Morgunblaðið - 23.05.1998, Side 80

80 LAUGARDAGUR 23. MAÍ 1998
~ BRÉF TIL BLAÐSINS
I DAG
MORGUNBLAÐIÐ
+
Baráttan við kerfíð
Frá Dagbjörtu Þórðardóttur:
FYRIR tæpum 3 árum lenti dóttir
mín í hjónaskilnaði með 3 böm.
Fljótlega fór hún út á húsaleigu-
markaðinn. Þá byrjaði þrautagang-
an hjá „Féló“, þ.e. Félagsmála-
stofnun Reykjavfkur.
Hún leigði íbúð á 40.000 kr. á
mánuði, fékk litla sem enga aðstoð.
. Var í þeirri íbúð í 6 mánuði. Hrakt-
ist upp í Breiðholt, nánar tiltekið
1 Kríuhóla. Leigði þar íbúð á 45.000
kr. á mánuði, húsaleigubætur um
f 20.000 kr. á mánuði. En nú kom
babb í bátinn, leigusalinn lækkaði
húsaleiguna eftir 6 mánuði í 25.000
kr. á mánuði. Allt var þinglesið og
lækkuðu húsaleigubætumar í 9.000
kr. á mánuði. Þessi lækkun á húsa-
leigunni var bara á pappímum,
hann vildi að sjálfsögðu fá sínar
, 45.000 kr. en 20.000 kr. undir
! borðið, sagðist alltaf hafa haft þetta
. svona. Núna þurfti hún í raun að
l borga 36.000 kr. á mánuði, það réð
1 hún að sjálfsögðu ekki við því hún
I er öryrki með 48.000 kr. á mánuði.
* Svokallaða sérstaka heimilisupp-
i bót fær hún ekki, vegna þess að
Íhún er með bömin, semsagt ekki
ein. Fyrir kraftaverk sem ekki
Iverður rakið hér fékk hún íbúð uppi
í Hraunbæ, og má gefa þar upp
húsaleiguna svo húsaleigubætur
't eru inni í myndinni. En þessi íbúð
J er til sölu, svo óöryggið er mikið.
Nokkmm sinnum er búið að
heimsækja „féló“ útaf þessu öllu og
biðja um úrlausn, þ.e. íbúð. Alltaf
í er sama svarið hjá Lám Bjöms-
| dóttur, þú ert búin að vera í for-
! gangshópi þetta lengi, og svo telur
’ hún mánuðina, í síðasta viðtali var
hún komin i 1,5 ár eða 18 mánuði.
1 Það var í janúar ‘98. Einhver maðk-
ur hlýtur að vera í mysunni, hvort
■ það er hjá Lám Björnsdóttur eða
yfirboðara hennar, Ingibjörgu Sól-
rúnu Gísladóttur, væri gaman að
vita. Varla getur einhver blók
stoppað alla hjálp frá samfélaginu
til einnar manneskju og barna
hennar. Reynt var að tala við hinn
vænginn í borgarstjórn Reykjavík-
ur, og vomm við mjög bjartsýnar
eftir það viðtal, því sá fulltrúi sagði
að þetta væri algjört forgangsmál.
Hún fengi íbúð eftir mánuð, hún
gæti bókað að íyrir 1. nóv. yrði hún
búin að fá íbúð.
Nú líður og bíður, engin íbúð. Nú
var reynt að hringja í fulltrúann því
loforð er jú loforð, ekki náðist sam-
band við fulltrúann, var alltaf á
fundi sögðu símastúlkurnar í Tjörn-
inni. Þolinmæði mín var á þrotum
svo ég sagði símastúlkunni að skila
að ég færi með þetta í blöðin ef ég
næði aldrei sambandi við manninn.
Það liðu ekki nema 10 mínútur, þá
er hringt og var það blessaður full-
trúinn, sem gaf vonir, gott var nú
að heyra í honum loksins, en nú var
annað hljóð í strokknum, hann
sagði: Þú skalt ekki vera að hóta
símastúlkunum hér að fara með
eitthvað í blöðin, ég get ekki út-
vegað neina íbúð fyrir dóttur þína,
því við emm í minnihluta. Af hverju
sagði hann þetta ekki strax? Þá
hefði hann ekki verið að gefa fals-
vonir. Hann hefði bara átt að segja
strax: Ég ræð engu um þetta, við
erum í minnihluta.
Að lokum má það koma fram að
þegar hún var að missa íbúðina í
Kríuhólunum, þá sagði félags-
ráðgjafí á „féló“: Borgin verður að
taka dótið þitt og þú verður bara að
fara til ættingjanna.
Einn félagsráðgjafínn spurði
dóttur mína um daginn: Ertu búin
að ákveða hvar bömin verða í skóla
næsta vetur. Ráðgjafinn var svona
að strá salti í sárin og ýfa upp
óvissuna í húsnæðismálunum. Því
fátt er jafn sálardrepandi og sál-
arslítandi og húsnæðishrak, og það
með böm, en það virðist félags-
málastofnun Reykjavíkur eða þeir
sem ráða þar bara ekki skilja. Hafa
sennilega aldrei reynt það sjálf
hvað það er að vera húsnæðislaus,
eða í hraki með húsnæði.
Þó er miklu varið í þennan mála-
flokk og á borgin íbúðir úti um all-
an bæ sem hún leigir tekjulágu
fólki og er nú verið að breyta fram-
kvæmd þannig að húsaleigubætur
eiga að nýtast betur, semsagt borg-
in niðurgreiðir húsaleigu hvort sem
borgin á húsnæði eða ekki.
DAGBJÖRT ÞÓRÐARDÓTTIR,
Snorrabraut 42, Reykjavík.
Dulbiiinn kosninga-
áróður Morgunblaðsins
Frá Helga Ólafssyni:
ÞINGKONU Alþýðubandalagsins,
Bryndísi Hlöðversdóttur, virðist
skorta dýpt til að marka eitthvað í
gagnrýni sinni á ritstjóra Morgun-
blaðsins í grein í Mbl. fimmtudaginn
21. maí sl. sem ber nafnið „Morgun-
blaðið blað allra landsmanna?" Rit-
stjóramir voru skjótir til svars og
sendu spjótið snarlega til baka með
snörpum leiðara, „Morgunblaðið og
kosningabaráttan".
Ég vil benda Bryndísi á að það
þarf auðvitað sérfræðing í táknsæi
til að sjá hvernig Morgunblaðinu
tekst að dulbúa sig í hverri kosn-
ingabaráttunni á fætur annarri.
Skoðum t.d. eina frétt á baksíðu
^Mbl. þennan sama dag með aðferð-
um táknsæisins. Þar er mynd af
önd og nokkmm ungum og fréttin
ber nafnið „Helst illa á ungunum
sínum“:
„Andamamma (lesist: Ingibjörg
Sólrún borgarstjóri) sýndi hróðug
sjö unga (lesist: hinir sjö verðandi
^orgarfulltrúar R-listans) á litlu
tjörninni við Ráðhúsið... Nokkur
ljón urðu á vegi þeirra að tjöminni
og duttu tveir þeirra í tröppunum
niður í bílhýsið (lesist: Helgi Hjörv-
ar og Hrannar Bjöm Arnarsson) en
allt fór vel að lokum og syntu þeir á
eftir andamömmu (lesist: Ingi-
björgu Sólrúnu Gísladóttur). En þá
tók ekki betra við því veiðibjalla
(lesist: fjendur Helga og Hrannars)
réðst að þeim og voru fímm ungar
eftir á hádegi.“ (lesist: Morgun-
blaðið telur að eftir kosningar verði
Helgi og Hrannar það sem á
pólitísku máli enskunnar kallast
„lame ducks“ - laskaðar endur).
Er hægt að færa betri sönnur á
aðferðir Morgunblaðsins í þessari
kosningabaráttu? Ekki er hægt
annað en að taka undir það sem
Friðbert íbúi í nágrenninu segir að
lokum í þessari frétt: „Þetta er
vargfugl og það er leiðinlegt að
horfa til hennar núna á sveimi yfir
ungunum."
HELGI ÓLAFSSON,
Ásvallagötu 69, Reykjavík.
VELVAKANDI
Svarað í síma 569 1100 frá 10-12 og 13-15
frá mánudegi til föstudags
Kannast einhver við
þessa mynd?
ÞESSI mynd og önnur
af sömu stúlku er á
filmubút sem fannst á
götu í vetur. Upplýsing-
ar í síma 552 0484.
Pollur í
Grafarvogi
KOSNINGAR í Reykja-
vík! Nei, það getur ekki
verið. Ég átti nú ekki
von á því að tímasetning-
ar stæðust þegar hafist
var handa við byggingu
sundlaugar í Grafarvogi.
En viti menn, hún var nú
opnuð hálfum mánuði á
undan áætlun! Eitt af
kosningaloforðum sem
borgarstjóri hefur staðið
við. Borgarstjóri hélt
ræðu þar sem hún tjáði
viðstöddum að laugin
ætti eftir að koma að
góðum notum þegar
íbúafjöldi í Grafarvogi
væri kominn í 14 þús.
manns, en 1. des. sl. var
íbúafjöldi í Grafarvogi
14.200 manns.
Jæja, í dag, 12. maí,
mætti ég galvösk til að
sjá herlegheitin og prufa
þessa himnasendingu
Grafarvogsbúa frá R-
listanum. Með mér eru
dætur mínar, 8 ára og 8
mánaða, en sú yngri sef-
ur í kerrunni sinni með-
an mamman syndir. Við
fórum inn til að borga,
og þá getur þessi fína
sundlaug ekki tekið við
debetkortum „ekki
komnir með posa“. Jæja,
okkur tekst að bjarga
því. Og hvemig fer ég út
með kerruna? spyr ég í
mesta sakleysi. Ekki
málið, ég á að fylgja ein-
hverjum manni sem sýn-
ir mér það. Og út fer ég
á eftir manninum. Og viti
menn, af því að innilaug-
in er ekki tilbúin er ekki
hægt að komast inn með
kerru og þaðan af síður
hjólastól nema ganga
hálfa leið kringum grind-
verkið og fara inn um
hurð á því.
Þegar hér var komið
var mér orðið ansi kalt,
enda hífandi rok og rign-
ing úti, en inn í fataklefa
förum við en þar var kalt
eins og í frystikistu. Þá
er komið að sturtuklef-
anum, skrúfað er frá
heita vatninu, jú, fullt af
vatni, en bara kalt. Eftir
þessar kuldalegu hrakn-
ingar er stefnt á heita
pottinn, en ég verð nú að
segja það að til eru betri
pottar, þessir voru bara
volgur, volgari og
volgastur. Nóg um það,
nú skyldi synda, þarna
er 25 metra laug og
bamapollur. Nú hafa
arkitektarnir heldur bet-
ur hugsað málið frá öllu
hliðum, því þeir setja
vegg á milli pollsins og
laugarinnar sem gerir
það að verkum að meðan
foreldrar synda geta
bömin dmkknað í róleg-
heitum, því ef maður
stendur upp til að gá sér
maður ekki í pollinn fyrir
veggnum. Og ekki verð-
ur annað sagt en kall-
kerfið sé í lagi því aftur
og aftur glumdu skamm-
ir á þá krakka sem vog-
uðu sér inn á þann hluta
laugarinnar sem ætlaður
er fyrir syndandi fólk.
Eg verð nú að segja
það að vel má vera að
sjálfstæðismenn eyði ör-
lítið meiru þegar þeir
framkvæma, en þeir
gera það líka almenni-
lega, samanber sund-
laugina í Arbænum. Því
held ég bara að ég haldi
áfram að troða Arbæing-
um um tær og noti
þeirra sundlaug í fram-
tíðinni.
Linda Gunnarsdóttir.
Góð þjónusta
MIG langar til að þakka
afgreiðslukonu verslun-
arinnar Skógluggans í
Haínarfirði fyrir frá-
bæra þjónustu. Dóttir
mín keypti þar skó sem
reyndust vera smávægi-
lega gallaðir. Var hún á
leið til útlanda svo við
höfðum lítinn tíma. Þeg-
ar við komum með skóna
í búðina var henni boðið
að velja sér aðra skó og
halda hinum sem voru
gallaðir, en ég gat lagað
þá aðeins sjálf. Þetta
kalla ég frábæra þjón-
ustu, afgreiðslukonan
heitir Arnbjörg og á hún
heiður skilið. Þetta er
kona sem kann sitt fag.
Þóra B. Jónsdóttir.
Kvennalistinn og
þjóðflokkarnir
KVENNALISTINN
bauð í upphafi fram gegn
þjóðflokkakúgun á kon-
um og fékk mikið fylgi.
Eitthvað fór lítið fyrir
blómum í haga hjá kon-
um svo fylgið hrundi. Og
metorðin í húfi hjá þeim
sem hreiðrað höfðu um
sig í forystunni. Hvað
var til ráða annað en að
mynda það kerfi sem áð-
ur var fordæmt? Hvað
skeður svo í Reykjavík?
Konur eru lægst launaði
vinnuhópur undir stjórn
kvennalista borgar-
stjóra. Kemur ekki fram
gamla máltækið; konur
eru konum verstar?
181029-3589.
Sammála
unglingi
ÞVÍ í ósköpunum hafa
unglingar þann stimpil
að vera til vandræða?
Sigurþór Júníusson kall-
ar okkur vanþroska ung-
linga. Það er jafnhátt
hlutfall af vanþroska ein-
staklingum meðal ung-
linga og meðal annarra
aldurshópa. Hann setur
okkur á bás og ég hef á
tilfinningunni að hann
viti ekki hvað hann er að
tala um þegar hann talar
um unglinga. Það eru
ekki unglingar sem
fremja stóru glæpina,
það er fullorðið fólk sem
fremur þá. Eru þá allir
fullorðnir stórglæpa-
menn?
Anuar unglingur.
Tapað/fundið
Silfurhálsmen týndist
í Kópavogi
SILFURHÁLSMEN,
keðja með hjarta með
fjólubláum steini, týndist
laugardaginn 9. maí í
Kópavogi. Skilvís finn-
andi hafi samband í síma
554 5639.
Breiðagerðisskóli
LYKLAR týndust við
fótboltamörkin á lóð
Breiðagerðisskóla, löng
keðja og lítill leðurpoki
er á lyklahringnum.
Finnandi vinsamlegast
skilið til gangavarðar
skólans.
Dýrahald
Kettlingar fást
gefins
6 LITLIR, blíðir, fallegir
og kassavanir kettlingar
fást gefins. Upplýsingar
í síma 565 5805.
Víkverji skrifar...
VARLA er lengra en áratugur
síðan að hægt var að ganga um
Reykjavík án þess að sjá
veggjakrot nema á stöku stað. Nú
er svo komið að varla er fínnanleg
sú gata í borginni þar sem ekki eru
útkrotaðir húsveggir, garðveggir,
ruslagámar, ljósastaurar, tengi-
kassar og þar fram eftir götunum.
Veggjakrotið er orðið þvílíkt lýti á
borginni að Víkverja finnst furðu-
legt að það skuli ekki hafa orðið að
umræðuefni í kosningabaráttunni,
sem nú er á enda. Víkverji er sann-
færður um að það borgarstjóraefni,
sem héti því að taka hart á
veggjakroturunum og láta þá (eða
foreldra þeirra) greiða himinháar
sektir, líkt og tíðkast í mörgum
borgum erlendis, yrði vinsælt hjá
borgarbúum. Svo mikið er víst að
hreinlegra væri um að litast í
Reykjavík ef gengið væri að
veggjakroturum af sömu hörku og
að borgarbúum, sem slysast til að
hafa bíla sína of lengi við stöðumæli
eða leggja upp á gangstétt í fimm
mínútur. Er ekki hægt að ráða
nokkra samvizkusama stöðuverði
til þess að hafa eftirlit með
veggjakroturum í miðborginni?
xxx
VÍKVERJI á bágt með að skilja
vandræðaganginn í kringum
nafngiftir nýrra sveitarfélaga, sem
orðið hafa til við sameiningu
smærri hrepps- og bæjarfélaga.
Sum nöfnin, sem kjósendum stend-
ur til boða að kjósa um, eru gjör-
samlega fráleit. Þetta á til dæmis
við um „Ardalsvík", sem er eitt af
sjö nöfnum, sem kjósendur í sam-
einuðu sveitarfélagi Svarfaðardals,
Dalvíkur og Arskógsstrandar eiga
að taka afstöðu til. Við megum víst
þakka fyrir að höfuðborgarbúar
þurfa ekld að kjósa á milli nafnanna
Kjalarvík og Reykjanes eftir sam-
einingu Reykjavíkurborgar og
Kjalarneshrepps! Sum nöfnin, sem
nú eru á lofti, virðast beinlínis
hugsuð til þess að valda misskiln-
ingi eins og nafnið Austurríki, sem
virðist eiga fylgi að fagna meðal
íbúa nýs sveitarfélags á Austfjörð-
um.
XXX
VÍÐAST hvar erlendis, þar sem
sameining sveitarfélaga hefur
átt sér stað, heitir sveitarfélagið
eftir stærsta þéttbýliskjarnanum
en smærri staðir halda að
sjálfsögðu sínum nöfnum, sem þeir
hafa gjaman átt öldum saman.
Engum dettur í hug að fara að búa
til ný nöfn, sem eiga sér engar ræt-
ur í sögu eða hefðum. Af hverju
þurfa Islendingar að fara þessa
sérkennilegu leið? Getur verið að
gamalgróinn hrepparígur valdi því
fyrst og fremst að menn þurfa að
búa til einhver málamiðlunar-
orðskrípi til þess að geta búið sam-
an í einu sveitarfélagi?