn, en hann hafði jafnan
nokkrar kindur á fóðrum. Annars var
Jón fyrst og fremst sjómaður á opnum
skipum, og eitthvað lítið á vélbátunum
eftir að þeir komu til .sögumiar.
Valgerður var allvel greimd, hæglát
en traust, vinföst og velviljuð. Hún hafði
vitanlega aldrei niiklum fjármunum að
miðla, en þó mun oft hafa hrotið frá
A K R A N E S
257