Skírnir

Árgangur

Skírnir - 01.08.1907, Síða 53

Skírnir - 01.08.1907, Síða 53
Hví hefir þú yfirgefið mig? 245 er gagnstæð réttlætismeðvitund vorra tíma. En þó er helvíti sannarlega til. Myrkrið er andstæða ljóssins og kuldinn andstæða hitans, einnig í andans ríki. Og svo getur farið fyrir manninum að hann missi algerlega sjón- arálífsins sól; svo getur farið jafnvel fyrir hinum beztu, og hvað mun þá hinum verða, sem aldrei hafa, lagt stund á það, sem »eitt er nauðsynlegt« ? — Svo getur farið fyrir manninum að hann skilji af sjálfs reynd þá sálarkvöl, sem liggur á bak við orðin, sem töluð voru í fyrndinni, austur á Gyðingalandi: »Guð minn! Guð minn! Hví hefir þú yfirgefið mig?« — Ef til vill bregðast einhverjar mjög mikilsvarðandi vonir hans; ef til vill er öll hans tímanlega velferð í veði; ef til vill missir hann ástvin, sem alt hið bezta í eðli hans er gróið við. Og í neyð sinui leitar hann, ósjálfrátt, þess guðs, sem hann hefir ekki þóst þurfa við. En hann grípur í tómt; hinn síðasti neisti guðlegrar meðvitundar er sloknaður. Og hann vaknar með skelfingu, einmana í hinni miklu sálarnótt«. Gagnfræðingurinn hrökk við og leit til Grírns. Hver var sá maður, er þannig talaði, og hvers konar sú æfi- saga, sem lá á bak við þessi orð? — En nú var orðið dimt. Þeir voru komnir nærri bænum á-Barði og gengu hljóðir það, sem eftir var. Ljós logaði í göngum; og er þeir komu í bæjardyrnar kom lrúsfreyja á móti Grírni og lagði hendur um háls honum; þau kystust innilega og hann klappaði henni um leið. Gagnfræðingurinn óskaði með sjálfum sér að hann ætti svona góða konu. Grímur sneri sér nú að Þórði og spurði, hvort hann vildi tefja. En Þórður kvað nei við því, kvaddi og fór. Hann liafði þó í t'yrstu hugsað sér að tefja, ef honum yrði boðið það, og freista hvort ekki teygðist betur úr talinu um trúarbrögðin. Hugur hans hafði verið óvana- lega vakandi á meðan Grímur talaði. Sumt af því, er Grímur sagði, skildi hann ekki; en á hinn bóginn liafði sumt af því hitt hans eigin trúartilfinningar og skoðanir, undarlega rétt. En er þau heilsuðust hjónin í dyrunum, hafði honum sýnst bregða fyrir sársaukablæ á andliti
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96

x

Skírnir

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Skírnir
https://timarit.is/publication/59

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.