Ritið : tímarit Hugvísindastofnunar - 01.01.2011, Blaðsíða 153

Ritið : tímarit Hugvísindastofnunar - 01.01.2011, Blaðsíða 153
153 SKRIF VIÐ NÚLLPUNKT inn að innsta „kjarna“. Borrörið er með öðrum orðum enn á sínum stað, það gnæfir yfir pallinn en tengir hann líka við jörðina. John er sannfærður um að svarti hluturinn sé þarna niðri og það eina sem hann þarf að gera til að finna og koma höndum yfir þennan óræða hlut er að láta sig síga niður borrörið innanvert. Ferðasagan þegar hann snýr aftur er nánast ótrúleg. Í tómri hvelfingu í iðrum jarðar, óendanlega víðfeðmri, myrkri og tómri (því það er búið að fjarlægja alla olíuna), uppgötvar John heillandi veröld, hann kynnist einhverju óviðjafnanlegu innra með sjálfum sér. Algjör fjar- vera skynhrifa opnar nýja vídd: „það hvarflaði að mér að ég sæi undir yfir- borð hlutanna, í bjarmann sem barst innan úr efninu sjálfu, ‘ljósgjafann’“ (bls. 274). Þetta er tilfinning sem reynist ómótstæðileg þrátt fyrir þær óhugnanlegu vísbendingar sem felast í óþreyjufullu ýlfri sem berst frá eyju í svörtu stöðuvatni. Í framrás sögunnar rifjar Benni upp eina minningu frá tímabilinu fyrir heimsslitin en hún tengist ánamaðki: „Maðkurinn var á leiðinni niður um holu í moldinni“ en Benni minnist þess að hafa flýtt „sér að grípa um end- ann á honum og kom [þannig] í veg fyrir að hann slyppi […] Hann byrjaði að toga maðkinn í sitt hvora áttina; fyrst laust en svo fastar þegar honum fannst eins og hann streittist á móti, þar til maðkurinn slitnaði í tvo jafn stóra helminga“ (bls. 264–265). Hér er á ferðinni saga sem við fyrstu sýn virðist ekki merkingarþrungin, þótt Benni kvarti að vísu annars staðar undan því að líða eins og hann sé að klofna í tvennt (bls. 210), líkt og óskiljanleg öfl séu að toga hann sitt í hvora áttina. Skírskotunin til handa- hófskenndrar grimmdar í garð náttúrunnar kann að skipta máli en nær- tækara er að beina sjónum að eigindum maðksins sem sagan leggur áherslu á. Það er að segja, maðkinum sem eins konar lífrænni borvél sem brýst í gegnum svörðinn og ofan í jörðina, en í atganginum fræðist Benni einmitt um hreyfigetu verunnar „[v]iðbrögð maðksins við þessari skyndilegu árás voru að draga sig saman og skjóta út örsmáum göddum, hrjúfum við fing- urna. Aha, mundi Benni að hann hugsaði […] þannig ýttu litlu kvikindin sér í gegnum moldina“ (bls. 264–265). Hrjúfir gaddar vélgera náttúrulega veru og kallast það á við hvernig textinn ljær sjálfum borpallinum lífræna vídd þar sem hann birtist á teikningu sem er „endurprentuð“ í bókinni (bls. 239). Á teikningunni, sem og í lýsingunni sjálfri (bls. 295), ummynd- ast mannvirkið í einhvers konar ókennilega lífveru, jafnvel risavaxið skor- dýr, sem stendur á löngum mjóum löppum í miðri eyðimörkinni. „Lapp- irnar“ halda „búknum“ á lofti og þaðan liggur „rani“ í jörðina sem sýgur
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174
Blaðsíða 175
Blaðsíða 176
Blaðsíða 177
Blaðsíða 178
Blaðsíða 179
Blaðsíða 180
Blaðsíða 181
Blaðsíða 182
Blaðsíða 183
Blaðsíða 184
Blaðsíða 185
Blaðsíða 186
Blaðsíða 187
Blaðsíða 188
Blaðsíða 189
Blaðsíða 190
Blaðsíða 191
Blaðsíða 192
Blaðsíða 193
Blaðsíða 194
Blaðsíða 195
Blaðsíða 196
Blaðsíða 197
Blaðsíða 198
Blaðsíða 199
Blaðsíða 200
Blaðsíða 201
Blaðsíða 202
Blaðsíða 203
Blaðsíða 204
Blaðsíða 205
Blaðsíða 206
Blaðsíða 207
Blaðsíða 208
Blaðsíða 209
Blaðsíða 210
Blaðsíða 211
Blaðsíða 212
Blaðsíða 213
Blaðsíða 214
Blaðsíða 215
Blaðsíða 216
Blaðsíða 217
Blaðsíða 218
Blaðsíða 219
Blaðsíða 220
Blaðsíða 221
Blaðsíða 222
Blaðsíða 223
Blaðsíða 224
Blaðsíða 225
Blaðsíða 226
Blaðsíða 227
Blaðsíða 228
Blaðsíða 229

x

Ritið : tímarit Hugvísindastofnunar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ritið : tímarit Hugvísindastofnunar
https://timarit.is/publication/1098

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.